Uitspraak
RECHTBANK BREDA
Sector bestuursrecht, enkelvoudige belastingkamer
Procedurenummer: AWB 06/2022
Uitspraakdatum: 4 mei 2007
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto artikel 27d van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) in het geding tussen
[belanghebbende], wonende te [woonplaats], eiser,
en
de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
Eiser en verweerder worden hierna aangeduid als respectievelijk belanghebbende en de inspecteur.
De bestreden uitspraak op bezwaar
De uitspraak van de inspecteur van 8 maart 2006 op het bezwaar van belanghebbende tegen de inhouding van loonbelasting en premie volksverzekeringen door de gemeente [woonplaats] op een aan hem uitbetaald bedrag van € 15.000.
Zitting
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 20 april 2007 te Breda.
Aldaar zijn verschenen en gehoord, de inspecteur. Belanghebbende is, met kennisgeving aan de rechtbank, niet verschenen.
1. Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt de uitspraak op bezwaar,
- gelast de teruggave aan belanghebbende van de over het bedrag van € 15.000 ingehouden loonbelasting en premie volksverzekeringen;
- veroordeelt de inspecteur in de proceskosten van belanghebbende ten bedrage van € 483, en wijst de Staat aan als de rechtspersoon die dit bedrag aan belanghebbende moet vergoeden;
- gelast dat de Staat het door belanghebbende betaalde griffierecht van € 38 aan deze vergoedt.
2. Gronden
2.1 Op een in de maand juli 2005 aan belanghebbende door zijn beoogde werkgever, de gemeente [woonplaats], uitbetaald bedrag van € 15.000 is loonbelasting en premie volksverzekeringen ingehouden tot een bedrag van € 700.
2.2 Ter zitting heeft de inspecteur verklaard dat belanghebbende op grond van het bepaalde in artikel 6:10 van Pro de Awb terecht ontvankelijk is verklaard in zijn bezwaar. De rechtbank zal hem hierin volgen.
2.3 In geschil is het antwoord op de vraag of de inhouding van loonheffing op de betaling van € 15.000 terecht is, welke vraag belanghebbende ontkennend doch de inspecteur bevestigend beantwoordt.
2.4 Uit de gedingstukken leidt de rechtbank af dat belanghebbende en de gemeente [woonplaats] tijdens het tussen hen gevoerde overleg overeenstemming hebben bereikt ten aanzien van de aanstelling van belanghebbende als toezichthouder bij de gemeente [woonplaats], doch dat de gemeente uiteindelijk niet tot daadwerkelijke benoeming van belanghebbende is overgegaan. Er was derhalve nog geen arbeidsovereenkomst tot stand gekomen.
2.5 Vaststaat dat de gemeente [woonplaats] op basis van de uitslag van een door belanghebbende ondergane medische keuring niet meer tot aanstelling van belanghebbende wenste over te gaan. Voorts staat vast dat de gemeente [woonplaats] en de door haar ingeschakelde medische dienst in deze in strijd met artikel 4, lid 1, van de Wet op de Medische Keuringen juncto artikel 3, lid 1, van het Besluit aanstellingskeuringen hebben gehandeld. De aanstellingskeuring was onrechtmatig, zodat ook het op grond daarvan achterwege laten van de benoeming door de gemeente [woonplaats] als onrechtmatig kon worden beschouwd en vergoeding van geleden schade door belanghebbende kon worden verlangd.
2.6 Nu partijen het hierover dreigend geschil in der minne hebben geschikt, waarbij de gemeente [woonplaats] zich heeft verbonden een bedrag van € 15.000 bruto te voldoen aan belanghebbende en het geschil omtrent schadevergoeding in verband met het door belanghebbende gestelde onrechtmatige gedrag van de gemeente [woonplaats] definitief werd beëindigd, vloeit de betaling van de schadevergoeding door de gemeente [woonplaats] voort uit het afbreken van onderhandelingen die zo ver waren gevorderd dat de partijen bij de onderhandelingen er vanuit gingen dat een arbeidsovereenkomst tot stand zou komen.
2.7 Ingeval, zoals hier, vergevorderde onderhandelingen over de totstandkoming van een dienstbetrekking worden afgebroken en zulks aanleiding geeft tot een schikking op grond waarvan de beoogde werkgever aan zijn tegenpartij een schadevergoeding uitkeert, moet, behoudens voor zover het tegendeel komt vast te staan, worden aangenomen dat deze schadevergoeding betrekking heeft op loon dat zou zijn genoten indien de dienstbetrekking wel zou zijn tot stand gekomen. Alsdan dient de vergoeding te worden gerangschikt onder het begrip loon als bedoeld in artikel 3.82 van de Wet IB 2001, hetgeen een uitbreiding is van het begrip loon in de zin van 3.81 Wet IB 2001. Deze bepaling veronderstelt weliswaar dat het daarin genoemde “gederfd of te derven loon” verband houdt met een of meer bronnen van inkomen die ingevolge de Wet IB 2001 belastbare inkomsten opleveren, maar dit betekent niet dat van de toepassing van die bepaling moeten worden uitgesloten inkomsten uit een dienstbetrekking die niet tot stand is gekomen, doch waarop de belastingplichtige een zodanige aanspraak kon maken dat hem wegens het gemis daarvan een schadeloosstelling is toegekend. Aangezien in de Wet op de loonbelasting 1964 geen uitbreiding aan het begrip “loon” in voormelde zin wordt gegeven, in die zin dat te derven loon in het geval dat de dienstbetrekking niet tot stand is gekomen kan worden belast, kan de onderhavige schadevergoeding reeds om die reden niet in de loonbelasting worden betrokken.
2.8 De vraag of en in hoeverre de schadevergoeding is te kenschetsen als een onbelaste immateriële schadevergoeding in de Wet op de loonbelasting 1964 kan derhalve onbeantwoord blijven.
2.9 Het beroep van belanghebbende is mitsdien gegrond.
2.10 De rechtbank vindt aanleiding de inspecteur te veroordelen in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. Deze kosten zijn op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 483 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 0,5 punt voor het indienen van een conclusie van repliek met een waarde per punt van € 322 en een wegingsfactor 1).
Deze uitspraak is gedaan op 4 mei 2007 door mr. A.J. Kromhout, rechter, en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. M.J. van Balkom, griffier.
Afschrift aangetekend verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ’s-Hertogenbosch.
Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
a. de naam en het adres van de indiener;
b. een dagtekening;
c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
d. de gronden van het hoger beroep.