Conclusie
Nr. 00139/07
Mr. Knigge
Zitting: 29 januari 2008
Conclusie inzake:
[verdachte]
1. Verdachte is door het Gerechtshof te 's-Gravenhage op 22 juni 2006 bij verstek veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf wegens "diefstal waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van valse sleutels" en "opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een andere toebehoort, wegmaken, meermalen gepleegd". Voorts is de vordering van de benadeelde partij toegewezen en heeft het hof een schadevergoedingsmaatregel opgelegd. Tenslotte heeft het hof de gedeeltelijke tenuitvoerlegging gelast van een eerder opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf.
2. Tegen deze uitspraak heeft verdachte cassatieberoep doen instellen.
3. Namens verdachte heeft mr. G. Spong, advocaat te Amsterdam, drie middelen van cassatie voorgesteld.
4. Bij het instellen van het appel heeft de gemachtigde raadsvrouw op de voet van art. 408a Sv onmiddellijk een dagvaarding voor de terechtzitting van het hof in ontvangst genomen. De uitreiking van de appèldagvaarding aan een gemachtigde geldt, gelet op art. 450, vierde lid, Sv als een uitreiking in persoon. Daarnaast is overeenkomstig dit artikellid, blijkens de aantekening op die appèldagvaarding, een afschrift verzonden naar het door de raadsvrouw opgegeven adres van verdachte. Dit brengt met zich dat verdachte binnen veertien dagen na het wijzen van het arrest op 22 juni 2006 cassatieberoep kon instellen. Blijkens de stukken is het beroep in cassatie echter pas ingesteld op 10 november 2006, zodat de verdachte ingevolge art. 432, eerste lid aanhef en onder a, Sv in het beroep niet kan worden ontvangen.
5. In de toelichting op het eerste middel wordt gesteld dat "uit de stukken van het geding de reële mogelijkheid voortvloeit dat de dagvaarding in hoger beroep verzoeker niet heeft bereikt op gronden die aan hem niet verwijtbaar zijn". Aldus wordt miskend dat de wet uitreiking aan een bepaaldelijk gevolmachtigde niet voor niets gelijkstelt aan een betekening in persoon. Eventuele gebreken in de communicatie met de gemachtigde komen voor rekening van de verdachte, die dient te zorgen dat hij bereikbaar is voor de gemachtigde en die er uiteindelijk zelf voor heeft gekozen het beroep te doen instellen door een door hem gevolmachtigde advocaat. Misschien is dit in zeer uitzonderlijke omstandigheden anders, maar daarvan blijkt in casu niet. Van strijd met art. 6 EVRM Pro is dan ook geen sprake.
6. Aan de bespreking van de middelen voor het overige kom ik derhalve niet toe.
7. Deze conclusie strekt ertoe dat de verdachte niet-ontvankelijk wordt verklaard in het cassatieberoep.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden,
AG