Uitspraak
11/2407 WWB
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 15 maart 2011, 10/6228 (aangevallen uitspraak)
[plaatsnaam]:
[A. te B.]
het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college)
Datum uitspraak 16 oktober 2012.
PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. D. van der Wal, advocaat, hoger beroep ingesteld.
Het college heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 4 september 2012. Voor appellante is, met voorafgaand bericht, niemand verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. C.J. Telting.
OVERWEGINGEN
1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
1.1. Appellante ontving ten tijde in geding algemene bijstand ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB) en een langdurigheidstoeslag. In verband met renovatie van haar huurwoning aan de [adres 1] te [plaatsnaam] is zij tijdelijk verhuisd naar een zgn. wisselwoning aan de [adres 2] en daarna weer naar haar woning teruggekeerd. Van woningbouwvereniging “Alliantie” heeft zij daarvoor een tegemoetkoming ontvangen van € 5.350,--. Namens appellante is op 19 november 2010, voor zover hier van belang, bijzondere bijstand aangevraagd voor de kosten van aanschaf van een gasfornuis (€ 405,--) en de kosten van schilderwerk (€ 250,--). Bij besluit van 24 november 2010 heeft het college deze aanvraag afgewezen op de grond dat deze kosten in beginsel uit de ontvangen tegemoetkoming van Alliantie en overigens als algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan uit eigen middelen moeten worden voldaan. Bij besluit van 13 december 2010 (bestreden besluit) is dit besluit na bezwaar gehandhaafd.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
3. In hoger beroep heeft appellante zich op de hierna te bespreken gronden tegen de aangevallen uitspraak gekeerd.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1. In artikel 35, eerste lid, van de WWB is bepaald dat, onverminderd paragraaf 2.2, de alleenstaande of het gezin recht heeft op bijzondere bijstand voor zover de alleenstaande of het gezin niet beschikt over de middelen om te voorzien in de uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan en deze kosten naar het oordeel van het college niet kunnen worden voldaan uit de bijstandsnorm, de langdurigheidstoeslag, het vermogen en het inkomen voor zover dit meer bedraagt dan de bijstandsnorm, waarbij artikel 31, tweede lid en artikel 34, tweede lid, niet van toepassing zijn.
4.2. Naar vaste rechtspraak van de Raad (CRvB 6 juli 2010, LJN BN0624) worden de kosten van verhuizing en woninginrichting indien zij noodzakelijk zijn tot de periodiek dan wel incidenteel voorkomende algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan gerekend. Die kosten dienen in beginsel te worden bestreden uit het inkomen, hetzij door middel van reservering, hetzij door middel van gespreide betaling achteraf. Afzonderlijke bijstandsverlening is niet mogelijk, tenzij de kosten noodzakelijk zijn als gevolg van bijzondere omstandigheden in het individuele geval, die ertoe leiden dat de kosten niet uit de algemene bijstand, de langdurigheidstoeslag en de aanwezige draagkracht kunnen worden voldaan.
4.3. Vaststaat dat appellante in verband met de als gevolg van de renovatie van haar woning te maken verhuis- en wederinrichtingskosten van de desbetreffende woningbouwvereniging een bedrag van € 5.350,-- heeft ontvangen. Desgevraagd heeft zij niet aannemelijk gemaakt dat deze tegemoetkoming, gelet op de overige gemaakte kosten, niet toereikend was om mede de aanschaf van een nieuw gasfornuis te kunnen bekostigen. De in algemene zin gemaakte opmerking dat het hier in wezen om een dubbele verhuizing ging, is in dat verband onvoldoende. Los van de noodzaak daartoe zijn de gestelde meerkosten van schilderwerk evenmin aan de hand van concrete nota’s aannemelijk gemaakt. In het midden kan blijven of en in hoeverre laatstgenoemde kosten, gelet op hun aard en omvang, uit het reguliere inkomen en de langdurigheidstoeslag moeten worden voldaan.
4.4. Het voorgaande betekent dat het hoger beroep geen doel treft. De aangevallen uitspraak dient dan ook te worden bevestigd.
5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door R.H.M. Roelofs, in tegenwoordigheid van M. Sahin als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 16 oktober 2012.
(getekend) R.H.M. Roelofs
(getekend) M. Sahin
HD