Vrijdag webinar: live demo van Lexboost

ECLI:NL:CRVB:2017:2520

Centrale Raad van Beroep

Datum uitspraak
28 juni 2017
Publicatiedatum
20 juli 2017
Zaaknummer
15/7869 WAO
Instantie
Centrale Raad van Beroep
Type
Uitspraak
Uitkomst
Afwijzend
Procedures
  • Hoger beroep
Rechters
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 4:5 Awb
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Bevestiging buiten behandeling laten herhaalde WAO-aanvraag wegens ontbreken aanvullende informatie

Appellant diende op 26 juni 2014 een herhaalde aanvraag in voor een WAO-uitkering. Het UWV nam deze aanvraag op 27 november 2014 niet in behandeling, verwijzend naar een eerder besluit uit 2010. Na bezwaar handhaafde het UWV dit besluit. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond omdat appellant niet binnen de gestelde termijn aanvullende informatie had verstrekt, ondanks een redelijke termijn van vier weken.

Appellant voerde in hoger beroep aan dat relevante informatie al in Nederland aanwezig was en dat het UWV geen juist besluit had genomen sinds zijn ziekmelding in 2005. De Centrale Raad van Beroep onderschreef echter het oordeel van de rechtbank dat het UWV bevoegd was de aanvraag buiten behandeling te laten op grond van artikel 4:5 Awb Pro, omdat appellant geen gebruik had gemaakt van de geboden gelegenheid tot aanvulling.

De Raad bevestigde de aangevallen uitspraak en wees het hoger beroep van appellant af. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd. De uitspraak werd gedaan door M.C. Bruning op 28 juni 2017.

Uitkomst: De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de herhaalde WAO-aanvraag buiten behandeling heeft gelaten wegens het ontbreken van noodzakelijke aanvullende informatie.

Uitspraak

15/7869 WAO
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van
15 oktober 2015, 15/3381 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats] (Marokko) (appellant)
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
Datum uitspraak: 28 juni 2017
PROCESVERLOOP
Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 17 mei 2017. Appellant is niet verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. drs. F.A. Steeman.
OVERWEGINGEN
1. Appellant heeft op 26 juni 2014 een herhaalde aanvraag om een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) gedaan. Bij besluit van 27 november 2014 heeft het Uwv deze aanvraag niet in behandeling genomen onder verwijzing naar zijn besluit van 25 januari 2010. Bij beslissing op bezwaar van 4 mei 2015 (bestreden besluit) heeft het Uwv het besluit van 27 november 2014, zoals gewijzigd bij brief van 31 maart 2015, gehandhaafd.
2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank vastgesteld dat het Uwv appellant op 31 maart 2015 in de gelegenheid heeft gesteld om zijn aanvraag aan te vullen met informatie die noodzakelijk is om op zijn aanvraag te kunnen beslissen. Appellant heeft niet binnen de gestelde termijn van vier weken – die redelijk is geacht – gereageerd. Het Uwv was daarom naar het oordeel van de rechtbank bevoegd om de aanvraag met toepassing van artikel 4:5 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb) buiten behandeling te laten. Het feit dat appellant op
16 december 2015 een afspraak met de huisarts had was voor de rechtbank geen reden om de zaak aan te houden. In de bijgevoegde medische verklaring heeft de rechtbank evenmin aanleiding gevonden om de zaak aan te houden.
3.1. In hoger beroep is aangevoerd dat appellant in 1993 in Nederland heeft gewerkt, dat hij zich ziek heeft gemeld in 2005 en dat het Uwv na die datum geen juist besluit heeft genomen. Het standpunt is ingenomen dat de benodigde informatie om op de aanvraag te beslissen in Nederland aanwezig is.
3.2. Het Uwv heeft verzocht de aangevallen uitspraak te bevestigen.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1. Het oordeel van de rechtbank en de argumenten die tot dat oordeel hebben geleid, worden onderschreven. Appellant heeft geen gebruik gemaakt van de hem geboden gelegenheid aanvullende informatie over te leggen, noodzakelijk om zijn aanvraag te kunnen beoordelen. Het Uwv was bevoegd de aanvraag van appellant met toepassing van artikel 4:5 van Pro de Awb buiten toepassing te laten.
4.2. Het hoger beroep van appellant slaagt niet en de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door M.C. Bruning, in tegenwoordigheid van M. Gayir als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 28 juni 2017.
(getekend) M.C. Bruning
(getekend) De griffier is verhinderd te ondertekenen.
sg