ECLI:NL:RBDHA:2020:12039

Rechtbank Den Haag

Datum uitspraak
24 november 2020
Publicatiedatum
26 november 2020
Zaaknummer
NL20.15075
Instantie
Rechtbank Den Haag
Type
Uitspraak
Uitkomst
Overig
Procedures
  • Vereenvoudigde behandeling
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 8:54 AwbArt. 8:55b AwbArt. 8:55d AwbArt. 6:2 AwbArt. 6:5 Awb
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Beroep niet-ontvankelijk wegens voortzetting dwangsomprocedure bij niet tijdig besluit asielaanvraag

Eiser stelde beroep in tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd van 13 juni 2019. Eerder had de rechtbank bij uitspraak van 25 februari 2020 bepaald dat verweerder binnen een termijn alsnog een besluit moest nemen, met een dwangsom van €100 per dag bij overschrijding.

Verweerder voerde aan dat door de coronapandemie en de daaropvolgende maatregelen vanaf 16 maart 2020 tot 19 juli 2020 sprake was van overmacht, waardoor geen dwangsom verschuldigd zou zijn over die periode. De rechtbank volgde het standpunt dat de periode van overmacht liep van 16 maart tot 16 mei 2020, conform eerdere jurisprudentie van de rechtbank Arnhem.

Omdat de dwangsomperiode nog niet was verstreken op het moment van het onderhavige beroep op 5 augustus 2020, was de prikkel om een besluit te nemen nog steeds aanwezig. Daarom verklaarde de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd.

Uitkomst: Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat de dwangsomperiode wegens overmacht nog niet was verstreken.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL20.15075

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , geboren op [geboortedatum] , eiser

V-nummer: [#]
(gemachtigde: mr. F. Fonville),
en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Procesverloop

Op 2 januari 2020 heeft eiser bij de rechtbank beroep ingesteld wegens het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd van 13 juni 2019.
Bij uitspraak van 25 februari 2020 (NL20.76) van deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem, is het door eiser ingestelde beroep gegrond verklaard en is bepaald dat verweerder binnen vier weken na deze uitspraak alsnog een besluit neemt indien de aanvraag wordt afgedaan in de Algemene Asielprocedure en binnen 8 weken na deze uitspraak een besluit neemt indien de aanvraag wordt afgedaan in de Verlengde Asielprocedure. De rechtbank heeft voorts met toepassing van artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb bepaald dat verweerder een dwangsom van € 100,- verbeurt voor elke dag waarmee de hiervoor genoemde termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000,-.
Op 5 augustus 2020 heeft eiser onderhavig beroep ingesteld in verband met het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd van 13 juni 2019.
Verweerder heeft op de zaak betrekking hebbende stukken ingediend. Verweerder heeft op 20 augustus 2020 een verweerschrift ingediend.

Overwegingen

1. Ingevolge artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de rechtbank, totdat partijen zijn uitgenodigd om op een zitting te verschijnen, het onderzoek sluiten indien voortzetting van het onderzoek niet nodig is, omdat zij kennelijk onbevoegd is dan wel het beroep kennelijk niet-ontvankelijk, kennelijk ongegrond of kennelijk gegrond is.
2. Ingevolge artikel 8:55b, eerste lid, van de Awb doet de rechtbank, indien het beroep is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit, binnen acht weken nadat het beroepschrift is ontvangen en aan de vereisten van artikel 6:5 van Pro de Awb is voldaan, uitspraak met toepassing van artikel 8:54 van Pro de Awb, tenzij de rechtbank een onderzoek ter zitting noodzakelijk acht.
3. Ingevolge artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb wordt voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep, het niet tijdig nemen van een besluit met een besluit gelijkgesteld. Tegen het niet tijdig beslissen staat dan ook beroep bij de rechtbank open.
4. Verweerder stelt zich in het verweerschrift van 20 augustus 2020 op het volgende standpunt. Uit de uitspraak van de rechtbank van 25 februari 2020 volgt dat verweerder uiterlijk op 24 maart 2020 een beslissing had moeten nemen in de Algemene Asielprocedure. Verweerder heeft tot op heden aan voormelde uitspraak geen gevolg kunnen geven. Vanaf 16 maart 2020 zijn alle gehoren geannuleerd en is de IND wegens overmacht niet in staat om te beslissen op de aanvraag van eiser. Een rechterlijke dwangsom gedurende de overmachtssituatie komt niet voor rekening van verweerder. Verweerder verzoekt de rechtbank dan ook om geen dwangsom te berekenen over de dagen vanaf 16 maart 2020 tot en met 19 juli 2020. Thans is de hoorcapaciteit van het fysiek horen, het telehoren en het schriftelijk horen gezamenlijk nog steeds niet op de helft ten opzichte van de periode voor de coronacrisis. Evenwel heeft verweerder gekozen voor 19 juli 2020 als einddatum van de overmachtssituatie, nu verweerder steeds beter in staat is om gehoren in te plannen en af te nemen. Verweerder is van oordeel dat de IND over de periode gedurende welke de tegen de verspreiding van het virus gerichte maatregelen van kracht zijn, derhalve van 16 maart 2020 tot en met 19 juli 2020 wegens overmacht geen (verdere) dwangsommen verschuldigd is. Verweerder verwijst naar de uitspraak van de meervoudige kamer van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem van 3 juli 2020 [1] . De dwangsom is gaan lopen vanaf 20 juli 2020. De dwangsom is derhalve pas volledig verschuldigd op 16 december 2020. Voor zover de rechtbank voormeld standpunt niet zou volgen en van oordeel is dat de opschorting van 16 maart 2020 tot 16 mei 2020 duurt, zoals eerder is geoordeeld door rechtbank Arnhem in de hiervoor genoemde uitspraak van 3 juli 2020, dan zou de volledige rechterlijke dwangsom verschuldigd zijn op 12 oktober 2020. Nu de maximale dwangsom nog niet is bereikt, is het beroep van eiser niet-ontvankelijk. Ter onderbouwing hiervan verwijst verweerder naar een uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 25 oktober 2019, met nummer ECLI:NL:RBDHA:2019:11476.
5. Nu de rechtbank bij uitspraak van 25 februari 2020 verweerder heeft opgedragen binnen vier weken,
(dan wel binnen acht weken),na deze uitspraak alsnog een besluit te nemen, had verweerder dit uiterlijk op 24 maart 2020
(dan wel 21 april)moeten doen. Vanaf 25 maart 2020
(21 april)heeft verweerder een dwangsom van € 100,- per dag verbeurd. De meervoudige kamer van deze rechtbank, zittingsplaats Arnhem, heeft in zijn uitspraak van 3 juli 2020 overwogen dat wegens het uitbreken van de coronapandemie en de plotselinge maatregelen die zijn getroffen om de verspreiding van het coronavirus in te perken, voor de periode van 16 maart 2020 tot 16 mei 2020 sprake was van een situatie waarin verweerder niet bij machte was om een besluit te kunnen nemen op de asielaanvraag. De rechtbank volgt zittingsplaats Arnhem in dit standpunt. Dat betekent dat over een periode van 150 dagen vanaf 16 mei 2020 de dwangsomperiode op 13 oktober 2020 volloopt. Op 5 augustus 2020, de datum dat het onderhavige beroep is ingediend, was de dwangsomperiode dus nog niet verstreken. De prikkel om een besluit te nemen was ten tijde van de indiening van het onderhavige beroep dus nog steeds aanwezig. Daarom zal de rechtbank dit beroep niet-ontvankelijk verklaren.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. E.P.W. van de Ven, rechter, in aanwezigheid van mr. A.C. Karels, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan verzet worden ingesteld bij deze rechtbank binnen zes weken na de dag van bekendmaking. De indiener van het verzetschrift kan daarbij vragen in de gelegenheid te worden gesteld over het verzet te worden gehoord.