ECLI:NL:GHARL:2018:37

• Datum uitspraak: 3 januari 2018
• Publicatiedatum: 3 januari 2018
• Zaaknummer: 17/00629
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.W. baron van Knobelsdorff
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Geen recht op arbeidskorting bij behoud IOAW-uitkering tijdens proefplaatsing

Belanghebbende heeft in 2015 een IOAW-uitkering ontvangen en daarnaast met behoud daarvan gewerkt bij het E. De Inspecteur legde een aanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) op met een belastbaar inkomen uit werk en woning van €10.587. Belanghebbende stelde dat zij recht had op arbeidskorting over de IOAW-uitkering en betwistte de loonberekening.

De rechtbank verklaarde het beroep van belanghebbende ongegrond, waarna hoger beroep werd ingesteld. Het hof oordeelde dat het fiscale loon een brutobedrag betreft en dat de IOAW-uitkering volgens het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 als loon uit vroegere arbeid wordt aangemerkt. Recht op arbeidskorting bestaat alleen indien sprake is van arbeidsinkomen uit tegenwoordige arbeid.

Omdat belanghebbende met behoud van de IOAW-uitkering werkte, maar deze uitkering niet kwalificeert als arbeidsinkomen uit tegenwoordige arbeid, bestaat geen recht op arbeidskorting. Het hoger beroep is daarom ongegrond verklaard. Er is geen aanleiding voor vergoeding van griffierecht of proceskosten.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en het recht op arbeidskorting wordt ontzegd.

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM - LEEUWARDEN

Afdeling belastingrecht

locatie Leeuwarden

nummer 17/00629

uitspraakdatum:
3 januari 2018

Uitspraak van de zesde enkelvoudige belastingkamer

op het hoger beroep van

[X] te
[Z] (hierna: belanghebbende)

tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 8 mei 2017, nummer LEE 16/4031, in het geding tussen belanghebbende en

de
inspecteur van de
Belastingdienst/kantoor Arnhem (hierna: de Inspecteur)

1. Ontstaan en loop van het geding

1.1

Aan belanghebbende is voor het jaar 2015 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 10.587.

1.2

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag ingediende bezwaar ongegrond verklaard.

1.3

Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij de rechtbank Noord-Nederland (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep bij uitspraak van 8 mei 2017 ongegrond verklaard.

1.4

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.

1.5

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 21 november 2017 te Leeuwarden. Daarbij zijn verschenen en gehoord belanghebbende en namens de Inspecteur [A] , bijgestaan door mr. [B] .

1.6

Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat aan deze uitspraak is gehecht.

2. De vaststaande feiten

2.1

Belanghebbende heeft blijkens de tot de gedingstukken behorende jaaropgaven van het jaar 2015 de volgende inkomsten genoten:

loonheffing

• van de gemeente [C] € 10.161 € 1.495
• van Stichting Pensioenfonds [D] € 4.040 € 1.456
• van Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen € 1.744 € 646

2.2

Het van de gemeente [C] ontvangen bedrag is een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW-uitkering).

2.3

Belanghebbende heeft in het jaar 2015 een proefplaatsing gehad bij het [E] ( [E] ). Zij heeft hier gewerkt met behoud van de IOAW-uitkering.

2.4

Met dagtekening 15 januari 2015 heeft de Inspecteur een voorlopige aanslag in de IB/PVV voor het jaar 2015 vastgesteld naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 14.463, waarbij rekening is gehouden met een bedrag aan inkomsten uit tegenwoordige dienstbetrekking van € 18.000. De voorlopige aanslag heeft geleid tot een teruggaaf van € 2.746.

2.5

De definitieve aanslag in de IB/PVV is gedagtekend 28 mei 2016. Deze is opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 10.587. De looninkomsten zijn daarin als loon uit vroegere dienstbetrekking aangemerkt. De aanslag leidt na verrekening met de voorlopige aanslag tot een te betalen bedrag van € 810.

3. Het geschil, de standpunten en conclusies van partijen

3.1

In geschil is de hoogte van de aanslag in de IB/PVV voor het jaar 2015.

3.2.

Belanghebbende stelt dat de berekeningen van de looninkomsten onjuist zijn, waarbij zij wijst op de door haar ontvangen nettobedragen. Tevens is zij van mening dat zij ter zake van de IAOW-uitkering recht heeft op de arbeidskorting.

3.3

De Inspecteur heeft de standpunten van belanghebbende gemotiveerd betwist.

3.4

Beide partijen hebben voor hun standpunt aangevoerd wat is vermeld in de van hen afkomstige stukken. Daaraan hebben partijen ter zitting toegevoegd hetgeen is vermeld in het proces-verbaal van de zitting.

4. Beoordeling van het geschil

4.1

Aan de hand van de van de gemeente [C] en Stichting Pensioenfonds [D] ontvangen netto looninkomsten is belanghebbende van mening dat de in de aanslag betrokken bedragen van die instanties te hoog zijn. De in de jaaropgaven vermelde totaalbedragen betwist zij evenwel niet.

4.2

De in de jaaropgaven vermelde bedragen aan looninkomsten en ingehouden loonheffing zijn in de onderhavige aanslag verwerkt. In hetgeen belanghebbende stelt over de door haar ontvangen nettobedragen ziet het Hof geen aanleiding te oordelen dat de aanslag in de IB/PVV te hoog is vastgesteld. Hierbij merkt het Hof op dat het fiscale loon in beginsel een brutobedrag is.

4.3

Ingevolge artikel 3.81 van de Wet inkomstenbelasting 2001 wordt - voor zover hier relevant - onder loon verstaan: loon overeenkomstig de wettelijke bepalingen van de loonbelasting.

4.4

Op grond van artikel 11, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 wordt de in het eerste lid, onderdeel o, van dat artikel genoemde IOAW-uitkering als loon uit vroegere arbeid aangemerkt.

4.5

Een belastingplichtige heeft ingevolge artikel 8.11, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 recht op de arbeidskorting, indien hij arbeidsinkomen geniet. Dit arbeidsinkomen is ingevolge artikel 8.1, eerste lid, onderdeel e, van de Wet inkomstenbelasting 2001, voor zover hier relevant, het gezamenlijke bedrag van hetgeen door de belastingplichtige met tegenwoordige arbeid is genoten.

4.6

Belanghebbendes stelling dat zij wat betreft de IOAW-uitkering recht heeft op de arbeidskorting vindt geen steun in de wet. Hieraan doet niet af dat zij met behoud van haar IAOW-uitkering in 2015 bij het [E] heeft gewerkt.

Slotsom Op grond van het vorenstaande is het hoger beroep ongegrond.

5. Griffierecht en proceskosten

Het Hof ziet geen aanleiding voor vergoeding van het griffierecht of een veroordeling in de proceskosten.

6. Beslissing

Het Hof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.W. baron van Knobelsdorff, voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. K. de Jong - Braaksma als griffier.

De beslissing is op
3 januari 2018 in het openbaar uitgesproken.

De griffier, De voorzitter,

(K. de Jong - Braaksma)

(J.W. van Knobelsdorff)

Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 4 januari 2018

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij

de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer),

Postbus 20303,

2500 EH Den Haag.

Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;

2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.