Uitspraak
11/1911 WAO
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
tegen de uitspraak van de rechtbank Maastricht van 18 februari 2011, 09/1582
(hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellante
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 7 december 2011
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. I. Wudka, advocaat te Maastricht, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend. Bij brief van 10 oktober 2011 is namens het Uwv een herberekening van de maandelijkse aflossingscapaciteit in het geding gebracht.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 26 oktober 2011. Namens appellante is verschenen mr. Wudka. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door drs. R. Spanjer.
II. OVERWEGINGEN
1.1. Voor een overzicht van de voor dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraak. De Raad volstaat thans met het volgende.
1.2. Bij besluit van 30 juli 2009 (hierna: het bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellante, gericht tegen het besluit van 1 april 2009 waarbij de aflossingscapaciteit opnieuw is vastgesteld, gegrond verklaard en het oorspronkelijke maandelijkse bedrag van € 45,38 gehandhaafd.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellante voor zover gericht tegen de afwijzing van het verzoek om kwijtschelding niet-ontvankelijk verklaard en het beroepschrift doorgezonden naar het Uwv met het verzoek dit te behandelen als een bezwaarschrift. Het beroep van appellante gericht tegen de vastgestelde maandelijkse aflossingscapaciteit is ongegrond verklaard.
3. Appellante heeft zich in hoger beroep gekeerd tegen het oordeel van de rechtbank met betrekking tot de maandelijkse aflossingscapaciteit. Appellante handhaaft haar standpunt dat geen rekening is gehouden met het feit dat in het verleden steeds werd afgelost terwijl er in het geheel geen aflossingscapaciteit was. Voorts heeft het Uwv haar niet geïnformeerd over de mogelijkheid dat zij de nalatenschap van haar overleden echtgenoot beneficiair had kunnen aanvaarden.
4.1. De Raad overweegt als volgt.
4.2. Hetgeen appellante in hoger beroep heeft aangevoerd bevat, in vergelijking met haar stellingname in eerste aanleg, geen nieuwe gezichtspunten en heeft de Raad niet tot een ander oordeel gebracht dan het in de aangevallen uitspraak neergelegde oordeel van de rechtbank. Ook de Raad is niet tot de conclusie kunnen komen dat de (hernieuwde) berekening van de maandelijkse aflossingscapaciteit onjuist is. Van de zijde van appellante is de berekening, zoals ter zitting bevestigt, ook niet weersproken. Nu de gronden die namens appellante zijn aangevoerd niet kunnen afdoen aan de juistheid van de berekening van de aflossingscapaciteit, behoeven deze derhalve geen bespreking.
4.3. Ten overvloede merkt de Raad nog op dat het Uwv het maandelijkse bedrag dat appellante dient af te lossen (€ 45,38), veel lager heeft vastgesteld dan haar volledige aflossingscapaciteit en dat appellante daardoor dan ook niet is benadeeld.
5. Uit het voorgaande volgt dat de aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten, moet worden bevestigd.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten.
Deze uitspraak is gedaan door C.P.J. Goorden, in tegenwoordigheid van H.L. Schoor als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 7 december 2011.
(get.) C.P.J. Goorden.
(get.) H.L. Schoor.
NK