Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Sector Bestuursrecht
zaaknummer: AWB 09/302 WWB
uitspraak van de enkelvoudige kamer
in de zaak tussen:
[eiser],
wonende te [woonplaats],
eiser,
gemachtigde mr. J.S. Vlieger,
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam,
verweerder,
gemachtigde mr. C. Telting.
1. Procesverloop
Eiser heeft zich op 24 september 2008 gemeld bij het Centrum voor werk en inkomen (CWI) en een bijstandsuitkering aangevraagd met ingang van 17 maart 2008.
Bij besluit van 22 oktober 2008 heeft verweerder eiser een bijstandsuitkering toegekend met ingang van 24 september 2008.
Bij besluit van 11 december 2008 heeft verweerder het daartegen door eiser gemaakte bezwaar ongegrond verklaard (het bestreden besluit).
Eiser heeft tegen dit besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft de zaak ter zitting behandeld op 3 september 2009. Eiser is in persoon verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen door voornoemde gemachtigde.
2. Overwegingen
Eiser heeft op 30 augustus 2007 een WIA-uitkering aangevraagd. Het UWV heeft hem voorschotten verstrekt en heeft pas bij besluit van 29 augustus 2008 eisers WIA-aanvraag afgewezen. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) heeft de verstrekte voorschotten teruggevorderd.
Eiser heeft aansluitend een WW-uitkering aangevraagd. Het UWV heeft hem bij besluit van 24 september 2008 een WW-uitkering toegekend over de periode 17 december 2007 tot en met 16 maart 2008.
Eiser heeft zich op 24 september 2008 gemeld bij het CWI voor het aanvragen van een bijstandsuitkering per 17 maart 2008. Deze is hem echter eerst toegekend per 24 september 2008.
Verweerder stelt zich in het bestreden besluit op het standpunt dat er geen reden is om eiser bijstand met terugwerkende kracht toe te kennen. Eiser heeft in de in geding zijnde periode (17 maart 2008 tot 24 september 2008) met de door het UWV verstrekte voorschotten kunnen voorzien in de noodzakelijke kosten van het bestaan. In het feit dat eiser de voorschotten terug moet betalen is geen grond gelegen om eiser bijstand met terugwerkende kracht te verlenen, omdat geen bijstand wordt verstrekt ter aflossing van een schuldenlast. De gevolgen van het trage besluitvormingsproces van het UWV komen niet voor risico van verweerder. Eiser is zelf verantwoordelijk voor het geldend maken van zijn aanspraken op bijstand.
Eiser stelt zich op het standpunt dat aan hem wel bijstand met terugwerkende kracht moet worden toegekend, omdat hij - achteraf bezien - niet heeft kunnen voorzien in de noodzakelijke kosten van het bestaan. Voorts is sprake van bijzondere omstandigheden op grond waarvan aan eiser bijstand met terugwerkende kracht moet worden toegekend. Het UWV neemt geen verantwoordelijkheid voor de gevolgen van het trage besluitvormingsproces. Eiser heeft rechtsmiddelen ingesteld tegen de trage besluitvorming bij het UWV. Het UWV heeft eiser er niet op gewezen dat hij zich eerder in had kunnen schrijven bij het CWI. Ten slotte stelt eiser dat sprake is van rechtsongelijkheid, omdat verweerder na afwijzing van een WW-uitkering een begunstigend beleid heeft ontwikkeld, dat bepaalt dat wel bijstand met ingang van de datum van de aanvraag van de WW-uitkering wordt toegekend, mits men zich binnen vijf dagen na afwijzing van de WW-aanvraag meldt bij het CWI.
Het wettelijk kader
Ingevolge artikel 44, eerste lid, van de WWB, wordt, indien door het college is vastgesteld dat recht op bijstand bestaat, de bijstand toegekend vanaf de dag waarop dit recht is ontstaan, voor zover deze dag niet ligt vóór de dag waarop de belanghebbende zich heeft gemeld om bijstand aan te vragen.
Naar vaste rechtspraak de Centrale Raad van Beroep inzake de toepassing van de artikelen 43 en 44 WWB wordt in beginsel geen bijstand verleend over een periode voorafgaand aan de datum waarop de aanvraag is ingediend en/of de melding bij het CWI heeft plaatsgevonden. Van dit uitgangspunt kan worden afgeweken wanneer bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 23 december 2008, vindplaats www.rechtspraak.nl onder LJ Nummer BH0415).
De rechtbank acht in deze zaak bijzondere omstandigheden aanwezig en overweegt daarover het volgende.
Vast staat dat eiser geprobeerd heeft de afhandeling van zijn WIA-aanvraag te bespoedigen door op 20 december 2007 bezwaar te maken en op 24 april 2008 beroep in te stellen bij de rechtbank wegens het niet tijdig beslissen op zijn aanvraag.
Eiser is noch ter gelegenheid van het aanvragen van een WIA-uitkering noch van een WW-uitkering bij het CWI-loket geweest, waar men hem, zoals verweerder ter zitting heeft gesteld, zou hebben gewezen op de noodzaak van het indienen van een bijstandsuitkering. Zijn WIA-uitkering heeft eiser immers naar eigen zeggen via zijn werkgever aangevraagd en het aanvraagformulier voor de WW-uitkering is hem uitgereikt door de arbeidsdeskundige die hem in een gesprek heeft meegedeeld dat hij niet in aanmerking kon komen voor een WIA-uitkering.
Los daarvan vraagt de rechtbank zich af of het realistisch is om, zoals verweerder ter zitting suggereerde, de aanvrager van een WIA-uitkering te adviseren alvast een aanvraag voor een bijstandsuitkering te doen, die zonder meer zal worden afgewezen maar die tot gevolg zou kunnen hebben dat bij een latere aanvraag de datum van de eerste aanvraag nog een rol zou kunnen spelen bij het vaststellen van de ingangsdatum.
Vervolgens acht de rechtbank nog van belang dat verweerder een begunstigend beleid voert in gevallen waarin een WW-aanvraag is afgewezen, in die zin dat bijstand kan worden verleend met terugwerkende kracht, mits de bijstandsaanvrager zich bij het CWI meldt binnen vijf dagen na afwijzing van zijn WW-aanvraag. Juist in eisers situatie speelt echter de bijzonderheid dat niet gezegd kan worden dat zijn WW-aanvraag is afgewezen, omdat deze aanvraag is toegewezen, zij het over een kortere periode dan het UWV nodig heeft gehad om een beslissing op de WIA-aanvraag te nemen.
Al met al acht de rechtbank in eisers situatie sprake van bijzondere omstandigheden, die rechtvaardigen dat bijstand wordt verleend over een periode voorafgaand aan de datum waarop de aanvraag is ingediend en/of de melding bij het CWI heeft plaatsgevonden.
De rechtbank zal het beroep gegrond verklaren en het bestreden besluit vernietigen wegens strijd met artikel 7:12 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
De rechtbank zal het bezwaar tegen het primaire besluit van 22 oktober 2008 gegrond verklaren, het primaire besluit herroepen en zelf een beslissing nemen door te bepalen dat eiser recht heeft op een bijstandsuitkering per 17 maart 2008. Uit de rapportage bij de aanvraag blijkt immers dat verweerder de periode 18 maart 2008 tot en met 24 september 2008 bij het onderzoek betrokken heeft en dat daaruit niet blijkt dat eiser geen recht op een bijstandsuitkering zou kunnen hebben in genoemde periode. Voorts zal de rechtbank verweerder veroordelen in de kosten die eiser voor de behandeling van het bezwaar heeft moeten maken. De rechtbank begroot deze kosten op € 322,- (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift). De rechtbank zal bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit.
De rechtbank zal verweerder veroordelen in de kosten die eiser voor de behandeling van het beroep bij de rechtbank redelijkerwijs heeft moeten maken. De rechtbank begroot deze kosten op € 644,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting). Omdat eiser heeft geprocedeerd op basis van een toevoeging, moet verweerder dit bedrag aan de griffier van de rechtbank betalen. De rechtbank zal verweerder opdragen het door eiser betaalde griffierecht te vergoeden.
3. Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- verklaart het bezwaar gegrond;
- herroept het primaire besluit en bepaalt dat eiser een bijstandsuitkering krijgt per 17 maart 2008;
- veroordeelt verweerder in de kosten van eiser in bezwaar tot een bedrag van € 322,- (driehonderd tweeëntwintig euro), te betalen door verweerder aan eiser;
- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;
- bepaalt dat verweerder aan eiser het in beroep betaalde griffierecht van € 39,- (negenendertig euro) vergoedt;
- veroordeelt verweerder in de kosten van eiser in beroep tot een bedrag van € 644,- (zeshonderd vierenveertig euro), te betalen door verweerder aan de griffier van deze rechtbank.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.J. Polak, rechter, in tegenwoordigheid van
mr. A.P.M. van Dullemen, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 5 oktober 2009.
De griffier, de rechter,
Rechtsmiddel
Belanghebbenden en het bestuursorgaan kunnen tegen deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Centrale Raad van Beroep te Utrecht. De termijn voor het indienen van een beroepschrift bedraagt zes weken na verzending van de uitspraak.
Afschrift verzonden op:
D: C