ECLI:NL:CRVB:2021:688

• Datum uitspraak: 25 maart 2021
• Publicatiedatum: 26 maart 2021
• Zaaknummer: 18/5015 WIA
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: H.G. Rottier
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Herstel WGA-uitkering wegens volledige maar niet duurzame arbeidsongeschiktheid vanaf 11 juli 2017

Appellante ontving vanaf 11 december 2015 een loongerelateerde WGA-uitkering wegens volledige arbeidsongeschiktheid door psychische klachten. Het UWV beëindigde deze uitkering per 11 juli 2017 en kende een WGA-loonaanvullingsuitkering toe, omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt zou zijn. De voormalige werkgever maakte bezwaar en het bezwaar werd gegrond verklaard, waarna het UWV de uitkering per 5 december 2017 beëindigde.

De rechtbank verklaarde het beroep van appellante tegen dit besluit ongegrond, omdat het medisch onderzoek zorgvuldig was en de beperkingen niet waren onderschat. In hoger beroep handhaafde appellante haar standpunt en bracht nieuwe medische stukken in, waaronder brieven van een psychiater waaruit een schizofrene stoornis bleek.

Het UWV verrichtte een nieuw verzekeringsgeneeskundig onderzoek en concludeerde dat appellante vanaf 11 juli 2017 volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt was. Het UWV handhaafde het bestreden besluit niet langer, waardoor het eerdere besluit van 24 april 2017 herleefde.

De Centrale Raad van Beroep vernietigde de uitspraak van de rechtbank en het bestreden besluit van het UWV, verklaarde het beroep gegrond en bepaalde dat appellante recht heeft op een WGA-loonaanvullingsuitkering vanaf 11 juli 2017. Tevens werd het betaalde griffierecht aan appellante vergoed.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard, het bestreden besluit en de uitspraak van de rechtbank worden vernietigd, en appellante krijgt vanaf 11 juli 2017 recht op een WGA-loonaanvullingsuitkering.

Uitspraak

18. 5015 WIA

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 juli 2018, 17/8016 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[Appellante] te [woonplaats] (appellante)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak: 25 maart 2021

PROCESVERLOOP

Appellante heeft hoger beroep ingesteld en nadere stukken ingezonden.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend en vragen van de Raad beantwoord.

Onder toepassing van artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is een onderzoek ter zitting achterwege gebleven, waarna de Raad het onderzoek met toepassing van artikel 8:57, derde lid, van de Awb heeft gesloten.

OVERWEGINGEN

1.1.

Appellante is met ingang van 11 december 2015 een loongerelateerde WGA-uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) toegekend. De mate van arbeidsongeschiktheid is daarbij vastgesteld op 100%, omdat appellante vanwege haar psychische klachten geen benutbare mogelijkheden tot het verrichten van arbeid heeft.

1.2.

Bij besluit van 24 april 2017 heeft het Uwv de loongerelateerde WGA-uitkering van appellante per 11 juli 2017 beëindigd en haar in aanmerking gebracht voor een WGA-loonaanvullingsuitkering. De voormalige werkgever van appellante heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Bij besluit van 8 november 2017 (bestreden besluit) heeft het Uwv dit bezwaar gegrond verklaard en de WGA-loonaanvullingsuitkering van appellante, met inachtneming van een uitlooptermijn, per 5 december 2017 beëindigd omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.

2. De rechtbank heeft het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het medisch onderzoek op een zorgvuldige wijze plaatsgevonden en is niet gebleken dat in de FML van 5 september 2017 de beperkingen van appellante zijn onderschat.

3.1.

In hoger beroep heeft appellante haar standpunt gehandhaafd dat het Uwv onvoldoende rekening heeft gehouden met haar psychische beperkingen. Appellante heeft ter onderbouwing van haar standpunt brieven van psychiater Geerlings van GGz Breburg van

12 september 2018 en 16 oktober 2018 in geding gebracht. Uit laatstgenoemde brief blijkt onder meer dat appellante van december 2017 tot januari 2018 bij ETZ in Tilburg is opgenomen en dat bij appellante sprake is van een schizofrene stoornis.

3.2.

Op verzoek van de Raad heeft het Uwv een nieuw verzekeringsgeneeskundig onderzoek verricht waarbij ook informatie is ingewonnen bij psychiater Geerlings. Uit dit onderzoek is gebleken dat appellante op de in geding zijnde datum, 11 juli 2017, niet beschikte over benutbare mogelijkheden tot het verrichten van arbeid. Appellante wordt daarom door het Uwv vanaf 11 juli 2017 volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt geacht. Gelet op dit gewijzigde standpunt heeft het Uwv het bestreden besluit niet gehandhaafd. Volgens het Uwv betekent dit dat het besluit van 24 april 2017 herleeft en dat appellante met ingang van 11 juli 2017 in aanmerking komt voor een WGA-loonaanvullingsuitkering. Een vervangend besluit heeft het Uwv echter niet genomen.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1.

Het Uwv handhaaft het bestreden besluit niet langer en onderschrijft het standpunt van appellante dat zij vanaf 11 juli 2017 volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt is. Dit betekent dat het hoger beroep van appellante slaagt en dat de aangevallen uitspraak zal worden vernietigd. Ook het bestreden besluit zal worden vernietigd, zodat het besluit van

24 april 2017 herleeft en appellante met ingang van 11 juli 2017 recht heeft op een WGA-loonaanvullingskering.

5. Van voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten is niet gebleken.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep

• vernietigt de aangevallen uitspraak;
• verklaart het beroep gegrond;
• vernietigt het besluit van 8 november 2017;
• bepaalt dat het Uwv aan appellante het in beroep en in hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 172,- vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door H.G. Rottier, in tegenwoordigheid van V.M. Candelaria als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 25 maart 2021.

(getekend) H.G. Rottier

(getekend) V.M. Candelaria