ECLI:NL:GHAMS:2021:4186

• Datum uitspraak: 9 december 2021
• Publicatiedatum: 5 januari 2022
• Zaaknummer: 23-000567-20
• Instantie: Gerechtshof Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Vrijspraak
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.D.L. Nuis
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vrijspraak opzetheling, veroordeling taakstraf en hechtenis wegens subsidiaire opzetheling

Het gerechtshof Amsterdam heeft op 9 december 2021 uitspraak gedaan in het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter van 7 februari 2020. De verdachte werd primair verdacht van opzetheling, maar het hof verklaarde dit niet bewezen en sprak hem daarvan vrij.

Het hof oordeelde echter dat het subsidiair tenlastegelegde, namelijk opzetheling gepleegd op 5 november 2019 te Haarlem, wel bewezen was. Op grond hiervan werd de verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 140 uur en 70 dagen hechtenis, waarbij de hechtenis kan worden vervangen indien de taakstraf niet naar behoren wordt verricht.

Daarnaast bepaalde het hof dat de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de taakstraf in mindering wordt gebracht volgens de maatstaf van twee uur taakstraf per dag voorarrest, voor zover deze tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. De verdachte deed ter terechtzitting afstand van het recht om cassatie in te stellen.

Uitkomst: Verdachte vrijgesproken van primair tenlastegelegde opzetheling en veroordeeld tot 140 uur taakstraf en 70 dagen hechtenis voor subsidiaire opzetheling.

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer eerste aanleg : 15-288401-19

parketnummer hoger beroep : 23-000567-20

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam, enkelvoudige strafkamer, van 9 december 2021 gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 7 februari 2020 in de zaak tegen de verdachte:

naam: [verdachte]

voornamen: [verdachte]

geboren: op [geboortedag] 1980 te [geboorteplaats]

adres: [adres].

Kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het subsidiair bewezenverklaarde levert op:

opzetheling .

gepleegd
subsidiair:
op 5 november 2019 te Haarlem.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De artikelen 9, 22c, 22d, 63 en 416 van het Wetboek van Strafrecht.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Veroordeelt de verdachte tot een
taakstraf voor de duur van
140 (honderdveertig) uren , indien niet naar behoren verricht te vervangen door
70 (zeventig) dagen hechtenis .

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Gewezen door mr. J.D.L. Nuis, in bijzijn van mr. L. van Dijk, griffier.

mr. J.D.L. Nuis

De verdachte heeft ter terechtzitting afstand gedaan van het recht beroep in cassatie in te stellen.