Uitspraak
parketnummer: 23-005235-11
datum uitspraak: 10 oktober 2012
TEGENSPRAAK
Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Haarlem van 2 november 2010 in de strafzaak onder parketnummer 15-710363-09 tegen
[verdachte]
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 26 september 2012, en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
zij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 06 juli 2009 tot en met 09 juli 2009 te Almere, in elk geval in Nederland, diverse goederen, waaronder - een digitale fotocamera van het merk Sony en/of - een Swarovski ketting en/of - een dames horloge (merk: DKNY, kleur: zilver met steentjes) en/of - een laptop van het merk Dell en/of - een Sony Playstation III en/of - een gulden muntenverzameling, heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen, terwijl zij ten tijde van het verwerven of het voorhanden krijgen van - die digitale fotocamera van het merk Sony en/of - die Swarovski ketting en/of - dat dames horloge (merk: DKNY, kleur: zilver met steentjes) en/of - die laptop van het merk Dell en/of - die Sony Playstation III en/of - die gulden muntenverzameling, wist of had redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het (een) door misdrijf verkregen goed(eren) betrof.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
Vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank.
Bespreking van de ter terechtzitting in hoger beroep gevoerde verweren
De raadsman heeft ter terechtzitting in hoger beroep primair aangevoerd dat de verdachte van het ten laste gelegde feit dient te worden vrijgesproken, subsidiar verzocht de door de politierechter opgelegde werkstraf te matigen. De raadsman heeft daartoe- zakelijk weergegeven- het volgende betoogd.
1. De verdachte heeft de ten laste gelegde goederen niet voor handen gehad, nu deze goederen niet door de verdachte in ontvangst zijn genomen maar zich slechts bevonden op de tafel en in een kast van verdachte haar woning.
2. Indien het hof van oordeel is dat de verdachte de ten laste gelegde goederen wel voor handen heeft gehad, betoogt de raadsman dat de verdacht op het moment van verkrijging van deze goederen niet wist dat deze goederen door een misdrijf waren verkregen, nu de verdachte ervan uitging dat de betreffende goederen afkomstig waren uit de opslagruimte van haar schoonmoeder.
Het hof overweegt hieromtrent het volgende.
Ad 1. De stelling van de raadsman dat de verdachte de in de tenlastelegging genoemde goederen niet voorhanden heeft gehad wordt verworpen. Deze goederen zijn tijdens de doorzoeking van de woning van de verdachte op 9 juli 2009 aangetroffen in haar woning (dossier pagina 2). Verdachte heeft op 10 juli 2009 ten overstaan van de politie verklaard (dossier pagina’s 3 en 4) dat zij de Sony fotocamera, Swarovski ketting en Dell laptop thuis, op de bovenverdieping van haar woning, in ontvangst heeft genomen van [betrokkene] op 6 juli 2009 omstreeks 23:30 uur. Uit deze omstandigheden leidt het hof af dat de verdachte daadwerkelijk de beschikkingsmacht heeft gehad over de Sony fotocamera, Swarovski ketting en de Dell laptop.
De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep aangegeven dat zij eerst argwaan kreeg toen zij de foto’s op de laptop en de fotocamera zag, en niet daarvoor, doch heeft zij geen aannemelijke verklaring gegeven waarom zij terugkomt op haar eerder bij de politie afgelegde verklaring, voor zover inhoudende dat zij de goederen waarmee [betrokkene] aankwam niet wilde, maar wel voelde dat het niet klopte, en dat zij het (het hof begrijpt: naar de herkomst van de betreffende goederen) had moeten vragen (dossier pagina 56). Daarbij komt nog dat laatstgenoemde verklaring zeer gedetailleerd is en kort na het aantreffen van de goederen in verdachte haar woning is afgelegd
Ad 2. Eveneens wordt het verweer van de raadsman verworpen dat de verdachte op het moment van verkrijging van de betreffende goederen zich er niet van bewust was dat deze goederen door een misdrijf waren verkregen. De verdachte heeft op 10 juli 2009 ten overstaan van de politie verklaard (proces-verbaalnummer [nummer], pagina 4) dat zij het, met betrekking tot alle goederen, raar vond dat [betrokkene] met deze goederen thuis kwam en dat zij aan hem had moeten vragen waar deze goederen vandaan kwamen. Daarbij deed zich ook de omstandigheid voor dat de verdachte de goederen omstreeks middernacht, boven in de woning en zonder aanleiding heeft verkregen, dat bij de fotocamera geen oplader zat en dat zij op het moment van het verkrijgen zag dat de Swarovski ketting stuk was. Ook zaten de betreffende goederen niet in een doos en waren er geen kassabonnen aanwezig, terwijl blijkens de verklaring van verdachte (dossier pagina 56), zij eerder bijvoorbeeld een Nintendo DS kreeg die echter verpakt was in een doos en waarbij een bon zat. Zoals het nu ging (het hof begrijpt: zonder verpakking en bon) was het eigenlijk nooit gegaan, aldus de verdachte. Bovendien zat bij de fotocamera ook geen oplader. Gelet op deze omstandigheden concludeert het hof dat de verdachte willens en wetens bewust de kans heeft aanvaard en op de koop heeft toegenomen dat in de bewezenverklaring genoemde goederen, de goederen door een misdrijf zijn verkregen.
De verweren worden mitsdien verworpen.
Ten aanzien van de overige, in de tenlastelegging genoemde goederen overweegt het hof dat niet is komen vast te staan dat de verdachte deze voorhanden heeft gehad dan wel ten tijde van het verkrijgen daarvan wist, dan wel redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het van misdrijf afkomstige goederen waren, zodat zij in zoverre van het ten laste gelegde moet worden vrijgesproken.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
zij in de periode van 06 juli 2009 tot en met 09 juli 2009 te Almere een digitale fotocamera van het merk Sony en een Swarovski ketting en een laptop van het merk Dell, voorhanden heeft gehad, terwijl zij ten tijde van het voorhanden krijgen van die digitale fotocamera van het merk Sony en die Swarovski ketting en die laptop van het merk Dell wist dat het door misdrijf verkregen goederen betrof.
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
het bewezen verklaarde levert op:
opzetheling.
Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.
Oplegging van straf
De politierechter in de rechtbank Haarlem heeft de verdachte voor het ten laste gelegde veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van 60 uren subsidiair 30 dagen vervangende hechtenis.
Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte op 16 november 2010 hoger beroep ingesteld.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van 60 uren subsidiair 30 dagen hechtenis.
Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte.
Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan heling van een Sony fotocamera, Swarovski ketting en een Dell laptop. Daarmee heeft de verdachte deel uitgemaakt van een circuit waarin uit misdrijf afkomstige goederen worden verhandeld en heeft aldus indirect het plegen van vermogensmisdrijven bevorderd. Bovendien heeft de verdachte door haar handelen geen blijk gegeven van respect voor het eigendomsrecht van de benadeelde.
Blijkens een de verdachte betreffend Uittreksel Justitiële Documentatie van 10 september 2012 is de verdachte eerder ter zake van een strafbaar feit veroordeeld.
Het hof acht, alles afwegende, een werkstraf van na te melden duur passend en geboden. Ondanks het feit dat het hof een geringer aantal goederen bewezen verklaart dan waarvan de rechtbank in haar vonnis en de advocaat-generaal in zijn requisitoir uitgaan, komt het hof tot oplegging van dezelfde straf als door rechtbank opgelegd en door advocaat-generaal gevorderd, omdat een lagere straf geen recht doet aan de ernst van het feit.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 22c, 22d en 416 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit een werkstraf, voor de duur van 60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 30 dagen hechtenis.
Dit arrest is gewezen door de derde meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. E. Mijnsberge, mr. A.D.R.M. Boumans en mr. F.M.D. Aardema, in tegenwoordigheid van N. El Farougui, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 10 oktober 2012.