ECLI:NL:PHR:2016:127

• Datum uitspraak: 26 januari 2016
• Publicatiedatum: 22 maart 2016
• Zaaknummer: 15/02633
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing herzieningsverzoek wegens ontbreken ernstig vermoeden vrijspraak rijbewijszaak

Aanvrager werd door de kantonrechter veroordeeld wegens overtreding van artikel 107 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994, omdat hij op 23 maart 2003 een motorrijtuig bestuurde zonder het juiste rijbewijs. De aanvraag tot herziening berustte op de stelling dat aanvrager ten tijde van de overtreding beschikte over een geldig rijbewijs B.

Ter onderbouwing werd een brief van de RDW overgelegd waaruit bleek dat aanvrager een rijbewijs B had dat in 2009 was afgegeven en geldig was tot 2019. Daarnaast werd een uittreksel uit het justitieel documentatieregister overgelegd waaruit bleek dat aanvrager ten onrechte meermalen als verdachte was aangemerkt voor soortgelijke overtredingen.

De Hoge Raad oordeelde echter dat het bezit van een rijbewijs B niet uitsluit dat aanvrager een motorrijtuig bestuurde waarvoor een ander rijbewijs vereist was, bijvoorbeeld een voertuig met een toegestane maximum massa boven 3500 kg of met een zware aanhangwagen. Hierdoor bestaat geen ernstig vermoeden dat de kantonrechter, indien hiervan op de hoogte, tot vrijspraak zou zijn gekomen.

Daarom werd het verzoek tot herziening ongegrond verklaard en bleef het vonnis van de kantonrechter ongewijzigd.

Uitkomst: De Hoge Raad verklaart de aanvraag tot herziening ongegrond en bevestigt de veroordeling wegens het ontbreken van het juiste rijbewijs.

Conclusie

Nr. 15/02633

Zitting: 26 januari 2016

Mr. Vellinga

Conclusie inzake:

[aanvrager].

1. Aanvrager van herziening is door de kantonrechter in de Rechtbank Rotterdam bij onherroepelijk vonnis van 17 juni 2004 wegens “overtreding van artikel 107, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994”, gepleegd op 23 maart 2003, veroordeeld tot een geldboete van € 210,00, subsidiair 4 dagen hechtenis.

2. Namens de aanvrager heeft mr. P. Scholte, advocaat te Amsterdam, een aanvraag tot herziening van dit vonnis ingediend.

3. De aanvraag berust op de stelling dat verdachte ten tijde van het bewezenverklaarde feit beschikte over een geldig rijbewijs.

4. Ter staving van de aanvraag zijn daarbij gevoegd een brief van de RDW, divisie registratie en informatie d.d. 23 augustus 2013, onder meer inhoudende:

“[aanvrager] geboren op: [geboortedatum]-1978 te: Dordrecht staat geregistreerd in het Centraal Rijbewijzen- en Bromfietscertificatenregister (CRB) met een Nederlands rijbewijs dat is afgegeven door de Burgemeester van de gemeente Dordrecht op: 02-04-2009 met het nummer: [001].

Cat. Eerste afgifte Geldig tot Beperkende bepalingen

AM 02-04-2009 02-04-2019

B 06-01-1999 02-04-2019”

alsmede een Uittreksel uit het justitieel documentatieregister d.d. 17 april 2011 ten name van aanvrager. Dit uittreksel vermeldt onder meer dat aanvrager meermalen ter zake van overtreding van art. 107 lid 1 WVW 1994 ten onrechte als verdachte is aangemerkt.

5. Art. 107 lid 1 WVW 1994 luidt:

“Aan de bestuurder van een motorrijtuig op de weg dient door de daartoe bevoegde autoriteit een rijbewijs te zijn afgegeven voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie waartoe dat motorrijtuig behoort.”

6. De omstandigheid dat aanvrager, zoals hij blijkens de hiervoor aangehaalde brief van 23 augustus 2013 kennelijk wil stellen, ten tijde van de bewezenverklaarde overtreding beschikte over een rijbewijs B, sluit niet uit dat hij op 23 maart 2003 een motorrijtuig heeft bestuurd terwijl hij niet over een rijbewijs beschikte van de categorie waartoe het door hem bestuurde motorrijtuig behoorde. Hij kan bijvoorbeeld een motorrijtuig hebben bestuurd waarvan de toegestane maximum massa meer bedroeg dan 3500 kg dan wel met het door hem bestuurde motorrijtuig een aanhangwagen hebben voortbewogen waarvan de toegestane maximum massa meer bedroeg dan 750 kg (vgl. art. 15 Reglement rijbewijzen).

7. Uit het voorgaande volgt dat uit de door aanvrager genoemde omstandigheid niet het ernstige vermoeden voortvloeit dat de kantonrechter, zou hij daarmee bekend zijn geweest, de aanvrager zou hebben vrijgesproken van hetgeen ten laste van hem is bewezenverklaard.

8. De aanvraag is derhalve ongegrond.

9. Deze conclusie strekt ertoe dat de Hoge Raad de aanvraag ongegrond zal verklaren.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG