dhr. mr. R.E. Bakker

De Centrale Raad van Beroep verklaart de uitspraak van 28 november 2018 vervallen vanwege een administratieve fout waardoor de gemachtigde niet correct werd geïnformeerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het CAK om de eigen bijdrage van appellante aan te passen, omdat de door het zorgkantoor verstrekte opnamegegevens juist zijn en appellante geen concrete fouten heeft aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de inwonende kleinzoon gebruikelijke hulp kan bieden en verklaart het beroep tegen de afwijzing van de Wmo-aanvraag ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het zorgkantoor vanaf 23 oktober 2013 in verzuim was voor de aanvraag meerzorg, niet vanaf eerdere data zoals 5 mei 2011 of 18 juli 2013.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het bezwaar tegen het besluit over de eigen bijdrage Wlz niet-ontvankelijk is wegens termijnoverschrijding en oordeelt dat CAK terecht een verrekening heeft toegepast zonder rekening te houden met de beslagvrije voet.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep tegen de afwijzing van een jeugdhulpaanvraag ongegrond vanwege het niet meewerken aan een door het college gelast onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het toegekende kilometerbudget van 8.000 per jaar voor de Regiotaxipas passend is voor de vervoersbehoefte van appellante onder de Wmo 2015.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen procesbelang heeft bij haar formele bezwaar over terminologie in Wmo-besluiten en wijst het verzoek om schadevergoeding af wegens onvoldoende onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de aanvraag voor een gehandicaptenparkeerplaats bij de woning vanwege het ontbreken van parkeerdruk en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep rectificeert een eerdere uitspraak door alsnog de Staat te veroordelen in proceskosten wegens overschrijding van de redelijke termijn in een WIA-procedure.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant een buitenlandbijdrage verschuldigd is voor zijn echtgenote over de periode januari tot en met juni 2015, ondanks dat zij haar recht op zorg in Spanje niet effectief kon effectueren.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV het bestreden besluit heeft ingetrokken en de Wajong-uitkering met terugwerkende kracht toegekend. Het verzoek om vergoeding van toekomstige belastingschade wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het college dat appellante geen extra uren huishoudelijke hulp krijgt vanwege CTS en dwangstoornis, omdat het medisch advies zorgvuldig is en de noodzaak voor extra uren niet is onderbouwd.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het college Utrecht en kent appellant een tegemoetkoming van €2.950 toe voor verhuis- en inrichtingskosten op grond van de Wmo 2015.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat bij de berekening van de AOW-toeslag de belastbare winst uit onderneming moet worden vastgesteld volgens afdeling 3.2.2 van de Wet IB en niet volgens Duitse fiscale regels.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de toeslag herzien wordt met een terugwerkende kracht van vijf jaar tot 88% van de maximale toeslag, waarbij geen verdere terugwerkende kracht wordt toegekend ondanks erkenning van een fout door de SVB.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van het verzoek tot herziening van het AOW-pensioen naar 36% wegens ontbreken van nieuwe feiten en wijst overige bezwaren af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op nabestaandenuitkering na haar 18e verjaardag vanwege onvoldoende arbeidsongeschiktheid, gebaseerd op zorgvuldig medisch onderzoek en functionele mogelijkhedenlijst.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot beëindiging van de kinderbijslag vanaf het eerste kwartaal 2014 en stelt vast dat het recht pas vanaf het tweede kwartaal 2014 eindigt, met uitzondering van kind 2 over het vierde kwartaal 2015.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat het recht op ziekengeld beëindigde, omdat onvoldoende rekening is gehouden met de specifieke begeleidingsbehoefte van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht had op dubbele kinderbijslag en het AKW+ bedrag over 2016, waardoor het voorschot ten onrechte is uitbetaald en teruggevorderd moet worden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante sinds mei 2011 gehuwd is en daardoor geen recht meer heeft op een nabestaandenuitkering, ondanks haar vrijspraak in strafrechtelijke procedure.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het college terecht een pgb voor begeleiding door familieleden heeft geweigerd vanwege het ontbreken van waarborg voor veilige en doeltreffende ondersteuning.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op kinderbijslag over de periode derde kwartaal 2008 tot eerste kwartaal 2009 vanwege het ontbreken van ingezetenschap. Het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van kinderbijslag omdat appellant op 1 oktober 2017 niet als ingezetene van Nederland kon worden aangemerkt en dus niet verzekerd was op grond van de AKW.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat kinderbijslag slechts met terugwerkende kracht van één jaar kan worden toegekend, omdat geen sprake is van een bijzonder geval in de zin van artikel 14, derde lid, AKW.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht had op kinderbijslag over het vierde kwartaal 2014 en eerste kwartaal 2015 omdat zij toen geen ingezetene van Nederland was.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot toekenning van kinderbijslag terug wegens het ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden die een herziening rechtvaardigen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de psychische en bekkenklachten van appellante geen causaal verband houden met zwangerschap of bevalling, waardoor geen recht op Ziektewetuitkering bestaat.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht meer heeft op ZW-uitkering omdat zij meer dan 65% van haar maatmaninkomen kan verdienen, ondanks psychische en fysieke klachten die niet leiden tot aanvullende beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant niet voldoet aan de criteria voor een verstandelijke handicap en daarom geen recht heeft op zorg op grond van de Wet langdurige zorg.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het college over de Wmo-voorziening wegens onjuiste vaststelling van de hulpvraag en kent een tegemoetkoming meerkosten toe van €500 per maand.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat CAK terecht is uitgegaan van de door de zorgaanbieder verstrekte gegevens over geleverde zorg en dat de bijdrage in de kosten niet de kostprijs van de maatwerkvoorziening overschrijdt.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat de Sociale Verzekeringsbank terecht een korting toepaste op het AOW-pensioen wegens correctie van een onjuist vermeld verzekerd tijdvak, zonder strijd met het rechtszekerheids- of vertrouwensbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank Amsterdam en stelt de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant vast op 77,61%, met een hogere resterende verdiencapaciteit en vergoedt proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraken van de rechtbank Rotterdam dat het Uwv terecht het recht op ziekengeld heeft beëindigd na een EZWb en dat de maatstaf arbeid gangbare arbeid is bij samentelling ziekteperiodes.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank en bevestigt dat het UWV terecht het bezwaar tegen de Wajong-aanvraag heeft afgewezen. Tevens wordt de Staat veroordeeld tot een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het oordeel dat geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn aangevoerd die recht geven op een Wajong-uitkering, en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot verlaging van de Wajong-uitkering omdat appellant niet beschikte over basale werknemersvaardigheden en dus geen arbeidsvermogen had.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op ziekengeld omdat zij meer dan 65% van haar maatmaninkomen kan verdienen, zonder schending van het equality of arms-beginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV om niet terug te komen op een eerdere afwijzing van een Wajong-uitkering, ondanks nieuwe medische informatie over de appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering weigerde omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met een zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante met myasthenia gravis en reumatoïde artritis in staat is om ten minste één uur aaneengesloten en vier uur per dag te werken, ondanks beperkingen en privébelasting.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het medisch onderzoek en de arbeidsdeskundige beoordeling van het UWV zorgvuldig en juist zijn uitgevoerd, waardoor het beroep van appellant tegen de vaststelling van zijn arbeidsongeschiktheid wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV om de WGA-uitkering van appellante te beëindigen wegens een arbeidsongeschiktheid van minder dan 35%. Het medisch en arbeidskundig onderzoek is voldoende zorgvuldig uitgevoerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant per 27 maart 2017 geschikt is voor ten minste één WIA-functie en wijst het hoger beroep tegen beëindiging van de Ziektewet-uitkering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WGA-uitkering toekent aan appellante met een arbeidsongeschiktheid van 54,86%, waarbij de medische beoordeling zorgvuldig is verricht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de arbeidsongeschiktheid van appellant op minder dan 35% heeft vastgesteld en de WGA-uitkering heeft beëindigd, waarbij het beroep op het vertrouwensbeginsel en een uitlooptermijn wordt verworpen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de WIA-uitkering aan appellant en veroordeelt de Staat tot vergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn in de rechterlijke fase.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is en verklaart het beroep tegen het UWV-besluit tot weigering van de WIA-uitkering ongegrond.