Hoge Raad
In deze zaak heeft eiser beroep in cassatie ingesteld tegen het arrest van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 29 december 2010. Het geschil betreft een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en de daaraan gekoppelde aanslagen in de onroerendezaakbelastingen.
Het Gerechtshof heeft het beroep van eiser afgewezen, waarmee de aanslagen en de WOZ-beschikking in stand bleven. Eiser heeft vervolgens cassatieberoep ingesteld bij de Hoge Raad, stellende dat het hof zijn rechtspositie onjuist zou hebben beoordeeld.
De Hoge Raad heeft het cassatieberoep echter niet inhoudelijk behandeld maar afgedaan op grond van artikel 81 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (RO), waarmee het beroep niet-ontvankelijk werd verklaard. Hiermee werd het arrest van het Gerechtshof bekrachtigd.
De uitspraak bevestigt de beperkte toetsingsbevoegdheid van de Hoge Raad in belastingzaken en onderstreept het belang van het volgen van de juiste procedurele stappen in cassatie.
Uitkomst: Het cassatieberoep is niet-ontvankelijk verklaard en het arrest van het Gerechtshof is bekrachtigd.