ECLI:NL:HR:2013:811

• Datum uitspraak: 27 september 2013
• Publicatiedatum: 30 september 2013
• Zaaknummer: 12/00737
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: M.W.C. Feteris; J.W. van den Berge; C. Schaap; M.A. Fierstra; Th. Groeneveld
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt vernietiging navorderingsaanslagen en boetebeschikkingen belastingzaken

Belanghebbende kreeg navorderingsaanslagen opgelegd over de jaren 1991-2000 in de inkomstenbelasting, premie volksverzekeringen en vermogensbelasting, met daarbij verhogingen, boetes en heffingsrente. Na bezwaar handhaafde de Inspecteur deze aanslagen en beschikkingen, waarna belanghebbende beroep instelde bij het hof.

Het hof verklaarde het beroep gegrond, vernietigde diverse navorderingsaanslagen en boetebeschikkingen en verminderde andere, evenals de heffingsrente. Belanghebbende stelde vervolgens cassatieberoep in tegen het hofarrest, waarbij ook de Staatssecretaris van Financiën cassatie instelde maar dit introk.

De Hoge Raad oordeelde dat de cassatiemiddelen niet tot cassatie konden leiden en wees het beroep af zonder nadere motivering, conform artikel 81 lid 1 RO. De Hoge Raad veroordeelde de Staatssecretaris in de proceskosten van belanghebbende wegens het ingetrokken cassatieberoep, waarbij rekening werd gehouden met samenhang van zaken volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht.

De uitspraak bevestigt het oordeel van het hof over de navorderingsaanslagen en boetebeschikkingen en benadrukt de beperkte toetsing in cassatie bij bestuursrechtelijke belastingzaken.

Uitkomst: Het cassatieberoep van belanghebbende wordt ongegrond verklaard en de Staatssecretaris van Financiën wordt veroordeeld in de proceskosten wegens het ingetrokken cassatieberoep.

Uitspraak

27 september 2013

nr. 12/00737

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van
[X] te
[Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het
Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van 29 december 2011, nr. 04/01514, betreffende navorderingsaanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en in de vermogensbelasting, de daarbij gegeven beschikkingen inzake een verhoging dan wel boetebeschikkingen en de daarbij gegeven beschikkingen inzake heffingsrente, en op het hierna te vermelden verzoek van belanghebbende.

1. Het geding in feitelijke instantie

Aan belanghebbende zijn over de jaren 1991 tot en met 1997 navorderingsaanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (hierna: IB/PVV) en over de jaren 1992 tot en met 1998 navorderingsaanslagen in de vermogensbelasting (hierna: VB) opgelegd. De navorderingsaanslagen zijn opgelegd met een verhoging van honderd percent van de nagevorderde belasting, van welke verhoging geen kwijtschelding is verleend. Tevens is heffingsrente in rekening gebracht.

Aan belanghebbende zijn voorts over de jaren 1998 tot en met 2000 navorderingsaanslagen in de IB/PVV en over de jaren 1999 en 2000 navorderingsaanslagen in de VB opgelegd, alsmede boeten. Tevens is heffingsrente in rekening gebracht.

De navorderingsaanslagen, de daarbij gegeven kwijtscheldingsbeschikkingen dan wel boetebeschikkingen en de daarbij gegeven beschikkingen inzake heffingsrente zijn, na daartegen gemaakt bezwaar, bij in één geschrift vervatte uitspraken van de Inspecteur gehandhaafd.

Belanghebbende heeft tegen die uitspraken beroep ingesteld.

Het Hof heeft het beroep gegrond verklaard, de uitspraken van de Inspecteur vernietigd, de navorderingsaanslagen in de IB/PVV over de jaren 1992, 1994 en 1995 alsmede die in de VB over de jaren 1993, 1995 en 1996 vernietigd, de overige navorderingsaanslagen verminderd, de boetebeschikkingen met betrekking tot de IB/PVV 1992, 1994 en 1995 en VB 1992 tot en met 2000 vernietigd, de overige boetebeschikkingen verminderd, en de beschikkingen inzake heffingsrente verminderd.

2. Geding in cassatie en verzoek belanghebbende

Belanghebbende heeft tegen ’s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld en daarbij twaalf middelen voorgesteld.

De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.

Belanghebbende heeft de zaak doen toelichten door mr. S. Bharatsingh, advocaat te Hilversum.

De Staatssecretaris van Financiën heeft eveneens tegen ’s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. De Staatssecretaris heeft dat beroep ingetrokken.

Na deze intrekking heeft belanghebbende de Hoge Raad verzocht de Staatssecretaris te veroordelen in de kosten in verband met de behandeling van het beroep in cassatie.

De Staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend.

3. Beoordeling van de middelen

De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Proceskosten

De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

5. Beoordeling van het verzoek

De Hoge Raad acht termen aanwezig om ten aanzien van de proceskosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het (ingetrokken) beroep in cassatie van de Staatssecretaris redelijkerwijs heeft moeten maken, te beslissen als hierna zal worden vermeld. Hierbij wordt in aanmerking genomen dat de zaak met nummer 12/00736 met de onderhavige zaak samenhangt in de zin van het Besluit proceskosten bestuursrecht.

6. Beslissing

De Hoge Raad:

verklaart het beroep in cassatie ongegrond, en

veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de kosten van het geding in cassatie aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op de helft van € 1888 (in verband met het ingetrokken beroep van de Staatssecretaris van Financiën), derhalve € 944, voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.W.C. Feteris als voorzitter, en de raadsheren J.W. van den Berge, C. Schaap, M.A. Fierstra en Th. Groeneveld, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier A.I. Boussak-Leeksma, en in het openbaar uitgesproken op 27 september 2013.