ECLI:NL:RBAMS:2025:2808

• Datum uitspraak: 17 april 2025
• Publicatiedatum: 30 april 2025
• Zaaknummer: 1302698525
• Instantie: Rechtbank Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste en enige aanleg
• Rechters: O.P.M. Fruytier; C.A. van Dijk; J.E. van Bruggen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming tot overlevering op grond van Europees aanhoudingsbevel voor poging invoer cocaïne

De rechtbank Amsterdam heeft op 17 april 2025 uitspraak gedaan over een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door het Amtsgericht Hamburg voor de overlevering van een Nederlander verdacht van poging tot invoer van cocaïne.

Tijdens de zitting op 3 april 2025 was de opgeëiste persoon aanwezig en bijgestaan door zijn raadsman. De verdediging voerde aan dat het EAB niet genoegzaam was vanwege een te ruime omschrijving van de betrokkenheid, maar de rechtbank verwierp dit verweer. Het EAB voldeed aan de eisen van de Overleveringswet, met voldoende omschrijving van tijd, plaats en betrokkenheid, en waarborgde het specialiteitsbeginsel.

De rechtbank stelde vast dat het strafbare feit op de lijst van bijlage 1 van de Overleveringswet staat en dat de strafmaat in Duitsland ten minste drie jaar bedraagt, waardoor dubbele strafbaarheid niet hoefde te worden onderzocht.

De opgeëiste persoon, met Nederlandse nationaliteit en sterke banden met Nederland, beriep zich op de terugkeergarantie zoals bedoeld in artikel 6 OLW. De Duitse autoriteiten gaven een schriftelijke garantie dat de opgeëiste persoon een eventuele onvoorwaardelijke straf in Nederland mag ondergaan. De rechtbank achtte deze garantie voldoende.

Gelet op het voldoen aan de wettelijke eisen en het ontbreken van weigeringsgronden, heeft de rechtbank de overlevering toegestaan. Tegen deze uitspraak is geen gewoon rechtsmiddel mogelijk.

Uitkomst: De rechtbank staat de overlevering van de opgeëiste persoon aan Duitsland toe onder de voorwaarde van een terugkeergarantie.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13-026985-25

Datum uitspraak: 17 april 2025

UITSPRAAK

op de vordering van 13 februari 2025 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). ^[1]

Dit EAB is uitgevaardigd op 23 januari 2025 door het
Amtsgericht Hamburg , Duitsland (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[opgeëiste persoon] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedag] 1970,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[BRP-adres] ,

hierna ‘de opgeëiste persoon’.

1. Procesgang

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 3 april 2025, in aanwezigheid van mr. N.R. Bakkenes, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsman, mr. R.A.E. Bunge, advocaat in Heeze.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met dertig dagen verlengd. ^[2]

Tevens heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak.

2. Identiteit van de opgeëiste persoon

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.

3. Grondslag en inhoud van het EAB

Het EAB vermeldt een arrestatiebevel ten behoeve van de voorlopige hechtenis van het
Amtsgericht Hamburg van 22 januari 2025, dossiernummer 169 Gs 1586/23.

De uitvaardigende justitiële autoriteit verzoekt de overlevering vanwege het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan een naar Duits recht strafbaar feit. Dit feit is omschreven in het EAB. ^[3]

3.1

Genoegzaamheid

Standpunten van de raadsman en de officier van justitie

Volgens de raadsman moet de overlevering worden geweigerd, omdat het EAB niet genoegzaam is. De aard van de betrokkenheid van de opgeëiste persoon is te ruim omschreven: medeplegen of medeplichtigheid.

De officier van justitie vindt dat het EAB genoegzaam is; de aard van de betrokkenheid van de opgeëiste persoon is weliswaar summier maar voldoende omschreven. Daarbij komt dat sprake is van een vervolgings-EAB. Dat houdt in dat het strafrechtelijk onderzoek nog in volle gang is.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank overweegt dat het EAB gegevens moet bevatten op basis waarvan het voor de opgeëiste persoon duidelijk is waarvoor zijn overlevering wordt verzocht. Verder moet het voor de rechtbank duidelijk zijn of het verzoek voldoet aan de in de OLW genoemde vereisten. Zo moet het EAB een beschrijving bevatten van de omstandigheden waaronder de strafbare feiten zijn gepleegd, met vermelding van, in ieder geval, het tijdstip, de plaats en de mate van betrokkenheid van de opgeëiste persoon bij de strafbare feiten. Die beschrijving moet ook de naleving van het specialiteitsbeginsel kunnen waarborgen.

Naar het oordeel van de rechtbank is met de omschrijving in het EAB - mede in aanmerking genomen dat sprake is van een overlevering in het kader van een nog lopend strafrechtelijk onderzoek - voldaan aan bovengenoemde eisen. In die omschrijving staat immers dat de opgeëiste persoon er in Duitsland van wordt verdacht dat hij als mededader dan wel medeplichtige betrokken is geweest bij de poging tot invoer van cocaïne in Hamburg vanuit Zuid-Amerika in de periode van januari 2024 tot 9 juni 2024. Hiermee is het specialiteitsbeginsel gewaarborgd.

Het verweer slaagt daarom niet.

4. Strafbaarheid; feit vermeld op bijlage 1 bij de OLW

De uitvaardigende justitiële autoriteit wijst het strafbare feit aan als een zogenoemd lijstfeit, dat in Nederland in de lijst van bijlage 1 bij de OLW staat vermeld, te weten:

Illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen.

Uit de aanvullende informatie van 24 maart 2025 volgt dat op dit feit naar het recht van Duitsland een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.

Dit betekent dat een onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van het feit waarvoor de overlevering wordt verzocht, achterwege moet blijven.

5. De garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW

De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit en beroept zich op de garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW. De rechtbank stelt vast dat de opgeëiste persoon zodanige banden heeft met Nederland, dat de tenuitvoerlegging van een eventueel na overlevering opgelegde straf, uit het oogpunt van maatschappelijke re-integratie beter in Nederland kan plaatsvinden dan in de uitvaardigende lidstaat. De opgeëiste persoon heeft immers het centrum van zijn belangen in Nederland gevestigd. ^[4] De overlevering kan daarom worden toegestaan, wanneer is gewaarborgd dat de opgeëiste persoon, in geval van veroordeling in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf na overlevering, deze straf in Nederland mag ondergaan.

De
Staatsanwaltschaft Hamburg heeft per brief op 24 maart 2025 de volgende garantie gegeven:

“Extradition of [opgeëiste persoon] , born in [geboorteplaats] on [geboortedag] 1970

(…)

The Hamburg Public Prosecutor’s Office guarantees, pursuant to Article 5, paragraph 3 of the Framework Decision on the EAW (2002/584/JHA), that if an unconditional and irrevocable sentence of imprisonment is imposed on Mr. Loos in the proceedings here, Mr. Looijmans will be allowed to serve this punishment in the Netherlands, in accordance with the European Framework Decision of 27 November 2008 (2008/909/JHA).”

De rechtbank constateert dat in de brief ook de naam ‘Loos’ wordt genoemd en ziet dit als een kennelijke verschrijving. Gelet immers op de verdere inhoud van de brief, waarbij ook de geboortedatum en plaats van de opgeëiste persoon worden genoemd, begrijpt de rechtbank dat hiermee ‘Looijmans’ wordt bedoeld.

Naar het oordeel van de rechtbank is deze garantie voldoende.

6. Slotsom

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

7. Toepasselijke wetsartikelen

De artikelen 2, 5, 6 en 7 OLW.

8. Beslissing

STAAT TOE de overlevering van
[opgeëiste persoon] aan het
Amtsgericht Hamburg , Duitsland, voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter,

mrs. C.A. van Dijk en J.E. van Bruggen, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. D.F.A. Reuvekamp en G. Riedijk, griffiers,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 17 april 2025.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Voetnoten

1. Zie artikel 23 Overleveringswet.

2. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW.

3. Zie onderdeel e) van het EAB.

4. Hof van Justitie van de Europese Unie, 6 juni 2023, C-700/21, O. G. (