ECLI:NL:HR:2005:AT5801

• Datum uitspraak: 14 juni 2005
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 02908/04 J
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Cassatie
• Rechters: C.J.G. Bleichrodt; J. de Hullu; H.A.G. Splinter-van Kan
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beoordeling toepassingsbereik schadevergoedingsmaatregel bij verdachte van 15 jaar

In deze zaak stond de vraag centraal of een schadevergoedingsmaatregel kon worden opgelegd aan een verdachte die op het moment van het begaan van het bewezenverklaarde feit vijftien jaar oud was. Het hof had de verdachte veroordeeld voor medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk beschadigen van een goed en legde een voorwaardelijke jeugddetentie op met bijzondere voorwaarden, waaronder een leerproject en een betalingsverplichting aan de benadeelde partij.

De verdachte stelde in cassatie dat het hof een onjuiste rechtsopvatting had over het toepassingsbereik van de schadevergoedingsmaatregel, omdat hij meende dat deze maatregel niet aan hem kon worden opgelegd vanwege zijn leeftijd ten tijde van het feit. De Hoge Raad oordeelde echter dat uit de wetsgeschiedenis en het toepasselijke wettelijke kader blijkt dat een schadevergoedingsmaatregel kan worden opgelegd aan verdachten die ten tijde van het feit 14 jaar of ouder waren.

Omdat de verdachte op het moment van het feit vijftien jaar was, faalde het middel. De Hoge Raad zag geen reden om de bestreden uitspraak ambtshalve te vernietigen en verwierp het cassatieberoep. Hiermee werd het arrest van het hof bevestigd.

Uitkomst: De Hoge Raad bevestigt dat een schadevergoedingsmaatregel kan worden opgelegd aan verdachten van 14 jaar of ouder en verwerpt het cassatieberoep.

Uitspraak

14 juni 2005

Strafkamer

nr. 02908/04 J

AGJ/AG

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Leeuwarden van 5 april 2004, nummer 24/001519-03, in de strafzaak tegen:

[verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988, wonende te [woonplaats].

1. De bestreden uitspraak

Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de Kinderrechter in de Rechtbank te Groningen van 27 oktober 2003 - de verdachte ter zake van "medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, beschadigen" veroordeeld tot twee weken jeugddetentie, voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren, met de bijzondere voorwaarde als in het arrest omschreven. Voorts heeft het Hof gelast dat verdachte een leerproject volgt voor de duur van 40 uren in plaats van de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk opgelegde straf. Voorts heeft het Hof de vordering van de benadeelde partij toegewezen en aan de verdachte een betalingsverplichting opgelegd een en ander zoals in het arrest vermeld.

2. Geding in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. G. Spong, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Advocaat-Generaal Jörg heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. De conclusie is aan dit arrest gehecht.

3. Beoordeling van het middel

3.1. Het middel klaagt dat het Hof van een onjuiste rechtsopvatting over het toepassingsbereik van de schadevergoedingsmaatregel blijk heeft gegeven door deze maatregel aan de verdachte, die ten tijde van het begaan van het bewezenverklaarde feit veertien (de Hoge Raad leest: vijftien) jaar oud was, op te leggen.

3.2. Uit het hier toepasselijke wettelijk kader en de totstandkomingsgeschiedenis daarvan, zoals die zijn weergegeven in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 5 tot en met 13, blijkt dat een schadevergoedingsmaatregel kan worden opgelegd aan verdachten die ten tijde van het begaan van het bewezenverklaarde feit veertien jaar of ouder waren, zodat het middel faalt.

4. Slotsom

Nu het middel niet tot cassatie kan leiden, terwijl de Hoge Raad ook geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet het beroep worden verworpen.

5. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president C.J.G. Bleichrodt als voorzitter, en de raadsheren J. de Hullu en H.A.G. Splinter-van Kan, in bijzijn van de waarnemend griffier J.D.M. Hart, en uitgesproken op 14 juni 2005