ECLI:NL:HR:2018:1113

• Datum uitspraak: 6 juli 2018
• Publicatiedatum: 5 juli 2018
• Zaaknummer: 16/04325
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: R.J. Koopman; P.M.F. van Loon; M.E. van Hilten; E.F. Faase; A.F.M.Q. Beukers‑van Dooren
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt motiveringsplicht bij weigering overlegging stukken in bestuursrechtelijke procedure

Belanghebbenden hadden beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Den Haag, waarin hun verzoek om toekenning van dwangsommen wegens het niet tijdig doen van uitspraken op bezwaar was afgewezen. Zij stelden dat het door de Inspecteur overgelegde dossier incompleet was en dat het hof had moeten toezien op aanvulling van het dossier of hierover een gemotiveerd oordeel had moeten geven.

De Hoge Raad herhaalt dat, behoudens gerechtvaardigde weigering of uitzonderingsgevallen, verzoeken tot overlegging van stukken moeten worden gehonoreerd indien voldoende gemotiveerd is gesteld dat het stuk van belang kan zijn voor de besluitvorming. Indien niet aan een dergelijk verzoek wordt voldaan, dient de rechter dit en de gronden daarvan in zijn uitspraak te vermelden.

De Hoge Raad stelt vast dat belanghebbenden slechts in algemene termen klaagden over de vermeende onvolledigheid van het dossier zonder te motiveren waarom de ontbrekende stukken van belang zouden zijn. Daarom leidt het ontbreken van een gemotiveerd oordeel van het hof niet tot cassatie. Het beroep wordt ongegrond verklaard en proceskosten worden niet toegewezen.

Uitkomst: De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond wegens onvoldoende motivering van het verzoek tot aanvulling van het dossier.

Uitspraak

6 juli 2018

nr. 16/04325

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van
[X1] te
[Z] en
[X2] te
[Z] (hierna: belanghebbenden) tegen de uitspraak van het
Gerechtshof Den Haag van 13 juli 2016, nrs. BK-15/00833 en BK-15/00835, op de hoger beroepen van belanghebbenden tegen uitspraken van de Rechtbank Den Haag (nrs. SGR 15/654 en SGR 15/657) betreffende verzoeken van belanghebbenden om toekenning van dwangsommen wegens het niet tijdig doen van uitspraken op bezwaar. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

1. Geding in cassatie

Belanghebbenden hebben tegen ’s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.

Belanghebbenden hebben een conclusie van repliek ingediend.

De Advocaat-Generaal R.L.H. IJzerman heeft op 25 september 2017 geconcludeerd tot ongegrondverklaring van het beroep in cassatie (ECLI:NL:PHR:2017:1001).

2. Beoordeling van de middelen

2.1.

De middelen 1 en 4 kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu die middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

2.2.

De middelen 2 en 3 bouwen voort op de door belanghebbenden voor het Hof aangevoerde stelling dat het door de Inspecteur overgelegde dossier incompleet is. De middelen betogen dat het Hof naar aanleiding van die stelling erop had moeten toezien dat dit dossier werd aangevuld, althans in zijn uitspraak over die stelling een gemotiveerd oordeel had moeten geven.

2.3.1.

Behoudens gevallen van gerechtvaardigde weigering op grond van artikel 8:29 Awb en uitzonderingsgevallen als misbruik van procesrecht, dient te worden tegemoetgekomen aan een verzoek van de belanghebbende tot overlegging van een bepaald stuk indien deze voldoende gemotiveerd heeft gesteld dat het stuk van enig belang kan zijn voor de besluitvorming in zijn zaak (zie HR 25 april 2008, nr. 43448, ECLI:NL:HR:2008:BA3823, BNB 2008/161). Indien de rechter tot de slotsom komt dat aan een verzoek tot aanvulling van het dossier niet hoeft te worden tegemoetgekomen, bijvoorbeeld omdat onvoldoende duidelijk is op welk stuk of welke stukken het betrekking heeft, omdat het verzoek onvoldoende is gemotiveerd of omdat sprake is van een gerechtvaardigde weigering of een uitzonderingsgeval als hiervoor bedoeld, dient hij die beslissing en de gronden waarop zij berust, te vermelden in zijn uitspraak.

2.3.2.

Op grond van het hiervoor in 2.3.1 overwogene zijn de middelen 2 en 3 terecht voorgesteld voor zover zij erover klagen dat het Hof in zijn uitspraak geen oordeel heeft gegeven over de stelling van belanghebbenden dat het dossier incompleet is. De middelen kunnen niettemin niet tot cassatie leiden, omdat de uitspraak van het Hof en de stukken van het geding geen andere conclusie toelaten dan dat belanghebbenden voor het Hof enkel in algemene termen erover hebben geklaagd dat het dossier incompleet is en dat zij niet gemotiveerd hebben gesteld waarom de volgens hen ontbrekende stukken van belang kunnen zijn.

3. Proceskosten

De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

4. Beslissing

De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de vice-president R.J. Koopman als voorzitter, en de raadsheren P.M.F. van Loon, M.E. van Hilten, E.F. Faase en A.F.M.Q. Beukers‑van Dooren, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 6 juli 2018.