dhr. mr. H.G. Rottier

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de niet-ontvankelijkheid van het beroep tegen het niet tijdig beslissen van het UWV omdat appellant geen aanvraag tot herziening heeft ingediend.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet gegrond omdat niet kan worden vastgesteld of de betalingsherinneringen voor het griffierecht correct zijn verzonden, waardoor de eerdere niet-ontvankelijkverklaring vervalt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de wijziging en terugvordering van NOW-subsidies en compensatie transitievergoeding omdat betrokkene niet als werknemer in privaatrechtelijke dienstbetrekking werd aangemerkt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW- en WAZO-uitkeringen van appellante heeft ingetrokken en de WIA-uitkering heeft herzien wegens het ontbreken van een verzekeringsplicht. De mate van arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 44,09%.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep niet-ontvankelijk wegens te late indiening van het verzetschrift.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de eerste ziektedag van appellant niet kan worden verlegd naar 2013 en handhaaft het dagloon van €104,91 voor de Ziektewetuitkering per 3 oktober 2022.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het Belgisch rustpensioen in mindering heeft gebracht op de WAO-uitkering van appellant vanaf 1 juni 2024.

De Centrale Raad van Beroep verklaart de beroepen van appellanten tegen besluiten over STAP-aanvragen niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht, omdat zij evident zonder redelijk doel rechten aanwendden om dwangsommen te incasseren.

De Centrale Raad van Beroep beperkt de intrekking en terugvordering van de WIA-uitkering tot de periode 1 december 2016 tot 12 juni 2019, omdat alleen voor die periode aannemelijk is gemaakt dat appellant werkzaamheden verrichtte voor een coffeeshop.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant loonvormende arbeid verrichtte en dat het UWV terecht inkomsten in mindering bracht op de WAO-uitkering en het bedrag terugvorderde.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WIA-uitkering van appellante terecht is geschorst, ingetrokken en teruggevorderd omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW-uitkering per 31 mei 2023 omdat appellant instemde met beëindiging van zijn dienstverband tijdens ziekte, waardoor geen recht op WW-uitkering bestond.

De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat FNV belanghebbende is bij het boetebesluit aan een transportonderneming en vernietigt het eerdere besluit dat FNV niet-ontvankelijk verklaarde.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante en firma organisatorisch en economisch verbonden zijn als groep volgens art. 2:24b BW, waardoor omzetgegevens van beide bij de NOW-1 subsidie moeten worden betrokken. Het beroep tegen de eerdere afwijzing wordt gegrond verklaard.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WW-uitkering terecht niet is toegekend omdat appellant verwijtbaar werkloos is geworden na ontslag als militair wegens druggerelateerde delicten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van betaling van een WW-uitkering omdat de aanvraag bijna acht jaar te laat is ingediend en geen bijzonder geval is aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten aan appellante na intrekking van het hoger beroep wegens tegemoetkoming in bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering omdat appellant niet alle directe en indirecte uren als zelfstandige heeft opgegeven, waardoor zijn fictieve inkomsten meer dan 87,5% van zijn maandloon bedragen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen privaatrechtelijke dienstbetrekking had, waardoor de intrekking en terugvordering van WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van WIA- en WAO-uitkeringen van appellanten wegens het niet melden van bestuursfuncties en inkomsten, met inachtneming van een schattingsmethode voor inkomsten.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de geschillen onder de finale kwijting van een vaststellingsovereenkomst vallen die betrekking heeft op de periode vóór 1 mei 2020.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de toekenning van de IVA-uitkering per 4 februari 2020 en verklaart de vaststellingsovereenkomst rechtsgeldig, wijst het verzoek om schadevergoeding af en verklaart het beroep tegen het besluit van 30 maart 2023 ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot vergoeding van verletkosten af omdat kosten vóór 1 mei 2020 onder een vaststellingsovereenkomst vallen en voor kosten daarna geen onrechtmatig handelen is vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de vaststellingsovereenkomst tussen appellant en het Uwv finale kwijting geeft over de periode vóór 1 mei 2020.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de geschilperiode valt onder een vaststellingsovereenkomst met finale kwijting tussen appellant en het Uwv.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellante over maart tot juni 2019 vanwege werkzaamheden in het economisch verkeer en schending van de inlichtingenplicht, inclusief oplegging van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door eigen ontslag zonder gegronde reden, waardoor de WW-uitkering terecht niet wordt uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant op 16 februari 2023 niet duurzaam arbeidsongeschikt was en daarom geen Wajong-uitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep verlaagt de terugvordering van WIA-voorschotten met 25% wegens een fout van het UWV en bevestigt dat appellant geen recht had op WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en verklaart het beroep ongegrond omdat het UWV terecht de doelgroepverklaring loonkostenvoordeel heeft geweigerd wegens te late aanvraag buiten de dwingendrechtelijke termijn van drie maanden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het hoger beroep tegen het NOW-6 besluit niet-ontvankelijk is wegens een niet-verschoonbare overschrijding van de beroepstermijn, waardoor geen inhoudelijke behandeling plaatsvindt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering toekomt omdat geen sprake is van een privaatrechtelijke dienstbetrekking door het ontbreken van een gezagsverhouding binnen de familiezorg.

De Centrale Raad van Beroep wijst het intrekken van het hoger beroep toe na volledige tegemoetkoming door het UWV, veroordeelt het UWV in proceskosten en de Staat in een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de WIA-uitkering van appellant wegens niet gemelde werkzaamheden en schending van de inlichtingenplicht, inclusief opleggen van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van de WW-uitkering over augustus tot november 2022 omdat appellant geen dringende reden heeft aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant niet verplicht verzekerd is voor werknemersverzekeringen omdat geen privaatrechtelijke dienstbetrekking bestond, en wijst de aanvragen voor ZW- en WIA-uitkeringen af.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep ingetrokken na volledige tegemoetkoming door het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep van appellant niet-ontvankelijk omdat hij geen actueel en reëel procesbelang heeft bij de toekenning van een WW-uitkering per 13 juli 2023.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de toeslag van appellante heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde inkomsten van haar partner en dat de opgelegde boete terecht is.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de weigering van de WW-uitkering omdat het UWV niet aannemelijk heeft gemaakt dat appellant passende arbeid heeft nagelaten te behouden. Het UWV moet een nieuwe beslissing nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de verlaging van de WW-uitkering met 25% gedurende vier maanden omdat appellant zonder geldige reden niet is gestart met een leerwerktraject en onvoldoende meewerkte aan re-integratie.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de toeslag van appellante heeft herzien en onverschuldigd betaalde bedragen heeft teruggevorderd, en dat de boete wegens schending van de inlichtingenplicht terecht is opgelegd, met uitzondering van de boete die is verlaagd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister de NOW-1 subsidie terecht op nihil heeft vastgesteld en het voorschot heeft teruggevorderd wegens het ontbreken van een verplichte accountantsverklaring.

De conclusie behandelt of derden belanghebbende kunnen zijn bij besluiten tot oplegging of weigering van bestuurlijke boetes, met name bij handhavingsverzoeken, en bespreekt de criteria en gevolgen daarvan.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister terecht de NOW-3 subsidies op nihil heeft vastgesteld en de voorschotten heeft teruggevorderd, omdat de omzetdaling minder dan 20% bedroeg en de bedrijfsuitoefening vóór 2019 is gestart.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet van appellant tegen de niet-ontvankelijkverklaring van zijn hoger beroep wegens te late indiening ongegrond, omdat geen feiten zijn aangevoerd die het verzuim rechtvaardigen.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep ongegrond vanwege het niet tijdig indienen van het beroepschrift en het ontbreken van verschoonbare omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet van appellant tegen het executoriaal derdenbeslag op zijn WIA-uitkering ongegrond en wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat een gefixeerde schadevergoeding wegens onregelmatig ontslag niet gelijkgesteld kan worden met loon voor de Werkloosheidswet en daarom niet door het UWV kan worden overgenomen.