ECLI:NL:CRVB:2018:2867

• Datum uitspraak: 28 augustus 2018
• Publicatiedatum: 20 september 2018
• Zaaknummer: 17-3513 PW
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: O.L.H.W.I. Korte
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging afwijzing bijzondere bijstand voor duurzame goederen wegens ontbreken bijzondere omstandigheden

Appellant verzocht bijzondere bijstand voor de aanschaf van een slaapbank, televisie en bankstel. Het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam wees dit verzoek af omdat de kosten niet voortvloeiden uit bijzondere omstandigheden. De rechtbank Rotterdam verklaarde het beroep van appellant ongegrond en wees een kostenveroordeling af.

In hoger beroep bevestigde de Centrale Raad van Beroep dit oordeel. De Raad oordeelde dat het college twee zelfstandige afwijzingsgronden had en dat het niet handhaven van één daarvan in beroep geen reden was voor een kostenveroordeling. De appellant stelde dat het onredelijk was om een lening aan te gaan vanwege onzekerheid over de inkomensstatus daarvan, maar de Raad maakte onderscheid tussen leningen voor lopende kosten en leningen voor duurzame goederen, waarbij laatstgenoemde niet als inkomen worden beschouwd.

Verder stelde appellant dat bijzondere omstandigheden bestonden vanwege een periode in de zomer van 2015 waarin hij geen inkomsten had, maar dit werd verworpen omdat de bijstand tijdelijk was opgeschort wegens te lang verblijf in het buitenland, een besluit dat niet was bestreden. De gevolgen hiervan zijn voor rekening van appellant, waardoor geen bijzondere bijstand toegekend wordt.

Uitkomst: De afwijzing van bijzondere bijstand voor de aanschaf van duurzame goederen wordt bevestigd wegens ontbreken van bijzondere omstandigheden.

Uitspraak

17. 3513 PW-PV

Datum uitspraak: 28 augustus 2018

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 26 april 2017, 16/6627 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam (college)

Zitting heeft: O.L.H.W.I. Korte

Griffier: S.H.H. Slaats

Appellant is niet verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.A. Bouter.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen:

Bij besluit van 19 april 2016, gehandhaafd bij besluit van 14 september 2016 (bestreden besluit), heeft het college de aanvraag voor bijzondere bijstand voor de kosten van een slaapbank, een televisie en een bankstel afgewezen. Hieraan heeft het college, voor zover van belang, ten grondslag gelegd dat de kosten waarvoor bijzondere bijstand wordt aangevraagd niet voorvloeien uit bijzondere omstandigheden. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.

De beroepsgrond van appellant dat ten onrechte geen kostenveroordeling in beroep is verleend, slaagt niet. Het beroep is namelijk niet gegrond verklaard. Onder het bestreden besluit lagen twee zelfstandige afwijzingsgronden. Dat één daarvan in beroep niet is gehandhaafd vormt geen grond voor een kostenveroordeling.

Appellant betoogt dat niet van hem gevergd kan worden dat hij een lening aangaat voor deze kosten, omdat hij dan in onzekerheid verkeert of die lening niet als inkomen wordt opgevat. Deze grond slaagt evenmin. Er dient een onderscheid gemaakt te worden tussen leningen die, meestal bij herhaling, worden aangegaan voor de lopende kosten van levensonderhoud en waarover vrijelijk kan worden beschikt en leningen die zijn verbonden met de aanschaf van duurzame gebruiksgoederen. Die laatste leningen zijn meestal wel te herkennen omdat de omvang van de lening aansluit bij het bedrag van de aanschaf van zo een goed en die leningen vaak zijn aangegaan bij een leverancier of een geldverstrekker. Die laatste leningen kunnen niet als inkomen worden aangemerkt.

De beroepsgrond van appellant dat wel sprake zou zijn van bijzondere omstandigheden omdat hij langere tijd, in de zomer van 2015, niet over inkomsten heeft kunnen beschikken en hierdoor niet heeft kunnen reserveren, slaagt ook niet. Appellant heeft gedurende enkele weken niet over middelen kunnen beschikken. De bijstand was opgeschort in verband met te lang verblijf in het buitenland en is vervolgens weer hersteld, waarbij alleen over de periode van het te lang verblijf de bijstand is ingetrokken. Deze besluitvorming is in rechte niet bestreden en moet dus voor rechtmatig worden gehouden. De gevolgen hiervan komen voor rekening van appellant en kunnen niet worden aangemerkt als bijzondere omstandigheden op grond waarvan alsnog bijzondere bijstand verleend had moeten worden.

Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

Waarvan proces-verbaal.

De griffier De voorzitter

(get.) S.H.H. Slaats (get.) O.L.H.W.I. Korte

Voor eensluidend afschrift

de griffier van de

Centrale Raad van Beroep

sg