Conclusie
Nr. 15/01331 H
Zitting: 26 september 2017 (bij vervroeging)
Mr. Aben
Conclusie inzake:
[aanvrager]
De veroordeling
2. De misdrijven waarvoor [aanvrager] bij verstek is veroordeeld betreffen meer specifiek de mishandeling van [betrokkene 1], op 25 februari 2014 te Rotterdam, de mishandeling van haar oom, [betrokkene 2], de volgende dag te Rotterdam (telkens in de woning van [betrokkene 1]), alsmede het verblijf als ongewenst vreemdeling in Nederland op 15 april 2014. De politierechter heeft een gevangenisstraf opgelegd voor de duur van tien weken met aftrek overeenkomstig artikel 27 Sr Pro. Tegen dit vonnis is geen hoger beroep ingesteld. [3]
De stelling waarop de aanvraag berust
3. Uit de aanvraag en de bijgevoegde documenten maak ik het volgende op. Als grond voor herziening wordt aangevoerd dat niet [aanvrager], de verzoeker, maar een persoon met een onbekende naam, mogelijk heet hij [betrokkene 3], zich heeft schuldig gemaakt aan de misdrijven waarvoor [aanvrager] is veroordeeld. Deze persoon heeft zich reeds meermalen bediend van de persoonsgegevens van [aanvrager]. De verzoeker kent deze [betrokkene 3] van voetballen op pleintjes, en deze persoon heeft waarschijnlijk de identiteitskaart van [aanvrager] gestolen.
De processtukken waarop de veroordeling is gebaseerd
4. Reeds de inhoud van het beknopte justitiedossier doet twijfels rijzen over de juistheid van de veroordeling. Om te beginnen beschikt de verzoeker, [aanvrager], blijkens de ID-staat uit de SKDB d.d. 2 juli 2014 over de Nederlandse nationaliteit. Dat gegeven maakt het niet bijster waarschijnlijk dat [aanvrager] tweeënhalve maand eerder, namelijk op 15 april 2014, (nog) ongewenst vreemdeling was.
5. De aangiften d.d. 3 maart 2014 van [betrokkene 1] en haar oom [betrokkene 2] zien beide op mishandeling gepleegd door de ex-partner van [betrokkene 1], tevens de vader van haar derde kind. Volgens de aangiften en vervolgverklaringen hadden [betrokkene 1] en haar ex reeds enkele jaren een problematische relatie, waarbinnen hij haar meermalen mishandelde en haar eigendommen vernielde. In deze aangiften d.d. 3 maart 2014 noemen [betrokkene 1] en [betrokkene 2] deze ex-partner [aanvrager].
Daags daarna gaf [betrokkene 1] echter te kennen dat [aanvrager] niet de echte naam is van haar ex-partner en dat hij ongewenst vreemdeling is. De politie had haar reeds verteld dat haar ex verschillende (naar ik begrijp: valse) namen gebruikte. [betrokkene 1] deelde voorts mede dat zij – nadat zij op 3 maart 2014 aangifte had gedaan – in contact kwam met ene [aanvrager], een kennis van haar ex, die na lezing van haar aangifte schrok en meedeelde dat haar ex-partner, die in werkelijkheid [betrokkene 3] zou heten, ten onrechte zijn naam had gebruikt. De tweede aangever, [betrokkene 2], bevestigde in zijn verklaring d.d. 4 maart 2014 deze mededeling van zijn nichtje. Ook hij sprak namelijk met deze [aanvrager] en kreeg hetzelfde te horen.
In haar aangifte van vernieling d.d. 20 juli 2014 gaf [betrokkene 1] in lijn met haar mededeling van 4 maart 2014 te kennen dat zij onbekend is met de (werkelijke) achternaam van haar ex-partner.
6. In het justitiedossier bevindt zich een verklaring d.d. 15 april 2014 van de bedoelde ex-partner van [betrokkene 1], zichzelf dit keer [aanvrager] noemende. Hij verklaarde onder meer niet te weten hoe zijn werkelijke achternaam luidt, en niet te weten wanneer hij is geboren. Hij ontkende de mishandelingen.
In het justitiedossier bevindt zich tevens zijn verklaring d.d. 20 juli 2014, inhoudende dat hij als kind bij een Gronings gezin terecht kwam, dat hij een problematisch jeugd heeft gehad, op twaalfjarige leeftijd is vertrokken, zelf niet weet hoe zijn achternaam luidt, en niet weet wanneer hij is geboren.
7. Blijkens een uitdraai uit de politieregisters is deze ex-partner van [betrokkene 1] bij de politie bekend onder verscheidene “
valse identiteiten”, nota bene met inbegrip van de (valse) naam [aanvrager]. In een proces-verbaal van bevindingen d.d. 15 april 2014 reppen de verbalisanten uitdrukkelijk van een NN-man als zijnde de (ex?)-partner van [betrokkene 1]; ze noemen hem ‘NNPL17RRM1301101630’. De naam ‘[aanvrager]’ wordt slechts vermeld binnen het bestek van een opsomming van drie (valse) namen waarvan NN zich in het verleden heeft bediend. Van deze persoon bevindt zich eveneens een tweetal ID-staten in het dossier, inclusief zwartwit-foto’s.
valse identiteiten”, nota bene met inbegrip van de (valse) naam [aanvrager]. In een proces-verbaal van bevindingen d.d. 15 april 2014 reppen de verbalisanten uitdrukkelijk van een NN-man als zijnde de (ex?)-partner van [betrokkene 1]; ze noemen hem ‘NNPL17RRM1301101630’. De naam ‘[aanvrager]’ wordt slechts vermeld binnen het bestek van een opsomming van drie (valse) namen waarvan NN zich in het verleden heeft bediend. Van deze persoon bevindt zich eveneens een tweetal ID-staten in het dossier, inclusief zwartwit-foto’s.
8. Meer houdt het justitiedossier voor zover relevant niet in. Aldus bezien roept het bij mij enige verbazing op dat [aanvrager] überhaupt is veroordeeld.
De herzieningsaanvraag
9. Bij de herzieningsaanvraag gaan voor een belangrijk deel dezelfde bescheiden als hiervoor genoemd. [4] De aanvraag is opgebouwd rond de herhaalde mededeling dat de vele processen-verbaal die als bijlage zijn overgelegd telkens niet de echte [aanvrager] (d.w.z. de verzoeker) betreffen.
10. Bij de aanvraag is als productie 11 een niet heel duidelijke kopie gevoegd van het Nederlandse paspoort van [aanvrager]. Het gelaat dat daarop zichtbaar is, ofschoon niet heel helder afgebeeld, stemt niet overeen met het gelaat van de ex-partner van [betrokkene 1] zoals afgebeeld op de genoemde ID-staten. [5]
Nader onderzoek
11. Het herzieningsverzoek gaf (enige) aanleiding tot nader onderzoek. Met de voltooiing daarvan was – naar ik aanneem vanwege capaciteitsproblemen van de zijde van de politie – veel meer tijd gemoeid dan ik had gehoopt en verwacht.
12. Het resultaat van dit onderzoek gaat hierbij als bijlage: een proces-verbaal d.d. 14 juli 2017 van de verbalisant [verbalisant], waarbij onder meer kleurenkopieën van pasfoto’s van zowel de partner van [betrokkene 1] als van de verzoeker tot herziening zijn gevoegd. Dit proces-verbaal is m.i. helder en spreekt geheel voor zich. Kort gezegd luidt de conclusie dat de verzoeker tot herziening, [aanvrager], afgebeeld op de foto’s van de bijlagen C1, C2 en F, niet dezelfde persoon is als de man die door [betrokkene 1] als haar ex-partner is herkend en die is afgebeeld op de foto’s van de bijlagen A, B en E (die overeenstemmen met de foto’s van de reeds genoemde ID-staten van de partner van [betrokkene 1]).
13. Ik heb de raadsvrouw, mw. mr. Blonk, dit proces-verbaal op 7 september 2017 doen toekomen en haar meegedeeld dat ik voornemens ben te concluderen tot gegrondverklaring van het verzoek. Bij e-mail van 14 september 2017 heeft de raadsvrouw mij laten weten (om die reden) geen gebruik te maken van de haar geboden gelegenheid te reageren.
Conclusie
14. De ingebrachte gegevens brengen mij tot de conclusie dat de bestreden veroordeling naar alle waarschijnlijkheid geen misdrijven betreft die door [aanvrager] zijn begaan, maar door een (andere) persoon die zich ten onrechte heeft uitgegeven voor [aanvrager], mogelijk genaamd [betrokkene 3].
15. Daarmee is de aanvraag tot herziening m.i. gegrond. Het is aangewezen dat Uw Raad de opschorting van de tenuitvoerlegging van de onder 1 en 2 genoemde uitspraak zal bevelen, aangezien die uitspraak voor tenuitvoerlegging vatbaar is en het Openbaar Ministerie ook activiteiten heeft ondernomen om tot tenuitvoerlegging over te gaan.
16. Deze conclusie strekt tot verwijzing van de strafzaak naar een gerechtshof, opdat de zaak zal worden behandeld en afgedaan op de wijze als is voorzien in artikel 472, tweede lid Sv.
De procureur-generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden,
AG