Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummers: NL18.19760, NL18.19763 en NL18.19765
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen
[naam] ,
geboren op [geboortedatum] ,
eiseres,
[naam 2],
geboren op [geboortedatum 3] ,
eiser,
[naam 3],
geboren op [geboortedatum 4] ,
eiseres 2,
mede namens de minderjarige kinderen van eiser en eiseres 2:
[naam 4],
geboren op [geboortedatum 4] ,
[naam 5],
geboren op [geboortedatum 5] , en
[naam 6],
geboren op [geboortedatum 6] ,
allen van Moldavische nationaliteit,
hierna te noemen: eisers,
(gemachtigde: mr. J.C.A. Koen),
en
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
(gemachtigde: mr. P.M.W. Jans).
Procesverloop
Bij drie afzonderlijke besluiten van 23 oktober 2018 (de bestreden besluiten) heeft verweerder de aanvragen van eisers tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet in behandeling genomen op de grond dat Duitsland verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag.
Eisers hebben tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld. Ook hebben zij de voorzieningenrechter verzocht een voorziening te treffen in afwachting van de uitkomst van het beroep (NL18.19761, NL18.19764 en NL18.19766)
Het onderzoek op zitting heeft, samen met de behandeling van de voorzieningen, plaatsgevonden op 29 november 2018. Eisers hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.
Beslissing
De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
Overwegingen
1. Niet in geschil is dat Duitsland verantwoordelijk is voor de asielaanvragen van eisers, omdat zij daar eerder asiel hebben gevraagd, welke aanvragen daar zijn afgewezen. Duitsland heeft ingestemd met terugname van eisers.
2. Eisers zijn het niet eens met overdracht aan Duitsland, omdat dat land hun asielclaim eerder niet heeft gehonoreerd. De vraag of eisers voor asielrechtelijke bescherming in aanmerking komen is echter niet aan de orde in deze procedure.
Temeer nu Duitsland heeft ingestemd met terugname moet ervan uit worden gegaan dat de asielaanvragen daar zullen worden behandeld met inachtneming van de Europese asielrichtlijnen, waaronder de Kwalificatierichtlijn [1] . Eisers hebben het tegendeel niet aannemelijk gemaakt. Voor zover zij na overdracht aan Duitsland van mening zijn dat Duitsland hierin tegenover hen tekortschiet, kunnen zij hierover klagen bij de Duitse instanties.
3. Verweerder heeft in de eerdere afwijzing van de asielverzoeken van eisers in Duitsland dan ook geen reden hoeven zien om de aanvragen in Nederland inhoudelijk te behandelen.
4. Uit overgelegde informatie blijkt dat eiseres 1 lijdt aan diabetes en hoge bloeddruk. Zij staat op de wachtlijst voor behandeling van ernstige hartklachten en zij zal voordien nog moeten worden onderzocht door een internist in verband met bloedarmoede. Hoewel hieruit blijkt van een dringende behoefte aan medische zorg, valt uit bedoelde informatie niet af te lijden dat de behandeling van eiseres uit medisch oogpunt niet in Duitsland kan plaatsvinden. Ook anderszins hebben eisers dat niet aannemelijk gemaakt. Op grond van de Opvangrichtlijn [2] is Duitsland gehouden tot het bieden van medisch noodzakelijke zorg. Niet aannemelijk is daarom dat Nederland het meest aangewezen land is voor medische behandeling. Ook hierin heeft verweerder dan ook geen aanleiding hoeven zien om de behandeling van de asielaanvragen aan zich te trekken.
5. De beroepen zijn ongegrond.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van S.A.K. Kurvink, griffier, op 29 november 2018.
Dit proces-verbaal is digitaal ondertekend en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorziening.