Uitspraak
10/4255 ZW
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 20 juli 2010, 09/2217 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellante
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 12 oktober 2011
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. C.J. Driessen, advocaat te Beers, hoger beroep ingesteld. Bij brief van 7 september 2010 is een verklaring van de zus van appellante overgelegd.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft, gevoegd met het hierna te noemen geding, plaatsgevonden op 31 augustus 2011. Voor appellante is mr. Driessen verschenen. Het Uwv heeft zich, met schriftelijk bericht, niet laten vertegenwoordigen. In het geding onder nummer 10/5039 ZW is heden afzonderlijk uitspraak gedaan.
II. OVERWEGINGEN
1.1 De Raad gaat uit van de feiten die de rechtbank in de aangevallen uitspraak heeft vermeld. De Raad volstaat hier met het volgende.
1.2. Bij besluit van 27 mei 2009 (hierna: bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar tegen het besluit van 23 maart 2009, inhoudende dat appellante per 24 maart 2009 geschikt is voor haar arbeid en derhalve geen recht meer heeft op een uitkering ingevolge de Ziektewet, ongegrond verklaard.
2. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft in de beschikbare medische gegevens geen aanknopingspunten gevonden voor het oordeel dat de door de verzekeringsarts vastgestelde en door de bezwaarverzekeringsarts geaccordeerde medische bevindingen onjuist zijn of dat het verrichte onderzoek onzorgvuldig is geweest. De rechtbank heeft hierbij overwogen dat de bezwaarverzekeringsarts onder de gegeven omstandigheden niet verplicht was een extern psychisch onderzoek te laten verrichten en heeft evenmin aanleiding gezien zelf een deskundige te benoemen. De rechtbank is van oordeel dat appellante met haar overwegend psychische klachten op 24 maart 2009 geschikt was voor haar relatief eenvoudige, routinematige en voorspelbare arbeid als champignonplukster gedurende 40 uur per week.
3.1. De Raad oordeelt als volgt.
3.2. Hetgeen van de zijde van appellante in hoger beroep naar voren is gebracht en niet is onderbouwd met (nieuwe) medische gegevens leidt de Raad niet tot een ander oordeel dan de rechtbank in de aangevallen uitspraak. De Raad kan aan de verklaring van de zus van appellante niet die betekenis toekennen, die appellante daaraan gehecht wil zien. Hierin ligt besloten dat de Raad ook geen aanleiding ziet om een deskundige te benoemen. De Raad kan zich vinden in de overwegingen van de rechtbank op dit punt en maakt deze tot de zijne. De Raad voegt daar aan toe dat de enkele omstandigheid dat er sprake zou zijn van een verstoorde verstandhouding tussen appellante en de verzekeringsarts onvoldoende is om een medisch deskundige in te schakelen.
5. Het vorenstaande leidt de Raad tot de slotsom dat het hoger beroep geen doel treft en de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
6. Tot slot acht de Raad geen termen aanwezig om te komen tot een proceskostenveroordeling op grond van artikel 8:75 van Pro de Algemene wet bestuursrecht.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door C.P.J. Goorden, in tegenwoordigheid van N.S.A. El Hana als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 oktober 2011.
(get.) C.P.J. Goorden.
(get.) N.S.A. El Hana.
IvR