Uitspraak
vonnis
RECHTBANK AMSTERDAM
Afdeling privaatrecht
zaaknummer: 8001601 CV EXPL 19-18471
vonnis van: 2 maart 2020
fno.: 991
vonnis van de kantonrechter
i n z a k e
ANWB B.V.
gevestigd te 's-Gravenhage
eisende partij
gemachtigde: A. Niekus
t e g e n
[gedaagde]
wonende te [woonplaats]
gedaagde partij
niet verschenen
Verder verloop van de procedure
Bij tussenvonnis van 28 oktober 2019 is eisende partij in de gelegenheid gesteld om het bijgevoegde informatieformulier in te vullen en dit ingevulde formulier en de daarin aangegeven stukken in het geding te brengen, en een kopie hiervan aan gedaagde partij te sturen met de mededeling dat deze hierop kan reageren.
Eisende partij heeft op de rolzitting van 23 december 2019 een akte ingediend. Gedaagde partij heeft hierop niet gereageerd.
Vervolgens is een datum voor vonnis bepaald.
Gronden van de beslissing
Eisende partij vordert betaling van € 35,00, te vermeerderen met rente en kosten. Op grond van artikel 111 lid 2 onder Pro d Rv dient de dagvaarding de eis en de gronden daarvan te vermelden en op grond van artikel 21 Rv Pro dient eisende partij de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren.
Daaraan voldoet de dagvaarding niet.
Eisende partij stelt bij dagvaarding - kort weergegeven - dat gedaagde partij op grond van een tussen partijen gesloten overeenkomst gehouden is om de aan gedaagde partij toegezonden factuur aan eisende partij te voldoen. Volgens de van toepassing zijnde algemene voorwaarden diende de factuur binnen de op de factuur vermelde betaaldatum te worden voldaan. Als productie legt eisende partij de factuur en een ‘veertiendagenbrief’ over.
Gedaagde partij is een consument. Bij dagvaarding is niet gesteld en ook is niet gebleken dat, en zo ja op welke wijze, aan de wettelijke (pre)contractuele informatieverplichtingen ter zake van de aan de vordering ten grondslag liggende overeenkomst is voldaan. Deze informatieverplichtingen zijn te beschouwen als verbintenissen die uit de wet voortvloeien. De overeenkomst en de daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden zijn ook niet overgelegd.
Eisende partij is vervolgens in de gelegenheid gesteld haar vordering alsnog te onderbouwen met alle voor de beslissing van belang zijnde feiten door invulling van de vragen van het informatieformulier, waar nodig de vragen toe te lichten en de daarin aangegeven stukken, waaronder de overeenkomst, in het geding te brengen.
Eisende partij heeft bij akte de vragen van het formulier beantwoord. Eisende partij stelt dat aan de openbare weg een lidmaatschap met de wegenwachtservice is gesloten, naar aanleiding van het verzoek van gedaagde partij om pechhulp te verlenen. Gedaagde partij had nog geen lidmaatschap bij eisende partij, terwijl het sluiten daarvan een voorwaarde was voor het verlenen van pechhulp. Eisende partij stelt dat is voldaan aan de (pre)contractuele informatieverplichtingen van artikel 6:230m lid 1 BW, nu de gegevens als bedoeld in onderdelen a t/m e op de factuur staan vermeld, onderdelen f, h t/m j en l t/m s niet van toepassing zijn en onderdelen g en t staan vermeld in de algemene voorwaarden. Aan onderdeel k is niet voldaan, althans hiervan is geen schriftelijk bewijs.
De gevorderde eigen bijdrage voor het tanken van verkeerde brandstof is gedaagde partij verschuldigd op grond van artikel 3 van Pro de algemene voorwaarden, aldus eisende partij.
Eisende partij stelt dat gedaagde partij heeft verzocht om pechhulp langs de weg en eisende die pechhulp heeft verleend. Dat is de kern van de prestatie. Eisende partij stelt ook dat de voorwaarde om pechhulp te verlenen was dat gedaagde partij direct ter plaatse, langs de kant van de weg, een lidmaatschap bij eisende partij diende af te sluiten en aldus een overeenkomst aan diende te gaan. Deze verplicht gestelde overeenkomst met eisende partij is te kwalificeren als een aanvullende dienst. In dat geval is op grond van artikel 6:230j BW uitdrukkelijke instemming van gedaagde partij vereist om gebonden te zijn aan deze overeenkomst, waar voor gedaagde partij een betalingsverplichting uit voortvloeit. Niet gesteld of gebleken is dat gedaagde partij uitdrukkelijk heeft ingestemd met het verplicht gestelde aanvullende lidmaatschap, bijvoorbeeld door een schriftelijke overeenkomst te ondertekenen. Nu de onderhavige vordering uitsluitend is gegrond op (de algemene voorwaarden behorend bij) het lidmaatschap met eisende partij en niet is gebleken dat gedaagde partij uitdrukkelijk heeft ingestemd met deze aanvullende dienst bij de verlening van pechhulp langs de weg, komt de vordering niet voor toewijzing in aanmerking.
Daar komt bij dat de overeenkomst op afstand dan wel buiten verkoopruimte is gesloten. Eisende partij dient in dat geval te stellen, en met stukken te onderbouwen, dat bij (dus niet alleen na) het aangaan van het lidmaatschap aan de wettelijke informatieverplichtingen van artikel 6:230m lid 1 BW is voldaan. Dat heeft eisende partij niet gedaan. De enkele verwijzing naar de in de factuur en de algemene voorwaarden opgenomen informatie is daarvoor onvoldoende.
De vordering wordt op grond van het voorgaande afgewezen.
Beslissing
De kantonrechter:
wijst de vordering af;
veroordeelt eisende partij in de proceskosten, die aan de zijde van gedaagde partij tot op heden worden begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. C.L.J.M. de Waal, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 2 maart 2020 in tegenwoordigheid van de griffier.