ECLI:NL:GHAMS:1999:AE9541

• Datum uitspraak: 26 januari 1999
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 1032/98
• Instantie: Gerechtshof Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: Ter Haar; Splinter-Van Kan; Bouman
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bekrachtiging afwijzing verzoek schuldsaneringsregeling wegens voldoende aflossingscapaciteit

Appellante heeft in hoger beroep verzocht om toepassing van de schuldsaneringsregeling, stellende dat zij redelijkerwijs niet in staat zal zijn haar schulden voort te betalen. De schuld betreft een aflossingsregeling met haar ex-echtgenoot, waarbij zij maandelijks 1.500 gulden betaalt. Uit overzichten van de gemeente Rhenen blijkt dat haar aflossingscapaciteit ongeveer 1.000 gulden per maand bedraagt.

Het hof oordeelt dat deze aflossingscapaciteit zodanig is dat appellante redelijkerwijs geacht moet worden de betalingen te kunnen voortzetten. Hierdoor ontbreekt de grondslag voor toepassing van de schuldsaneringsregeling. Het hof bekrachtigt daarom het vonnis van de rechtbank Utrecht dat het verzoek afwees.

De uitspraak is gedaan door de tweede meervoudige burgerlijke kamer van het gerechtshof Amsterdam op 26 januari 1999, waarbij appellante en haar raadsman aanwezig waren. Het vonnis is ondertekend door de oudste raadsheer en griffier.

Uitkomst: Het hof bekrachtigt het vonnis dat het verzoek tot schuldsanering afwijst wegens voldoende aflossingscapaciteit.

Uitspraak

Gerechtshof te Amsterdam

Tweede meervoudige burgerlijke kamer

Arrest

van 26 januari 1999

in de zaak onder rekestnummer 1032/98 van:

X.,

wonende te P.,

APPELLANTE.

1. Het geding in hoger beroep

1.1 Appellante is bij op 23 december 1998 ter griffie van het hof ingekomen verzoekschrift in hoger beroep gekomen van het vonnis van de arrondissementsrechtbank te Utrecht van 15 december 1998 (rekestnummer 94726 /FT RK 98.616), waarbij haar verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling is afgewezen.

1.2 Het verzoekschrift is behandeld ter openbare terechtzitting van 19 januari 1999. Alstoen zijn verschenen appellante en haar raadsman, mr L.C. van Berkel, advocaat te Veenendaal.

2. Beoordeling

2.1 Appellante heeft aangevoerd dat de schuldsaneringsregeling moet worden toegepast, aangezien redelijkerwijs is te voorzien dat zij niet zal kunnen voortgaan met het betalen van haar schulden.

2.2 Blijkens de stellingen van appellante gaat het hier om de afbetaling van de schuld aan haar ex-echtgenoot. Ingevolge een regeling met deze betaalt zij daarop fl.1.500,- per maand. Volgens de overgelegde overzichten van de gemeente Rhenen is de aflossingscapaciteit van appellante zonder correcties rond fl.1.000,- per maand.

2.3 Hieruit blijkt dat de aflossingscapaciteit van appellante dusdanig is dat zij redelijkerwijs geacht moet worden te kunnen voortgaan met de betaling van de schuld aan haar ex-echtgenoot.

2.4 Op grond van het voorgaande bestaat geen grond voor toepassing van de schuldsaneringsregeling, zodat het vonnis waarvan beroep moet worden bekrachtigd.

3. De beslissing

Het hof;

Bekrachtigt het vonnis waarvan beroep.

Dit arrest is gewezen door mrs. Ter Haar, Splinter-Van Kan en Bouman en ter openbare terechtzitting van het hof uitgesproken op 26 januari 1999 in tegenwoordigheid van mr. Dorhout als griffier en bij ontstentenis van de voorzitter door de oudste raadsheer en de griffier ondertekend.