ECLI:NL:GHARL:2021:4953

• Datum uitspraak: 20 mei 2021
• Publicatiedatum: 25 mei 2021
• Zaaknummer: TBS P21/0039
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Beschikking
• Rechters: M.E. van Wees; A.B.A.P.M. Ficq; E.A.K.G. Ruys; A. Vissers; I. Troost
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging verlenging terbeschikkingstelling met verbetering van gronden

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft op 20 mei 2021 uitspraak gedaan in het hoger beroep van een terbeschikkinggestelde tegen de beslissing van de rechtbank Den Haag van 8 december 2020, waarin de terbeschikkingstelling werd verlengd voor de duur van twee jaren.

De terbeschikkinggestelde en haar raadsman stelden voor om de maatregel slechts met één jaar te verlengen, omdat een kortere verlenging stimulerend zou werken en een langere verlenging demotiverend. De terbeschikkinggestelde stond op de wachtlijst voor overplaatsing naar een andere forensisch psychiatrische kliniek, waar een frisse beoordeling van haar situatie zou plaatsvinden. Het openbaar ministerie concludeerde tot bevestiging van de verlenging voor twee jaren, gezien het geleidelijke karakter van het behandel- en resocialisatietraject.

Het hof oordeelde dat de rechtbank op juiste gronden had beslist en bevestigde de verlenging met twee jaren. Tevens verbeterde het hof de motivering omtrent de toepassing van artikel 6:6:13, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering, waarbij werd vastgesteld dat de tweemaandentermijn voor het onderzoek van de zaak niet was overschreden, omdat het onderzoek binnen twee maanden na ontvangst van de vordering had plaatsgevonden.

Het hof handhaafde het uitgangspunt dat indien aannemelijk is dat de behandeling meer tijd vergt dan bij een verlenging van één jaar resteert, de verlenging voor twee jaren passend is. In dit geval zag het hof geen reden hiervan af te wijken. De beslissing van de rechtbank werd bevestigd met verbetering van gronden.

Uitkomst: De verlenging van de terbeschikkingstelling voor twee jaren wordt bevestigd met verbetering van de motivering.

Uitspraak

TBS P21/0039

Beslissing d.d. 20 mei 2021

De kamer van het hof als bedoeld in artikel 67 van de Wet op de rechterlijke organisatie heeft te beslissen op het beroep van

[naam terbeschikkinggestelde] ,

geboren te [geboorteplaats] (Nederlandse Antillen) op [geboortedag] 1974,

verblijvende in Forensisch Psychiatrische Kliniek (FPK) [kliniek 1] te [plaats] .

Het beroep is ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank Den Haag van 8 december 2020, houdende verlenging van de terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaren.

Het hof heeft gelet op de stukken, waaronder:

- het proces-verbaal van het onderzoek in eerste aanleg;

- de beslissing waarvan beroep;

- de akte van beroep van de terbeschikkinggestelde van 14 december 2020;

- de aanvullende informatie van de FPK [kliniek 1] van 20 april 2021, met als bijlage de wettelijke aantekeningen van september 2020 tot en met februari 2021.

Het hof heeft ter zitting van 6 mei 2021 gehoord de terbeschikkinggestelde, bijgestaan door haar raadsman mr. A.R. Ytsma, advocaat te Haarlem, en de advocaat-generaal mr. R. Segerink.

Overwegingen:

Het standpunt van de terbeschikkinggestelde en haar raadsman

De raadsman heeft verlenging van de maatregel met één jaar bepleit, omdat een verlenging met één jaar de terbeschikkinggestelde zal stimuleren en een verlenging met twee jaren haar zal demotiveren. Zij zit al een lange tijd in de terbeschikkingstelling. Zij staat bovenaan de wachtlijst bij afdeling [naam] van FPC [kliniek 2] en de verwachting is dat zij vrij snel daarnaartoe kan worden overgeplaatst. FPC [kliniek 2] kijkt dan met een frisse blik naar de terbeschikkinggestelde.

Het standpunt van het openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot bevestiging van de beslissing van de rechtbank. Het behandel- en resocialisatietraject van de terbeschikkinggestelde dient geleidelijk te verlopen en dat vergt nog de nodige tijd.

Het oordeel van het hof

Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden heeft geoordeeld en op juiste wijze heeft beslist de terbeschikkingstelling te verlengen met een duur van twee jaren. Daarom zal de beslissing, waarvan beroep met overneming van die gronden worden bevestigd, met aanvulling van het volgende.

In eerste aanleg heeft de vorige raadsman aangevoerd dat de tweemaandentermijn, genoemd in artikel 6:6:13, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering, in geringe mate zal worden overschreden indien de rechtbank op 8 december 2020 uitspraak zou doen. De rechtbank heeft in die beslissing geconstateerd dat die termijn inderdaad is overschreden, maar volstaan met de constatering daarvan. Er is echter geen sprake geweest van overschrijding van de termijn in de eerste volzin van artikel 6:6:13, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering, omdat die bepaling voorschrijft dat het onderzoek van de zaak door de rechter zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen twee maanden na ontvangst van de vordering van het openbaar ministerie moet plaatsvinden. Dat was het geval, nu de vordering is ingekomen op 1 oktober 2020 en het onderzoek ter terechtzitting heeft plaatsgevonden op 24 november 2020. Artikel 6:6:13, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering wijkt daarmee af van het voor 1 januari 2020 geldende artikel 509t, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering dat wel voorschreef dat ook de beslissing binnen twee maanden na indiening van de vordering diende te worden genomen.

Zoals de rechtbank reeds heeft overwogen, heeft het hof als uitgangspunt dat, wanneer aannemelijk is geworden dat de behandeling van de terbeschikkinggestelde meer tijd in beslag zal nemen dan de tijd die resteert bij een verlenging van de terbeschikkingstelling voor de duur van één jaar, de terbeschikkingstelling verlengd dient te worden voor de duur van twee jaren. Het hof ziet in dit geval geen aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken.

Beslissing

Het hof:

Bevestigt met verbetering van gronden zoals hiervoor is overwogen de beslissing van de rechtbank Den Haag van 8 december 2020 met betrekking tot de terbeschikkinggestelde
[naam terbeschikkinggestelde] .

Aldus gedaan door

mr. M.E. van Wees als voorzitter,

mr. A.B.A.P.M. Ficq en mr. E.A.K.G. Ruys als raadsheren,

en drs. A. Vissers en drs. I. Troost als raden,

in tegenwoordigheid van mr. R. Kaatman als griffier,

en op 20 mei 2021 in het openbaar uitgesproken.

Mr. A.B.A.P.M. Ficq, mr. E.A.K.G. Ruys en de raden zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.