Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 20/5634
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 14 december 2021 in de zaak tussen
[eiser 1] en [eiser 2] , uit [woonplaats] , eisers
(gemachtigde: mr. S.C.M. Suijkerbuijk),
en
de bewaarder van het kadaster en de openbare registers, verweerder
(mr. I. Tromp).
Als derde-partij neemt aan het geding deel:
[derde-partij], te [woonplaats]
[derde-partij], te [woonplaats]
(gemachtigde: mr. C.J.R. van Binsbergen).
Procesverloop
In het besluit van 11 juni 2020 (primair besluit) heeft verweerder het verzoek van de derde-partij tot herstel van de gegevens in de basisregistratie kadaster toegewezen.
In het besluit van 29 juli 2020 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eisers tegen het primaire besluit ongegrond verklaard.
Eisers hebben tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Derde-partij heeft een reactie ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 25 november 2021 met behulp van een Skypeverbinding op zitting behandeld. Eisers zijn verschenen, bijgestaan door hun gemachtigde. Verweerder is verschenen. Derde-partij is verschenen, bijgestaan door mr. [A] en mr. [B] , waarnemers van zijn gemachtigde.
Overwegingen
Waar gaat deze zaak over?
1. Op 18 juni 2007 is de akte van ruilverkaveling van het blok “Herinrichting Driebruggen” ingeschreven. Bij deze akte zijn kavelkaarten ingeschreven die betrekking hebben op de grenzen van percelen. Op basis van die akte heeft verweerder de basisregistratie kadaster bijgewerkt.
2. Op 23 augustus 2018 hebben eisers tegen deze bewerking bezwaar gemaakt. Bij besluit van 25 september 2018 heeft verweerder naar aanleiding van dat bezwaar de gegevens in de basisregistratie kadaster gewijzigd. [1] Met dat besluit heeft verweerder de kadastrale grens tussen de percelen 378 en 381 gewijzigd, door de grens te verplaatsen waarmee perceel 378 van de derde-partij kleiner werd.
3. Bij brieven van 18 maart 2020 en 22 april 2020 heeft de derde-partij verweerder gevraagd de kadastrale grens te herstellen. Verweerder heeft vervolgens het primaire besluit genomen en de gegevens in de basisregistratie kadaster opnieuw gewijzigd. Met het primaire besluit heeft verweerder de percelen vernummerd en de kadastrale grens verplaatst. Eisers zijn het met deze wijziging niet eens en deze zaak gaat over deze laatste wijziging in het kadaster.
Wat vinden eisers en verweerder in beroep?
4. Eisers voeren aan dat tegen het besluit van 25 september 2018 geen bezwaar is ingediend door de derde-partij. Het besluit staat daarmee in rechte vast en het stond verweerder niet vrij om een nieuw besluit te nemen over dezelfde materie. De mogelijkheid om op grond van artikel 7t van de Kadasterwet een nieuw besluit te nemen, is volgens eisers in strijd met de rechtszekerheid. Verder stellen eisers dat het bestreden besluit onvoldoende is gemotiveerd. In de akte van ruilverkaveling “Herinrichting Driebruggen” staat vermeld dat het plan van toedeling werd opgemaakt naar de situatie van 1 september 2004. De kavelkaart bij de akte wijkt echter af van de oude kadastrale situatie. Verweerder heeft onvoldoende onderbouwd waarom hij de kavelkaart hanteert en niet de eerdere kadastrale situatie die de ruilverkaveling niet beoogde te wijzigen.
5. Artikel 7t van de Kadasterwet biedt volgens verweerder de mogelijkheid om ook ná de bezwaartermijn een verzoek tot herstel in te dienen. Dit verzoek is niet gebonden aan een termijn en verweerder stelt daarom het verzoek terecht in behandeling te hebben genomen. Verweerder heeft de kadastrale grens teruggedraaid naar vóór het besluit van 25 september 2018 omdat niet de legenda bij de ruilverkaveling de doorslag moet geven maar de kavelkaart en de akte van ruilverkaveling, welke zijn ingeschreven in het openbaar register. Ook hebben de akte en de kavelkaart destijds ter inzage gelegen en toen is geen zienswijze ingediend, waardoor de akte moet worden gezien als nieuwe situatie en geen beroep meer kan worden gedaan op de oude kadastrale situatie.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
6. De rechtbank is van oordeel dat de rechtszekerheid niet in de weg staat aan de mogelijkheid een gegeven in de basisregistratie te herstellen. Verweerder is bevoegd om op verzoek van een belanghebbende, zoals derde-partij, een gegeven in de basisregistratie kadaster te herstellen aan de hand van authentieke gegevens. De akte van ruilverkaveling van 15 juni 2007 is een authentiek gegeven en staat ingeschreven in de basisregistratie. Aan de hand van dit document is verweerder gehouden de basisregistratie kadaster te wijzigen als uit de ingeschreven akte blijkt dat de gegevens niet juist zijn overgenomen in het kadaster. [2] Verweerder mag op basis van ingeschreven gegevens de kadastrale grens wijzigen naar aanleiding van het verzoek van de derde-partij. Dat de derde-partij geen bezwaar heeft ingediend tegen het besluit van 25 september 2018 en daarom artikel 7t van de Kadasterwet niet mag worden toegepast, zoals eisers betogen, vindt geen steun in wet- en regelgeving. De eerdere besluiten maken niet dat verweerder niet meer bevoegd is om de basisregistratie te herstellen.
7. De rechtbank stelt vervolgens voorop dat verweerder in deze bestuursrechtelijke procedure niet controleert of de akte juist is, maar alleen de kadastrale grenzen registreert aan de hand van de ingeschreven akte. Of de grenzen in de kavelkaart op de juiste wijze in de akte terecht zijn gekomen, wordt niet door de bestuursrechter beoordeeld. Eisers kunnen zich hiervoor wenden tot de burgerlijke rechter. [3]
8.1.
Gelet hierop, dient de rechtbank de vraag te beantwoorden of verweerder aan de hand van de akte zoals die is ingeschreven, inclusief de legenda en de kavelkaarten, terecht de kadastrale grenzen heeft gewijzigd en dit voldoende is gemotiveerd. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend.
8.2.
Door de akte van ruilverkaveling van 15 juni 2007 zijn alle oude rechten komen te vervallen. [4] Ondanks dat uit de legenda blijkt dat de bedoeling was om de oude kadastrale situatie te behouden, zijn deze grenzen anders overgenomen in de kadastrale kaart die onderdeel is van de akte. Omdat de oude rechten zijn komen te vervallen en de akte een eigen kavelkaart bevat, kan niet zonder meer worden verwezen naar de oude kadastrale situatie. Die oude situatie is komen te vervallen en is vervangen door de nieuwe kavelkaart die hoort bij de akte van 2007. Die nieuwe kavelkaart is leidend geworden en heeft verweerder daarom terecht gebruikt om de kadastrale situatie vast te stellen. Dat de grenzen van de nieuwe kavelkaart afwijken van de oude situatie, komt voor rekening en risico van de toenmalige eigenaren (en voor eisers als hun rechtsopvolgers) nu zij hiertegen geen zienswijze hebben ingediend. Dit heeft verweerder voldoende gemotiveerd. De rechtbank begrijpt dat dit een wrange situatie is voor eisers gelet op het eerdere andersluidende besluit van verweerder van 25 september 2018, maar ziet gelet op het dwingende karakter van de wetgeving en de betrokken zakelijke rechten, geen mogelijkheid voor een ander oordeel.
9. Ter zitting hebben eisers gevraagd om een schadevergoeding. Nu het besluit waartegen beroep is ingesteld rechtmatig is geacht, kan dit niet leiden tot het toekennen van schadevergoeding, daargelaten dat het eerst ter zitting is gedaan en niet is onderbouwd. Voor zover eiser van mening is dat met het onderhavige besluit het eerdere besluit van verweerder van 25 september 2018 onrechtmatig is geworden, is het mogelijk hiervoor een afzonderlijk verzoek om schadevergoeding in te dienen.
10. Het beroep is ongegrond.
11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Ook wordt geen proceskostenveroordeling verleend voor de derde-partij die ter verdediging van het besluit deelneemt aan de procedure. [5]
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Biever, rechter, in aanwezigheid van mr. G.A. Verhoeven, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 14 december 2021.
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.