Conclusie
PROCUREUR-GENERAAL
BIJ DE
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
Nummer18/01404 P
Zitting3 december 2019 (bij vervroeging)
CONCLUSIE
D.J.M.W. Paridaens
In de zaak
[betrokkene],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1985,
hierna: de betrokkene.
Het gerechtshof Den Haag heeft bij uitspraak van 22 maart 2018 het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op een bedrag van € 22.832,66 en aan de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling van hetzelfde bedrag aan de staat.
Er bestaat samenhang met de zaak 18/01403. In deze zaak zal ik vandaag ook concluderen.
Namens de betrokkene heeft mr. D.J.G.J. Cornelissen, advocaat te Den Haag, twee middelen van cassatie voorgesteld.
Het
eerste middelbehelst de klacht dat het hof ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd het wederrechtelijk verkregen voordeel heeft geschat en vastgesteld op een bedrag van € 22.832,66, aangezien uit ’s hofs vaststellingen niet zonder meer volgt dat betrokkene “concreet daadwerkelijk voordeel” heeft behaald.
eerste middelbehelst de klacht dat het hof ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd het wederrechtelijk verkregen voordeel heeft geschat en vastgesteld op een bedrag van € 22.832,66, aangezien uit ’s hofs vaststellingen niet zonder meer volgt dat betrokkene “concreet daadwerkelijk voordeel” heeft behaald.
De bestreden uitspraak houdt het volgende in (onderstreept, schuingedrukt en vetgedrukt in het origineel):
“
Vaststelling van de betalingsverplichting
Vaststelling van de betalingsverplichting
Het hof heeft de berekening van wederrechtelijk verkregen voordeel gegrond op het 'Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel hennepkwekerij ex art. 36 2e lid Sr, inhoudende – zakelijk weergegeven – :
In dit rapport wordt uitgegaan van een kweekperiode van 15 weken namelijk van 28 februari 2015 tot 11 juni 2015.
Kweekruimte 2 en 3
De 2e kweekruimte was ingericht als kwekerij, er stonden 151 zwarte plastic potten gevuld met aarde. De 3e kweekruimte was ook ingericht als kweekruimte, er stonden 117 zwarte plastic potten gevuld met aarde. In kweekruimte 2 en 3 werden respectievelijk 151 en 117 potten met aarde aangetroffen. Gezien de indicatoren die werden aangetroffen (knipscharen met hennepresten, droognetten met resten van volgroeide hennepplanten, restkluiten van hennepplanten, etc) is het aannemelijk dat in ruimte 2 en 3 hennepplanten opgegroeid werden tot volgroeide/bloeiende hennepplanten. In dit rapport wordt er van uitgegaan dat er in ruimte 2 en 3 een (1) eerdere hennepoogst is geweest.
In het BOOM-rapport wordt uitgegaan van 15 planten per vierkante meter. In de kwekerij werden in de ruimtes het volgende aantal planten en potten met aarde aangetroffen:
Ruimte 2: (14m2) : 151 potten met aarde
Ruimte 3: (14 m2 : 117 potten met aarde
Totaal aangetroffen planten en potten:
268 potten met aarde
In het BOOM-rapport van 1 november 2010 is een tabel opgenomen met daarin de opbrengst per hennepplant. Deze opbrengst is afhankelijk van de hoeveelheid hennepplanten op een m2. Hieruit blijkt, dat hoe lager het aantal planten op een m2, hoe hoger de opbrengst per plant. Als het aantal planten per m2 niet kan worden achterhaald, zal worden gerekend met 15 planten per m2 en de daarbij behorende opbrengst van 28,2 gram per plant. De opbrengst aan hennep per plant van deze kwekerij is volgens de tabel minimaal 28,2 gram.
Opbrengst hennep per oogst
De totaal bruto opbrengst aan hennep per oogst bedraagt:
Ruimte 2: 151 potten x 28.2 gram = 4.258,2 kg x 3280,- = € 13.966,90
Ruimte 3: 117 potten x 28.2 gram = 3.299,4 kg x 3280,- = € 10.822,03
Vaststelling opbrengst per oogst
In de kwekerij werden geen planten meer aangetroffen. De daadwerkelijke verkoopprijs van de hennep kon niet worden vastgesteld.
Volgens het BOOM-rapport bedraagt dit minimaal € 3.280,- per kilogram.
De totale bruto opbrengst per oogst bedraagt minimaal 7.557,6 kilogram x € 3.280,- =
€ 24.788,90 euro.
€ 24.788,90 euro.
In de hierna vermelde berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt uitgegaan van 1 reeds eerder gerealiseerde oogst(en).
Kostenberekening
Veroordeelde [betrokkene], betrok de elektriciteit op illegale wijze en door Stedin Netbeheer B.V. werd hiervan aangifte gedaan.
De berekening van de toe te rekenen elektriciteitskosten per oogst luidt als volgt:
Totaal kosten elektriciteit exclusief BTW: € 6.491,62
Stedin Netwerkbeheer B.V. is bij haar berekening uitgegaan van 5 oogsten. Dus de besparing op elektriciteitskosten per oogst bedragen € 6.491,62 : 5 = € 1.298,32 euro per oogst. Omdat bij arrest van heden veroordeelde mede is veroordeeld tot betaling van onder meer dit geldbedrag aan Stedin, worden deze kosten bij de bepaling van het wederrechtelijk verkregen voordeel verder buiten beschouwing gelaten.
Uit het onderzoek rijst het vermoeden dat er ten behoeve van de huisvesting geen extra kosten gemaakt zijn. Bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal er dan ook geen rekening mee worden gehouden.
De in mindering te brengen kosten per oogst voor de in dit onderzoek betrokken hennepkwekerij zijn op basis van het rapport van het BOOM als volgt:
Afschrijvingskosten:
2 ruimtes, minder dan 200 planten. 2 x 150 = € 300,00
hennepstekken : 268 x 2,85 = € 763,80
Variabele kosten : 268 x € 3,33 = € 892,44
x aantal oogsten: 1
Totaal aan kosten: € 1.956,24
Berekening wederrechtelijk verkregen voordeel
Het netto wederrechtelijk verkregen voordeel wordt gesteld op:
Bruto opbrengst 1 oogst á € 24.788,90 = € 24.788,90
Totale kosten 1 oogst á € 1.956,24 = € 1.956,24 –
Wederrechtelijk verkregen voordeel = € 22.832,66
Gelet op bovenstaande stelt het hof het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 22.832,66 (tweeëntwintigduizend achthonderdtweeëndertig euro en zesenzestig cent).
Het hof zal tevens de veroordeelde de verplichting opleggen het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat aan de Staat te betalen.”
6. Het middel richt zich in de kern op de door het hof gehanteerde koppeling tussen de opbrengst aan hennep enerzijds en het daaruit verkregen voordeel anderzijds. In het bijzonder wordt geklaagd dat het hof geen aftrek op het verkregen voordeel heeft toegepast vanwege de nog in de droognetten aangetroffen restanten van volgroeide hennepplanten, zijnde hennep. Dit deel van de oogst heeft immers niet tot daadwerkelijk voordeel geleid.
7. Het hof heeft de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel gegrond op het ‘Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel hennepkwekerij ex art 36 2e lid Sr” (hierna: het Rapport), waarin voor de vaststelling van de opbrengst per hennepplant en per oogst gebruik is gemaakt van het BOOM-rapport van 1 november 2010. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdediging aangevoerd dat de betrokkene geen enkel wederrechtelijk verkregen voordeel heeft behaald, maar de inhoud van het rapport voor het overige niet betwist.
8. Kennelijk heeft het hof geen aanwijzing gevonden dat de in de droognetten achtergebleven restanten hennep tezamen een dusdanig gewicht hadden, dat daarmee bij de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel in het voordeel van de betrokkene rekening diende te worden gehouden. [1] Mede nu ter terechtzitting in hoger beroep door de verdediging geen bezwaren tegen de wijze van berekening van de opbrengst aan hennep in het Rapport naar voren zijn gebracht, heeft het hof de vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel voldoende gemotiveerd. Daarmee is het middel tevergeefs voorgesteld.
9. Het middel faalt.
10. Het
tweede middelklaagt dat de redelijke (inzend)termijn, zoals bedoeld in art. 6 EVRM Pro, is overschreden, nu tussen het instellen van cassatie en het insturen van het dossier naar de griffie een periode van meer dan zes maanden is verstreken.
tweede middelklaagt dat de redelijke (inzend)termijn, zoals bedoeld in art. 6 EVRM Pro, is overschreden, nu tussen het instellen van cassatie en het insturen van het dossier naar de griffie een periode van meer dan zes maanden is verstreken.
11. Het middel treft doel. Namens de betrokkene is op 29 maart 2018 beroep in cassatie ingesteld, terwijl de stukken van het geding eerst op 28 mei 2019 op de griffie van de Hoge Raad zijn ontvangen. De redelijke inzendtermijn is zodoende met bijna zes maanden overschreden. Daaraan behoeft evenwel geen rechtsgevolg te worden verbonden, nu de Hoge Raad de compensatie in de met deze ontnemingszaak samenhangende strafzaak (met nr. 18/01403) kan toepassen. [2] In dat geval kan in de onderhavige zaak met het enkele oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, worden volstaan.
12. Het eerste middel faalt en kan worden afgedaan met een aan art. 81, eerste lid, RO ontleende motivering. De gegrondheid van het tweede middel behoeft niet tot cassatie te leiden.
13. Ambtshalve heb ik geen grond aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoort te geven.
14. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
De procureur-generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
plv. AG