ECLI:NL:CRVB:2014:3745

• Datum uitspraak: 14 november 2014
• Publicatiedatum: 14 november 2014
• Zaaknummer: 13-346 WIA-T
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Overig
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: R.E. Bakker
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Tussenuitspraak over onvoldoende medische en arbeidskundige grondslag WIA-besluit

Appellant maakte bezwaar tegen het besluit van het UWV dat hij vanaf 16 februari 2012 geen recht meer zou hebben op een WIA-uitkering. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond, waarbij zij de medische en arbeidskundige grondslag van het besluit als juist beschouwde.

In hoger beroep stelde appellant dat het UWV ten onrechte geen hoorzitting heeft gehouden en dat de rechtbank onvoldoende acht sloeg op een rapport van een verzekeringsarts-medisch adviseur. Appellant voerde tevens aan dat zijn medische toestand was verslechterd, onderbouwd met een brief van zijn psychiater.

De Raad constateerde dat het UWV het besluit baseerde op verouderde medische gegevens, omdat het primaire onderzoek bijna een jaar voor de datum van het besluit plaatsvond en appellant niet door een verzekeringsarts bezwaar en beroep is onderzocht. Ook ontbrak een arbeidskundige beoordeling voor de datum 16 februari 2012.

De Raad concludeerde dat het bestreden besluit niet op een deugdelijke medische en arbeidskundige grondslag rust en droeg het UWV op binnen zes weken het besluit te herstellen of een nieuw besluit te nemen over de in geding zijnde datum.

Uitkomst: Het UWV wordt opgedragen het besluit over de datum 16 februari 2012 te herzien vanwege onvoldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

Uitspraak

13/346 WIA-T

Datum uitspraak: 14 november 2014

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Tussenuitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Breda van

4 december 2012, 11/6173 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[Appellant] te [woonplaats] (appellant)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. J.J. Bronsveld, advocaat, hoger beroep ingesteld.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 oktober 2014. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. Bronsveld. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door

drs. M.P.W.M. Wiertz.

OVERWEGINGEN

1.1.

Bij besluit van 26 januari 2010 heeft het Uwv vastgesteld dat voor appellant met ingang van 16 november 2009 op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen

(Wet WIA) recht is ontstaan op een loongerelateerde WGA-uitkering, welk recht zal eindigen op 16 februari 2012.

1.2.

Bij besluit van 12 mei 2011 heeft het Uwv appellant meegedeeld dat hij met ingang van 16 februari 2012 niet meer in aanmerking komt voor een WIA-uitkering. Het door appellant tegen dat besluit gemaakt bezwaar is bij besluit van 1 november 2011 (bestreden besluit) ongegrond verklaard.

2. De rechtbank heeft het tegen het bestreden besluit ingestelde beroep ongegrond verklaard. De rechtbank heeft geen aanleiding gezien de medische en arbeidskundige grondslag van het bestreden besluit voor onjuist te houden.

3.1.

In hoger beroep heeft appellant herhaald dat het Uwv ten onrechte heeft afgezien van het houden van een hoorzitting. Verder heeft de rechtbank ten onrechte geen acht geslagen op het overgelegde rapport van verzekeringsarts-medisch adviseur E.C. van der Eijk van

26 september 2012.

3.2.

Het Uwv heeft zich op het standpunt gesteld dat appellant voldoende in de gelegenheid is gesteld om zijn bedenkingen tegen de besluitvorming mondeling naar voren te brengen.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1.

Tussen partijen is in geschil de vraag of het Uwv terecht heeft vastgesteld dat appellant met ingang van 16 februari 2012 niet meer in aanmerking komt voor een WIA-uitkering.

4.2.

Appellant heeft in bezwaar aangegeven dat zijn medische toestand is verslechterd. Ter onderbouwing daarvan heeft appellant een brief ingezonden van zijn behandelend psychiater B. van den Bossche van 3 oktober 2011, waarin deze te kennen geeft dat appellant in behandeling is voor een depressief toestandsbeeld en dat wordt overgeschakeld naar een andere aanpak met antidepressiva. Het toestandsbeeld blijft ernstig.

4.3.

De Raad stelt vast dat bijna een jaar is verstreken tussen het primaire verzekeringsgeneeskundige onderzoek op 28 maart 2011 en 16 februari 2012, de datum in geding. Appellant is in het kader van de bezwarenprocedure niet gezien door een verzekeringsarts bezwaar en beroep, omdat is volstaan met een dossieronderzoek. De verzekeringsarts bezwaar en beroep gaat in zijn rapporten van 14 oktober 2011 en

8 oktober 2012 overigens uit van de datum 12 mei 2011 als beoordelingsdatum. Gelet hierop en in aanmerking genomen hetgeen onder 4.2 is vermeld, berust het bestreden besluit op verouderde medische gegevens.

4.4.

Verder stelt de Raad vast dat de arbeidsdeskundige in zijn rapport van 10 mei 2011 als vraagstelling vermeldt: herbeoordeling WIA per 10 mei 2011. Hij berekent het maatmanloon per mei 2011 en selecteert functies per 10 mei 2011. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep gaat in zijn rapport van 18 oktober 2011 eveneens uit van de beoordelingsdatum mei 2011. Een arbeidskundige beoordeling betreffende de datum 16 februari 2012 ontbreekt.

4.5.

Uit 4.1 tot en met 4.4 vloeit voort dat het bestreden besluit niet is gebaseerd op een deugdelijke medische en arbeidskundige grondslag. De Raad ziet daarom aanleiding met toepassing van artikel 21, zesde lid, van de Beroepswet het Uwv op te dragen dit gebrek in het bestreden besluit te herstellen dan wel een ander besluit te nemen over de in geding zijnde datum, te weten 16 februari 2012.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep draagt het Uwv op om binnen zes weken na verzending van deze tussenuitspraak het gebrek in het bestreden besluit te herstellen dan wel een ander besluit te nemen met inachtneming van hetgeen de Raad heeft overwogen.

Deze uitspraak is gedaan door R.E. Bakker, in tegenwoordigheid van K. de Jong als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 14 november 2014.

(getekend) R.E. Bakker

(getekend) K. de Jong

JvC