ECLI:NL:CRVB:2017:4082

• Datum uitspraak: 24 november 2017
• Publicatiedatum: 24 november 2017
• Zaaknummer: 15/5402 WWAJ
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.P.M. Zeijen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging besluit UWV wegens onvoldoende motivering werk in beschutte omstandigheden

De zaak betreft een hoger beroep van appellant tegen een besluit van het UWV van 13 maart 2015 waarin werd geoordeeld dat appellant niet is aangewezen op werk in beschutte omstandigheden. De Centrale Raad van Beroep heeft in een tussenuitspraak vastgesteld dat het besluit onvoldoende was gemotiveerd en het UWV opdracht gegeven nader onderzoek te doen.

Het UWV heeft vervolgens rapporten van een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige overgelegd, waarin werd bevestigd dat appellant begeleiding nodig heeft, maar dat dit niet binnen een beschutte werkomgeving zou vallen. De Raad oordeelt echter dat het UWV in essentie slechts het eerdere standpunt heeft herhaald zonder nieuwe motivering.

Daarom vernietigt de Raad het bestreden besluit en draagt het UWV op een nieuw besluit te nemen met een deugdelijke motivering over de vraag of appellant aangewezen is op werk in beschutte omstandigheden. Tevens worden de proceskosten van appellant vergoed.

Uitkomst: Het besluit van het UWV wordt vernietigd en het UWV wordt opgedragen een nieuw besluit te nemen met een deugdelijke motivering.

Uitspraak

15/5402 WWAJ

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van

21 juli 2015, 15/2940 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak: 24 november 2017

PROCESVERLOOP

De Raad heeft in het geding tussen partijen op 3 maart 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1027, een tussenuitspraak gedaan.

Ter uitvoering van de tussenuitspraak heeft het Uwv een rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 17 mei 2017 en van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van

22 mei 2017 ingezonden.

Appellant heeft hierop zijn zienswijze gegeven.

De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar de enkelvoudige kamer. Met toepassing van artikel 8:57, tweede lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), in samenhang met artikel 8:108, eerste lid, van de Awb is bepaald dat een nader onderzoek ter zitting achterwege blijft en is het onderzoek gesloten.

OVERWEGINGEN

1.1.

Voor een uitgebreide weergave van de in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de tussenuitspraak. Hij voegt daar het volgende aan toe.

1.2.

In de tussenuitspraak is geoordeeld dat het besluit van 13 maart 2015 (bestreden besluit) niet deugdelijk is gemotiveerd. De Raad heeft het Uwv in de gelegenheid gesteld nader te onderzoeken of de door de verzekeringsarts en arbeidsdeskundige bezwaar en beroep noodzakelijk geachte begeleiding binnen het in overweging 4.6 van de tussenuitspraak beschreven leidinggevende en collegiale kader blijft en of appellant niet veeleer is aangewezen op werk onder beschutte omstandigheden. Het (impliciete) standpunt van het Uwv dat daarvan geen sprake is, is onvoldoende gemotiveerd.

2. De Raad stelt vast dat het Uwv na de tussenuitspraak in essentie heeft volstaan met een herhaling van wat al eerder naar voren was gebracht. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 17 mei 2017 andermaal te kennen gegeven dat appellant begeleiding nodig heeft in het werk om eventuele problemen te bespreken. Dit zal in het begin misschien wekelijks zijn, later maandelijks en hoeft niet op de werkplek zelf gegeven te worden. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft bij rapport van 22 mei 2017 herhaald dat de voorgehouden functies routinematig van aard zijn en dat op de werkplek geen begeleiding nodig is, anders dan de begeleiding die een gezonde gelijke kan verwachten. Bij eventuele problemen in de werksfeer kan een jobcoach uitkomst bieden, maar als betrokkene gewend is is dat niet meer nodig. Dergelijke begeleiding in re-integratie valt buiten bestek van de beoordeling.

3. Nu het Uwv in essentie heeft volstaan met een herhaling van het eerdere standpunt heeft het Uwv niet voldaan aan de in de tussenuitspraak gegeven opdracht om het standpunt dat appellant niet is aangewezen op werk in beschutte omstandigheden te motiveren. Het bestreden besluit wordt vernietigd en het Uwv zal worden opgedragen een nieuw besluit te nemen op het bezwaar van appellant tegen het besluit van 29 oktober 2014. De aangevallen uitspraak wordt vernietigd. Doende wat de rechtbank zou behoren te doen wordt het beroep gegrond verklaard.

4. Er is aanleiding het Uwv te veroordelen in de kosten voor verleende rechtsbijstand in bezwaar tot een bedrag van € 990,- en in de proceskosten van appellant in beroep tot een bedrag van € 990,- en in hoger beroep tot € 990,-. In totaal betreft het een bedrag van

€ 2.970,-.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep

• vernietigt de aangevallen uitspraak;
• verklaart het beroep gegrond en vernietigt het besluit van 13 maart 2015;
• draagt het Uwv op een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen met inachtneming van deze

uitspraak;

• veroordeelt het Uwv in de proceskosten van appellant tot een bedrag van € 2.970,-;
• bepaalt dat het Uwv aan appellant het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van in

totaal € 168,- vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door J.P.M. Zeijen, in tegenwoordigheid van R.L. Rijnen als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 24 november 2017.

(getekend) J.P.M. Zeijen

(getekend) R.L. Rijnen

HD