ECLI:NL:HR:1999:AA2803

• Datum uitspraak: 9 juli 1999
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 33819
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: R.J.J. Jansen; Van Brunschot; Hammerstein; Van Amersfoort; Lourens
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad verwerpt beroep in cassatie tegen navorderingsaanslag inkomstenbelasting 1991

Belanghebbende was voor het jaar 1991 aanvankelijk aangeslagen op een belastbaar inkomen van ƒ 140.947,--. Vervolgens werd een navorderingsaanslag opgelegd naar een belastbaar inkomen van ƒ 148.574,-- zonder verhoging. Na bezwaar van belanghebbende werd deze aanslag verminderd tot een belastbaar inkomen van ƒ 145.584,--. Belanghebbende ging tegen deze uitspraak in beroep bij het Gerechtshof Arnhem, dat de uitspraak van de Inspecteur bevestigde.

Belanghebbende stelde vervolgens beroep in cassatie in bij de Hoge Raad. De Staatssecretaris van Financiën bestreed het cassatieberoep en de Plaatsvervangend Procureur-Generaal concludeerde tot verwerping. De Hoge Raad oordeelde dat de middelen van cassatie niet tot cassatie konden leiden en dat nadere motivering niet nodig was, mede gelet op eerdere jurisprudentie.

De Hoge Raad wees het beroep af en zag geen aanleiding voor veroordeling in proceskosten. Het arrest werd op 9 juli 1999 vastgesteld en in het openbaar uitgesproken door de genoemde raadsheren onder voorzitterschap van vice-president Jansen.

Uitkomst: De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep tegen de navorderingsaanslag inkomstenbelasting 1991.

Uitspraak

gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Arnhem van 7 oktober 1997 betreffende na te melden navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting/premie volks-verzekeringen.

1. Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende, die aanvankelijk in de inkom- stenbelasting/premie volksverzekeringen voor het jaar 1991 was aangeslagen naar een belastbaar inkomen van ƒ 140.947,--, is over dat jaar een navorderingsaanslag opgelegd naar een belastbaar inkomen van ƒ 148.574,--, zonder verhoging. Deze aanslag is naar aanleiding van het daartegen gemaakte bezwaar door de Inspecteur verminderd tot een aanslag naar een belastbaar inkomen van ƒ 145.584,--. Belanghebbende is tegen de uitspraak van de Inspecteur in beroep gekomen bij het Hof, dat deze uitspraak heeft bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Geding in cassatie Belanghebbende heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Staatssecretaris van Financiën heeft bij vertoog- schrift het cassatieberoep bestreden. De Plaatsvervangend Procureur-Generaal Van Soest heeft op 29 januari 1999 geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van de middelen van cassatie De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 101a van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu, gelet op het arrest van de Hoge Raad van 6 mei 1998, nr. 33415, BNB 1998/221, de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Proceskosten De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 5a van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken.

5. Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is op 9 juli 1999 vastgesteld door de vice-president R.J.J. Jansen als voorzitter en de raadsheren Van Brunschot, Hammerstein, Van Amersfoort en Lourens, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier Van Hooff, en op die datum in het openbaar uitgesproken.Conclusie : Nr. 33.819 Mr Van Soest