dhr. mr. H.G. Rottier

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep ingetrokken na volledige tegemoetkoming door het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de verlaging van de WW-uitkering met 25% gedurende vier maanden omdat appellant zonder geldige reden niet is gestart met een leerwerktraject en onvoldoende meewerkte aan re-integratie.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de toeslag van appellante heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde inkomsten van haar partner en dat de opgelegde boete terecht is.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de weigering van de WW-uitkering omdat het UWV niet aannemelijk heeft gemaakt dat appellant passende arbeid heeft nagelaten te behouden. Het UWV moet een nieuwe beslissing nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de toeslag van appellante heeft herzien en onverschuldigd betaalde bedragen heeft teruggevorderd, en dat de boete wegens schending van de inlichtingenplicht terecht is opgelegd, met uitzondering van de boete die is verlaagd.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet van appellant tegen het executoriaal derdenbeslag op zijn WIA-uitkering ongegrond en wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep ongegrond vanwege het niet tijdig indienen van het beroepschrift en het ontbreken van verschoonbare omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet van appellant tegen de niet-ontvankelijkverklaring van zijn hoger beroep wegens te late indiening ongegrond, omdat geen feiten zijn aangevoerd die het verzuim rechtvaardigen.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV over het aantal vrij te laten uren als zelfstandige en stelt dit aantal schattenderwijs vast op 34,91 uur per maand wegens onvoldoende motivering en onrealistische urenopgave.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat een gefixeerde schadevergoeding wegens onregelmatig ontslag niet gelijkgesteld kan worden met loon voor de Werkloosheidswet en daarom niet door het UWV kan worden overgenomen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WW-uitkering correct heeft vastgesteld op basis van loongegevens van de Belastingdienst en dat appellant de te veel ontvangen uitkering moet terugbetalen.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van een eerdere uitspraak en het verzoek om een voorlopige voorziening af wegens ontbreken van nieuwe feiten en geen schending van procedurevoorschriften.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister terecht de NOW-1 subsidie lager heeft vastgesteld dan het voorschot vanwege lager omzetverlies en lagere loonsom, zonder maatwerkcorrecties voor werkdagen of ontslagaanvraag.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na een zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat appellant geen procesbelang meer heeft, nu het UWV heeft bepaald dat hij het terug te vorderen bedrag voorlopig niet hoeft te betalen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW-uitkering heeft aangepast en de terugvordering van te veel ontvangen uitkering handhaaft, ondanks de financiële situatie van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht is uitgegaan van loongegevens van de Belastingdienst bij vaststelling van de WW-uitkering, nu appellant geen concrete tegenbewijs leverde.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de lagere vaststelling en terugvordering van subsidies op grond van NOW-1, NOW-2 en NOW-3 vanwege daling loonsom en onvoldoende omzetverlies, zonder strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep stelt het dagloon voor de WIA-uitkering van betrokkene vast op €64,60 en vernietigt het lagere besluit van het UWV wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het Uwv om een WW-uitkering toe te kennen aan appellant die anders dan wegens vakantie in Slowakije verblijft, ondanks medische omstandigheden en beroep op het Europees Sociaal Handvest.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks haar stellingen over onderschatting van beperkingen en verzoek om deskundige.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzet van appellante ongegrond wegens het ontbreken van deugdelijke gronden voor uitstel en onvoldoende onderbouwing van gezondheidsproblemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen WIA-uitkering toekent aan appellante vanwege minder dan 35% arbeidsongeschiktheid, ondanks betwisting van medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante terecht geen subsidie kreeg toegekend en voorschotten terug moest betalen vanwege het niet overleggen van een verplichte accountantsverklaring bij de NOW-1 en NOW-3 aanvragen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering krijgt omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante per 9 december 2021 terecht heeft vastgesteld op minder dan 35% en weigert de WIA-uitkering toe te kennen, terwijl de toekenning van een WGA-loonaanvullingsuitkering per 9 februari 2023 op volledige arbeidsongeschiktheid juist is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 22 maart 2019 en de weigering per 13 september 2019, oordeelt dat appellante meer dan 65% kan verdienen ondanks beperkingen en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV met een gewijzigde beslissing aan de bezwaren van appellante tegemoet is gekomen.

Appellante trekt hoger beroep in nadat UWV haar bezwaren volledig heeft gehonoreerd; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV aan de bezwaren tegemoet is gekomen en veroordeelt UWV en Staat tot vergoeding van schade wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het pensioen van appellant terecht in mindering is gebracht op de WW-uitkering, omdat geen sprake is van een eerder WW-recht bij gelijktijdig beëindigen van twee dienstverbanden. Tevens wordt schadevergoeding toegekend wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW- en WW-uitkeringen van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het niet naleven van de inlichtingenplicht en het niet kunnen vaststellen van het recht op uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de vergoeding van niet opgenomen roostervrije dagen terecht baseert op de 13 weken voorafgaand aan opzegging en de opzegtermijn, en niet als vakantiedagen over een jaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WAO-uitkering niet verder terugwerkend toekent dan vijf jaar en het dagloon niet verhoogt met inkomsten als directeur-grootaandeelhouder.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer is in de zin van de WW en wijst het hoger beroep af, omdat geen gezagsverhouding bestond tussen appellant en de B.V.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW- en ZW-uitkeringen heeft ingetrokken en teruggevorderd omdat appellant loon ontving over dezelfde periode na herstel arbeidsovereenkomst met terugwerkende kracht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister de NOW-1 subsidie terecht lager heeft vastgesteld vanwege een lager omzetverlies en een lagere loonsom, zonder dat maatwerk noodzakelijk is.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ex-werknemer verwijtbaar werkloos is geworden door het weigeren van een concreet en passend werkaanbod via een detacheringsbureau, waardoor de WW-uitkering terecht niet is uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op vergoeding van belastingschade na nabetaling van een WW-uitkering, omdat de middelingsregeling de schade volledig compenseert.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek van appellant af om aanvullende schadevergoeding voor loon- en pensioenschade na het fictieve loonsanctiejaar tot aan zijn AOW-leeftijd wegens het ontbreken van een onrechtmatig besluit.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de PAWW-uitkering terecht in mindering is gebracht op de IOW-uitkering, omdat de PAWW-uitkering als overig inkomen wordt aangemerkt en niet onder de uitzonderingsbepaling valt.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht na intrekking van het hoger beroep wegens volledige tegemoetkoming aan appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant als directeur-grootaandeelhouder geen werknemer is en daarom geen faillissementsuitkering ontvangt wegens het ontbreken van een gezagsverhouding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 4 december 2017 tot toekenning van een IVA-uitkering per 30 augustus 2016 en dat appellant niet doorlopend arbeidsongeschikt was vanaf 1 juli 2010.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten aan appellant na intrekking van het hoger beroep wegens tegemoetkoming in bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de inkomsten als zelfstandige van appellant in mindering heeft gebracht op zijn WIA-uitkering en de onverschuldigde uitkering van €57.856,05 heeft teruggevorderd wegens schending van de inlichtingenplicht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht onverschuldigd betaalde WIA-uitkering en toeslag heeft teruggevorderd en een boete heeft opgelegd vanwege inkomsten uit hennepteelt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat hij geen privaatrechtelijke dienstbetrekking had bij het bedrijf.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WW-dagloon terecht heeft vastgesteld op €144,17 zonder rekening te houden met de na afloop van de referteperiode uitbetaalde verlofuren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat provisie die is ontstaan in de twaalf maanden voorafgaand aan het einde van de arbeidsovereenkomst moet worden meegenomen bij de berekening van de transitievergoeding, ongeacht of de hoogte al bepaalbaar is.