ECLI:NL:RBAMS:2023:8393

• Datum uitspraak: 21 december 2023
• Publicatiedatum: 22 december 2023
• Zaaknummer: 13.275108-23
• Instantie: Rechtbank Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht
• Uitkomst: Overig
• Procedures: Eerste en enige aanleg
• Rechters: A.J.R.M. Vermolen; M.C. Eggink; E. Biçer
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming tot overlevering op grond van Europees aanhoudingsbevel ondanks betwisting oproeping

De rechtbank Amsterdam behandelde op 7 december 2023 het verzoek tot overlevering van een persoon aan Polen op basis van een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door de District Court in Gdańsk. De opgeëiste persoon werd verdacht van een diefstal met geweld gepleegd door meerdere personen en is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 2 jaar en 4 maanden, waarvan nog ruim 2 jaar resteert.

De verdediging voerde aan dat de opgeëiste persoon niet correct was opgeroepen voor de zitting in Polen en dat daardoor zijn verdedigingsrechten waren geschonden, wat een weigeringsgrond oplevert op grond van artikel 12 van de Overleveringswet (OLW). De rechtbank stelde vast dat de opgeëiste persoon wel degelijk correct en tijdig was opgeroepen en dat hij uit eigen beweging niet is verschenen, waarmee hij stilzwijgend afstand had gedaan van zijn recht op persoonlijke verschijning.

Verder onderzocht de rechtbank of er sprake was van een reëel gevaar op schending van het recht op een eerlijk proces in Polen, gelet op structurele problemen in de Poolse rechtsorde. Omdat de opgeëiste persoon geen concrete aanwijzingen had gegeven voor een individueel gevaar, werd deze weigeringsgrond niet aangenomen.

De rechtbank concludeerde dat het EAB aan alle wettelijke eisen voldoet, geen geldige weigeringsgronden aanwezig zijn en dat de overlevering aan Polen toegestaan kan worden. Tegen deze beslissing is geen gewoon rechtsmiddel mogelijk.

Uitkomst: De rechtbank Amsterdam staat de overlevering van de opgeëiste persoon aan Polen toe.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13.275108-23

Datum uitspraak: 21 december 2023

UITSPRAAK

op de vordering van 31 oktober 2023 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). ^[1]

Dit EAB is uitgevaardigd op 27 september 2023 door
the District Court in Gdańsk (Polen) (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[opgeëiste persoon],

geboren in [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 2001,

zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

gedetineerd in [detentieadres],

hierna ‘de opgeëiste persoon’.

1. Procesgang

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 7 december 2023, in aanwezigheid van mr. M. Al-Mansouri, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en bijgestaan door zijn raadsman, mr. A.M.V. Bandhoe, advocaat te Zoetermeer en door een tolk in de Poolse taal.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. ^[2]

2. Identiteit van de opgeëiste persoon

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

3. Grondslag en inhoud van het EAB

Het EAB vermeldt een
binding sentence of the Regional Court Gdańsk-South in Gdańsk van 27 mei 2021, met kenmerk II K 1415/20.

De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van 2 jaar en 4 maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog 2 jaar en 13 dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde vonnis.

Dit vonnis betreft het feit zoals dat is omschreven in het EAB. ^[3]

4. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW

De raadsman stelt zich op het standpunt dat de weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW zich in onderhavige zaak voordoet. De opgeëiste persoon en zijn advocaat zijn niet op de zitting verschenen. Uit de aanvullende informatie van 17 november 2023 blijkt dat de opgeëiste persoon op 14 mei 2021 is gedagvaard voor de zitting van 13 mei 2021. Hieruit kan worden afgeleid dat de opgeëiste persoon niet correct is opgeroepen voor het proces. De opgeëiste persoon heeft op geen moment stilzwijgend afstand gedaan van zijn verdedigingsrechten. Hij verzoekt de rechtbank dan ook de overlevering te weigeren.

De rechtbank stelt vast dat de verwijzing naar een hoger beroep in onderdeel d van het EAB berust op een kennelijke verschrijving en dat er alleen sprake is geweest van een procedure in eerste aanleg.

De rechtbank stelt verder vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW is verstrekt.

Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW worden geweigerd.

De rechtbank ziet echter aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij acht daarbij het volgende van belang.

Uit de aanvullende informatie van 17 november 2023 blijkt dat de opgeëiste persoon tijdens de voorbereidingen van het proces een adresinstructie heeft ontvangen, waarbij hij onder meer is gewezen op de verplichting om eventuele adreswijzigingen door te geven en op de gevolgen van het niet naleven van die verplichting, en dat de oproepingen ook daadwerkelijk naar het door de opgeëiste persoon opgegeven adres zijn verstuurd. Uit het EAB volgt dat hij deze oproepingen niet heeft opgehaald. Vervolgens zijn noch de opgeëiste persoon noch zijn raadsman verschenen op de zittingsdag. Het feit dat de schriftelijke vaststelling van de correctheid van oproeping op de dag na de zitting plaatsvond – zo begrijpt de rechtbank – doet niet af aan het feit dat de opgeëiste persoon correct (en tijdig) is opgeroepen.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de overlevering geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon impliceert omdat hij uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen, dan wel op zijn minst kennelijk onzorgvuldig is geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie.

5. Strafbaarheid

5.1

Feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het feit niet aangeduid als een feit waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de kaderbesluitconform uitgelegde eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW juncto artikel 7, eerste lid, onder a 2°, OLW zijn neergelegd.

De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.

Het feit levert naar Nederlands recht op:

Diefstal, voorafgegaan van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.

6. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 11 OLW: Poolse rechtstaat

De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. ^[4]

Nu de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed hebben gehad op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. ^[5]

7. Slotsom

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

8. Toepasselijke wetsbepalingen

De artikelen 312 Wetboek van Strafrecht en 2, 5, 7, 12 OLW.

9. Beslissing

STAAT TOE de overlevering van
[opgeëiste persoon] aan
the District Court in Gdańsk (Polen) voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. A.J.R.M. Vermolen, voorzitter,

mrs. M.C. Eggink en E. Biçer, rechters,

in tegenwoordigheid van L.E. Poel, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 21 december 2023.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Voetnoten

1. Zie artikel 23 Overleveringswet.

2. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW.

3. Zie onderdeel e) van het EAB.

4. Rb. Amsterdam 10 februari 2021, ECLI:NL:RBAMS:2021:420, r.o. 5.3.1-5.3.3 en Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, r.o. 4.4.

5. Vgl. Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, onder verwijzing naar HvJ EU 22 februari 2022, C-562/21 PPU en C-563/21 PPU, ECLI:EU:C:2022:100 (Openbaar Ministerie (Recht op een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld in de uitvaardigende lidstaat)).