Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
Parketnummer: 13/751142-21
RK nummer: 21/865
Datum uitspraak: 13 april 2021
UITSPRAAK
op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet Pro (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 16 februari 2021 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
Dit EAB is uitgevaardigd op 14 januari 2021 door
Amtsgericht Dinslaken(Duitsland) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:
Amtsgericht Dinslaken(Duitsland) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:
[opgeëiste persoon],
geboren te [geboorteplaats] op [1989],
zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
uit anderen hoofde gedetineerd in de [detentieplaats],
hierna te noemen de opgeëiste persoon.
1.Procesgang
De vordering is behandeld op de openbare zitting van 30 maart 2021. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. C.L.E. McGivern. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsman, mr. E.A.C. Sandberg, advocaat te Vorden.
2.Identiteit van de opgeëiste persoon
De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.
3.Grondslag en inhoud van het EAB
In het EAB wordt melding gemaakt van een arrestatiebevel van Amtsgericht Dinslaken van 21 december 2020, dossiernummer (AZ.) 4 Gs 418/20.
De overlevering wordt verzocht ten behoeve van een door de justitiële autoriteiten van de uitvaardigende lidstaat ingesteld strafrechtelijk onderzoek ter zake van het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan naar Duits recht strafbare feiten.
Deze feiten zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB. Een door de griffier gewaarmerkte fotokopie van dit onderdeel is als bijlage aan deze uitspraak gehecht.
4.Strafbaarheid
Feiten vermeld op bijlage 1 bij de OLW
Onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten waarvoor de overlevering wordt verzocht, moet achterwege blijven, nu de uitvaardigende justitiële autoriteit de strafbare feiten heeft aangeduid als feiten vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW. De feiten vallen op deze lijst onder nummer 18, te weten:
georganiseerde of gewapende diefstal.
Volgens de in rubriek c) van het EAB vermelde gegevens is op deze feiten naar Duits recht een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren gesteld.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman van de opgeëiste persoon heeft zich op het standpunt gesteld dat het lijstfeit niet in redelijkheid is aangekruist met betrekking tot feit 5. Hij heeft betoogd dat het een poging tot diefstal met braak betreft en de buit zo gering was dat van een bagatelzaak sprake is.
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het lijstfeit in redelijkheid is aangekruist. Zij heeft erop gewezen dat sprake is van een groot aantal feiten die gedurende een langere periode in georganiseerd verband zijn gepleegd.
Het oordeel van de rechtbank
Het is in beginsel aan de uitvaardigende justitiële autoriteit om te beoordelen of een feit waarvoor overlevering wordt verzocht al dan niet onder de hiervoor genoemde lijst valt en welk feit dient te worden aangekruist. Enkel in gevallen waarin sprake is van een evidente tegenstrijdigheid tussen de feitsomschrijving en de aangekruiste categorie zou dit tot de conclusie moeten leiden dat de uitvaardigende justitiële autoriteit het feit niet in redelijkheid heeft aangeduid als feit waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. De rechtbank is van oordeel dat van zo een evidente tegenstrijdigheid geen sprake is.
De rechtbank merkt nog op dat uit de feitsomschrijving niet blijkt dat geen sprake is van een voltooid delict terwijl - wat daarvan overigens zij en allesbehalve in het licht van de overige beschuldigingen - het niet van belang is of het in de ogen van de raadsman een bagateldelict zou zijn.
5.De garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW
De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit. Zijn overlevering kan daarom alleen worden toegestaan, indien naar het oordeel van de rechtbank is gewaarborgd dat, zo hij ter zake van de feiten waarvoor de overlevering kan worden toegestaan in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf wordt veroordeeld, hij deze straf in Nederland zal mogen ondergaan.
De
public prosecutorheeft bij brief van 16 maart 2021 de volgende garantie gegeven:
public prosecutorheeft bij brief van 16 maart 2021 de volgende garantie gegeven:
It is assured that in the event of a final conviction of the prosecuted person in the Federal Republic of Germany on the basis of the applicable version of the Council Framework Decision 2008/909/JI dated 27 November 2008 about the application of the principle of mutual recognition of judgements in criminal matters in which a custodial sentence or measure is imposed for the purpose of its enforcement in the European Union,…the prisoner will be returned to the Netherlands for further execution of the sentence.
Naar het oordeel van de rechtbank is de hiervoor vermelde garantie voldoende.
Uit artikel 2:13, eerste lid, aanhef en onder f, Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties volgt dat deze garantie alleen kan worden geëffectueerd, indien de feiten ook naar Nederlands recht strafbaar zijn.
Aan deze voorwaarde is voldaan.
De feiten zijn inderdaad naar Nederlands recht strafbaar en leveren op:
-
diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd;
diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd;
-
diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd;
diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd;
-
diefstal door twee of meer verenigde personen.
diefstal door twee of meer verenigde personen.
6.Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 13, aanhef en onder a, OLW
Het EAB heeft betrekking op strafbare feiten die geacht worden geheel of gedeeltelijk op Nederlands grondgebied te zijn gepleegd.
In die situatie staat artikel 13, aanhef en onder a, OLW de overlevering niet toe.
In die situatie staat artikel 13, aanhef en onder a, OLW de overlevering niet toe.
Op 1 april 2021 is de nieuwe OLW geïmplementeerd. Nu de Herimplementatiewet geen overgangsrecht bevat, is deze onmiddellijk in werking getreden. De rechtbank heeft meegedeeld dat, nu de uitspraak op 13 april 2021 zal worden gedaan, de zaak zal worden beoordeeld aan de hand van de nieuwe OLW.
Om die reden heeft de officier van justitie de rechtbank in overweging gegeven af te zien van deze weigeringsgrond en daartoe het volgende aangevoerd:
- het zwaartepunt van de feitsomschrijving ligt op Duits grondgebied;
- het bewijs bevindt zich in Duitsland;
- het onderzoek is in Duitsland aangevangen;
- de medeverdachten worden in Duitsland berecht;
- de Duitse rechtsorde is geschokt.
De officier van justitie heeft tevens aangegeven dat het Openbaar Ministerie niet voornemens is de vervolging over te nemen.
De raadsman van de opgeëiste persoon heeft de rechtbank verzocht de overlevering op grond van dit artikel te weigeren, omdat de afhandeling van de strafzaak door de Nederlandse autoriteiten de voorkeur zou verdienen. Hij heeft daartoe aangevoerd dat de zaak veel Nederlandse aspecten kent. Er is sprake van Nederlandse medeverdachten en de ontvreemde goederen zouden in Nederland zijn afgezet.
Met de inwerkingtreding op 1 april 2021 van de hiervoor genoemde Herimplementatiewet is artikel 13 OLW Pro veranderd van een dwingende weigeringsgrond in een facultatieve weigeringsgrond. Het tweede lid van artikel 13 OLW Pro – met betrekking tot de vordering van de officier van justitie – is komen te vervallen.
Gelet op de door de officier van justitie aangevoerde argumenten, alsmede vanuit een oogpunt van een goede rechtsbedeling, is de rechtbank van oordeel dat er geen gronden bestaan om de weigeringsgrond van artikel 13 OLW Pro toe te passen. Hetgeen de raadsman heeft aangevoerd is onvoldoende om tot een ander oordeel te komen.
7.Weigering om humanitaire redenen
De raadsman heeft gesteld dat de opgeëiste persoon zich door gebrek aan inkomen geen advocaat kan permitteren en dat de kosten van een pro deo-advocaat in geval van een veroordeling op hem zullen worden verhaald. Hij heeft erop gewezen dat zonder verdediging geen sprake is van een eerlijk proces.
De officier van justitie heeft zich over dit verweer niet uitgelaten.
De rechtbank verstaat dit verweer als een beroep op artikel 47 Handvest Pro van de grondrechten van de Europese Unie, dan wel op artikel 11 OLW Pro. Naar haar oordeel is niet aannemelijk geworden dat dat de opgeëiste persoon in Duitsland berecht zal worden zonder juridische bijstand dan wel dat deze bijstand onder zodanige omstandigheden of voorwaarden plaatsvindt dat er geen sprake is van daadwerkelijke rechtsbijstand. Het verweer wordt dan ook verworpen.
8.Slotsom
Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW Pro en ook overigens geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan, dient de overlevering te worden toegestaan.
9.Toepasselijke wetsartikelen
De artikelen 311 Wetboek van Strafrecht en 2, 5, 6, 7 en 13 OLW.
10.Beslissing
STAAT TOEde overlevering van [opgeëiste persoon] aan
Amtsgericht Dinslaken(Duitsland).
Amtsgericht Dinslaken(Duitsland).
Aldus gedaan door
mr. C. Klomp, voorzitter,
mrs. E. de Rooij en M.T.C. de Vries, rechters,
in tegenwoordigheid van R. Rog, griffier,
en uitgesproken ter openbare zitting van 13 april 2021.
De oudste rechter is buiten staat te tekenen.
Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.