dhr. mr. J.P.M. Zeijen

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WGA-loonaanvullingsuitkering omdat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid zorgvuldig heeft vastgesteld en de geselecteerde functies passend zijn.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV over de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant en beveelt hernieuwde beslissing met inachtneming van een nieuw deskundigenrapport.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV om het ziekengeld van appellant per 17 oktober 2018 te beëindigen, op basis van het oordeel van psychiater Kazemier dat appellant niet in staat is tot een volledige dagtaak.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzoek om kwijtschelding van een terugvordering heeft afgewezen omdat niet aan de voorwaarde is voldaan dat ten minste de helft van de vordering is betaald.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van UWV dat het recht op ziekengeld per 15 januari 2019 beëindigde, vanwege onvoldoende onderbouwing van geschiktheid voor de functie soldering operator door medische beperkingen aan de handfunctie.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot toekenning van een WGA-uitkering wegens onvoldoende onderzoek naar hand- en polsbeperkingen en kent appellante met terugwerkende kracht een IVA-uitkering toe.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over de arbeidsongeschiktheid van appellant en bevestigt een nieuw vastgesteld percentage van 41,11%, waarbij het UWV wordt veroordeeld in de proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de Ziektewetuitkering van appellante terecht is beëindigd omdat zij meer dan 65% van haar loon kan verdienen, na een zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling zonder noodzaak tot benoeming van een deskundige.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op ziekengeld omdat de medische beoordeling van de verzekeringsarts bezwaar en beroep correct is en voldoende rekening is gehouden met lichamelijke en mentale klachten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant correct heeft vastgesteld op 51,18%, waarbij voldoende rekening is gehouden met zijn fysieke en psychische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante per 19 augustus 2019 geschikt is voor de bij WIA-beoordeling geduide functies, ondanks psychische beperkingen, en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV een zorgvuldig medisch onderzoek heeft verricht en de arbeidsongeschiktheid van appellante correct heeft vastgesteld op 38,47% vanaf 12 september 2019.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over de mate van arbeidsongeschiktheid en bevestigt dat de mate van 55,18% arbeidsongeschiktheid per 21 december 2018 juist is vastgesteld na zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het medisch onderzoek door de verzekeringsarts zorgvuldig is verricht en wijst het hoger beroep van appellant tegen de afwijzing van zijn WIA-uitkering af.

De Centrale Raad van Beroep wijst het hoger beroep af wegens intrekking na gewijzigde beslissing UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten van appellante.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep ingetrokken na gewijzigde beslissing van het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten aan appellante.

Het hoger beroep tegen het UWV is ingetrokken na een gewijzigde beslissing die volledig tegemoetkomt aan appellant. De Raad veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en wettelijke rente.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep niet-ontvankelijk omdat de beroepsgronden niet tijdig zijn ingediend en geen verontschuldigingen zijn gebleken.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep van appellante niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV tot weigering van een Ziektewetuitkering wegens onzorgvuldig medisch onderzoek en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het beroepschrift niet tijdig is ingediend binnen de wettelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het beroepschrift geen gronden bevatte en appellant de gestelde termijnen voor het indienen hiervan ongebruikt liet voorbijgaan.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WGA-vervolguitkering van appellante terecht is beëindigd omdat de functionele beperkingen onvoldoende onderbouwd zijn en de belastbaarheid in de geselecteerde functies niet wordt overschreden.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep van appellante niet-ontvankelijk omdat het beroepschrift geen gronden bevatte en de termijn voor herstel daarvan ongebruikt is verstreken.

Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant zorgvuldig en correct heeft vastgesteld op 38,41%, met inachtneming van alle medische beperkingen, inclusief psychische klachten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WGA-uitkering omdat de arbeidsongeschiktheid van appellante minder dan 35% bedraagt volgens medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de Ziektewetuitkering na zorgvuldig verzekeringsgeneeskundig en arbeidsdeskundig onderzoek en wijst het verzoek tot schadevergoeding wegens termijnoverschrijding af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante terecht is vastgesteld op 73,39%, waarbij de geselecteerde functies medisch passend zijn.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en een deel van de schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn; de Staat wordt eveneens veroordeeld tot een schadevergoeding en proceskosten.

Het hoger beroep van appellant is ingetrokken omdat het UWV met een gewijzigde beslissing op bezwaar volledig aan de bezwaren tegemoet is gekomen. De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV tot beëindiging van de WIA-uitkering vanwege onvoldoende zorgvuldigheid in het medisch onderzoek en draagt het UWV op een nieuw besluit te nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de Ziektewetuitkering van appellant terecht is beëindigd, omdat hij geschikt is voor passende arbeid ondanks zijn klachten.

De Centrale Raad van Beroep heeft het hoger beroep van appellante ingetrokken wegens volledige tegemoetkoming door het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een maatregel van 50% korting op de Ziektewetuitkering oplegt bij een benadelingshandeling met verminderde verwijtbaarheid, conform artikel 8 van de Beleidsregel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 42,84% met ingang van 8 september 2018, en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering aan appellante wegens onvoldoende arbeidsongeschiktheid, ondanks aanvullende medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de gemachtigde niet binnen de gestelde termijnen een schriftelijke machtiging heeft ingediend.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat er geen medische noodzaak is om direct na een epileptische aanval op de werkplek te slapen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de Ziektewet-uitkering terecht heeft beëindigd omdat de lichamelijke beperkingen van appellant voldoende zijn meegewogen en hij geschikt is voor de geduide functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de Ziektewetuitkering van appellant terecht is beëindigd vanwege voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing dat hij meer dan 65% van zijn loon kan verdienen.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het beroepschrift na de wettelijke termijn is ingediend en geen geldige reden voor overschrijding is gegeven.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat appellante het griffierecht niet tijdig heeft betaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV tot beëindiging van de Ziektewetuitkering van appellante na een zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat appellant geen beroepsgronden heeft ingediend ondanks herhaalde verzoeken.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant na een scooterongeval per einde dienstverband niet arbeidsongeschikt was en daarom geen Ziektewetuitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante heeft vastgesteld op minder dan 35%, ondanks toegenomen beperkingen binnen vijf jaar na de eerdere vaststelling.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald en het beroepschrift geen gronden bevatte.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot beëindiging van de WGA-loonaanvullingsuitkering omdat een onafhankelijke deskundige een volledige urenbeperking bevestigt, wat onvoldoende door het UWV is gemotiveerd.