ECLI:NL:HR:2014:2148

• Datum uitspraak: 8 augustus 2014
• Publicatiedatum: 31 juli 2014
• Zaaknummer: 13/02155
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Overig
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J.A.C.A. Overgaauw; C.B. Bavinck; E.N. Punt; R.J. Koopman; L.F. van Kalmthout
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting wegens dubbel gebruiksgrondslag

Belanghebbende was houder van een personenauto waarvoor motorrijtuigenbelasting verschuldigd was. De auto was geschorst vanaf 31 maart 2009, waardoor geen belasting hoefde te worden betaald. Op 4 juni 2010 legde de Inspecteur een naheffingsaanslag op wegens weggebruik op 12 maart 2010, maar deze aanslag werd op 5 november 2010 vernietigd vanwege twijfel over de juistheid van de informatie.

Later, op 24 december 2010, werd een tweede naheffingsaanslag opgelegd wegens weggebruik op 23 april 2010. Ten tijde van de vernietiging van de eerste aanslag was de Inspecteur reeds op de hoogte van deze constatering. Het hof oordeelde dat de eerste aanslag in stand had moeten blijven en vernietigde de tweede naheffingsaanslag omdat deze over hetzelfde tijdvak werd opgelegd.

De Hoge Raad stelde echter vast dat het opleggen van een tweede naheffingsaanslag op grond van een andere constatering over hetzelfde tijdvak niet is uitgesloten door de wet. De uitspraak van het hof berustte op een onjuiste rechtsopvatting en werd vernietigd. De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie gegrond, vernietigde de eerdere uitspraken en verklaarde het beroep bij de rechtbank ongegrond.

Uitkomst: De Hoge Raad vernietigt het arrest van het hof en de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep bij de rechtbank ongegrond.

Uitspraak

8 augustus 2014

nr. 13/02155

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van de
Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van het
Gerechtshof Den Haag van 8 maart 2013, nr. BK‑11/00822, op het hoger beroep van de Inspecteur tegen een uitspraak van de Rechtbank Den Haag (nr. AWB 11/3981) betreffende een aan
[X] te
[Z] (hierna: belanghebbende) over het tijdvak 23 mei 2009 tot en met 22 mei 2010 opgelegde naheffingsaanslag in de motorrijtuigenbelasting en de daarbij gegeven boetebeschikking. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

1. Geding in cassatie

De Staatssecretaris heeft tegen ‘s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.

De Advocaat-Generaal R.L.H. IJzerman heeft op 27 maart 2014 geconcludeerd tot gegrondverklaring van het beroep in cassatie.

Belanghebbende heeft schriftelijk op de conclusie gereageerd.

2. Beoordeling van het middel

2.1.

In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan.

2.1.1.

Vanaf 12 december 1997 staat in het krachtens de Wegenverkeerswet 1994 aangehouden register van opgegeven kentekens een personenauto (hierna: de auto) op naam gesteld van belanghebbende. Op grond hiervan is belanghebbende overeenkomstig de artikelen 6 en 7 van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (hierna: de Wet) aangemerkt als de houder van de auto en is hij motorrijtuigenbelasting verschuldigd op grond van artikel 1, letter a, van de Wet.

Op aanvraag van belanghebbende heeft de RDW de geldigheid van het kentekenbewijs van de auto met ingang van 31 maart 2009 geschorst, en voldeed belanghebbende vanaf die datum geen motorrijtuigenbelasting.

2.1.2.

Met dagtekening 4 juni 2010 is aan belanghebbende over het tijdvak 23 mei 2009 tot en met 22 mei 2010 een naheffingsaanslag in de motorrijtuigenbelasting opgelegd naar aanleiding van door de Inspecteur ontvangen informatie. Volgens die informatie is op 12 maart 2010 met de auto gebruik gemaakt van de weg in de zin van artikel 35, lid 1, van de Wet. Deze naheffingsaanslag heeft de Inspecteur op 5 november 2010 vernietigd, omdat hij twijfelde aan de juistheid van voormelde informatie.

2.1.3.

Met dagtekening 24 december 2010 is aan belanghebbende een naheffingsaanslag in de motorrijtuigenbelasting opgelegd, ditmaal wegens een constatering van gebruik van de weg met de auto op 23 april 2010. Ten tijde van de vernietiging van de hiervoor in 2.1.2 vermelde naheffingsaanslag was de Inspecteur op de hoogte van de constatering dat op 23 april 2010 met de auto gebruik van de weg was gemaakt.

2.2.

Het Hof heeft geoordeeld dat de hiervoor in 2.1.2 vermelde naheffingsaanslag, gelet op het inmiddels door de Inspecteur geconstateerde gebruik met de auto op 23 april 2010 en ervan uitgaande dat die constatering verschuldigdheid van motorrijtuigenbelasting tot gevolg heeft, in stand had moeten blijven. Vervolgens heeft het Hof geconcludeerd dat voor het opleggen van de onderhavige, tweede naheffingsaanslag over hetzelfde tijdvak onder de gegeven omstandigheden rechtens geen ruimte bestaat en heeft het deze aanslag vernietigd. Tegen de hiervoor omschreven oordelen richt zich het middel.

2.3.

Indien op grond van artikel 35, lid 1, van de Wet een naheffingsaanslag is opgelegd en de inspecteur nadien eraan gaat twijfelen of de daaraan ten grondslag gelegde (vermeende) constatering van weggebruik zich heeft voorgedaan terwijl hem op dat moment tevens bekend is dat ander gebruik van de weg is geconstateerd dat met toepassing van artikel 35, lid 2, van de Wet leidt tot een naheffingsaanslag berekend over dezelfde periode, verzet het bepaalde in artikel 35, lid 1, van de Wet zich niet ertegen dat de inspecteur ter zake van die laatstbedoelde constatering een naheffingsaanslag oplegt. ‘s Hofs hiervoor in 2.2 weergegeven oordelen berusten derhalve op een onjuiste rechtsopvatting.

2.4.

Op grond van het hiervoor in 2.3 overwogene slaagt het middel. ‘s Hofs uitspraak kan niet in stand blijven. De Hoge Raad kan de zaak afdoen.

3. Proceskosten

De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verklaart het beroep in cassatie gegrond,

vernietigt de uitspraak van het Hof, alsmede de uitspraak van de Rechtbank, en

verklaart het bij de Rechtbank ingestelde beroep ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.C.A. Overgaauw als voorzitter, en de raadsheren C.B. Bavinck, E.N. Punt, R.J. Koopman en L.F. van Kalmthout, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 8 augustus 2014.