ECLI:NL:RBDHA:2022:14971

• Datum uitspraak: 30 september 2022
• Publicatiedatum: 26 januari 2023
• Zaaknummer: AWB 22/1419
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Proces-verbaal
• Rechters: G.P. Loman
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing aanvraag machtiging tot voorlopig verblijf wegens ontbreken duurzame relatie en onvoldoende middelen

Eiseres heeft voor zichzelf en haar minderjarige kinderen een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) aangevraagd om bij haar partner (referent) te verblijven. De Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid wees deze aanvragen af wegens het ontbreken van bewijs voor een duurzame en exclusieve relatie en onvoldoende aantoonbare middelen van bestaan van de referent.

Eiseres maakte bezwaar tegen dit besluit, maar het bezwaar werd ongegrond verklaard. Vervolgens stelde zij beroep in bij de rechtbank. Tijdens de zitting was eiseres niet aanwezig, maar werd zij vertegenwoordigd door referent, die tevens haar gemachtigde is.

De rechtbank oordeelde dat het bezwaar terecht ongegrond was verklaard omdat eiseres en referent onvoldoende aannemelijk hadden gemaakt dat aan de voorwaarden voor verblijf was voldaan. Het argument dat door de coronapandemie geen foto’s konden worden ingediend, werd niet doorslaggevend geacht, mede omdat de foto’s niet daadwerkelijk waren overgelegd en deze alleen betrekking hebben op de relatie en niet op de middelen van bestaan.

De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees proceskostenvergoeding af. Partijen werd gewezen op de mogelijkheid tot hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Uitkomst: Het beroep tegen de afwijzing van de machtiging tot voorlopig verblijf wordt ongegrond verklaard.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: AWB 22/1419

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van in de zaak tussen

[eiseres] , V-nummer: [V-nummer 1] , eiseres

mede namens haar minderjarige kinderen:

[minderjarige 1] , V-nummer: [V-nummer 2]

[minderjarige 2] , V-nummer: [V-nummer 3]

(gemachtigde: [gemachtigde] ),

en

de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. S.J.R. Brock).

Inleiding

Eiseres heeft voor haarzelf en voor haar twee kinderen aanvragen ingediend voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv). Zij wil als familie- of gezinslid verblijven bij [gemachtigde] (referent).

In het besluit van 31 augustus 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvragen van eiseres afgewezen. Eiseres heeft hiertegen bezwaar gemaakt.

In het besluit van 7 februari 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 september 2022. Eiseres is niet verschenen. Zij heeft zich laten vertegenwoordigen door referent, die in deze procedure ook de gemachtigde van eiseres is. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Na de zitting heeft de rechtbank direct uitspraak gedaan.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dit betekent dat eiseres geen gelijk krijgt.

Overwegingen

De rechtbank legt hierna uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.

De rechtbank stelt eerst vast dat referent namens eiseres beroep heeft willen instellen tegen het besluit van 7 februari 2022. Referent heeft dit besluit weliswaar niet meegestuurd met het beroepschrift, maar noemt dit besluit wel in de brief van 6 maart 2022, die samen met het CIV-formulier is verstuurd.

3. De rechtbank stelt vervolgens vast dat verweerder in het besluit van 31 augustus 2021 uitgebreid heeft gemotiveerd waarom de aanvragen van eiseres zijn afgewezen. Verweerder vindt - samengevat - dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij een duurzame en exclusieve relatie heeft met referent. Verweerder vindt óók dat referent niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij middelen van bestaan heeft die zelfstandig, voldoende en duurzaam zijn. Referent heeft namens eiseres bezwaar gemaakt tegen het besluit van 31 augustus 2021. Maar hij heeft in bezwaar niet uitgelegd waarom hij het niet eens is met dit besluit. De rechtbank vindt daarom dat verweerder het bezwaar van eiseres terecht ongegrond heeft verklaard.

4. Eiseres heeft in beroep aangevoerd dat zij eerder geen foto’s kon inleveren bij verweerder, omdat referent vanwege de coronapandemie niet naar Suriname kon reizen. In maart 2022 is eiseres drie weken samen geweest met referent in Suriname. Referent heeft toen de benodigde foto’s kunnen verzamelen om aan verweerder te geven.

5. De rechtbank vindt dat wat eiseres in beroep heeft aangevoerd over de foto’s, niet betekent dat verweerder de aanvragen alsnog moet toewijzen. Ten eerste omdat eiseres de foto’s niet daadwerkelijk heeft ingediend. Ten tweede omdat foto’s alleen bewijsstukken zouden kunnen zijn van de gestelde relatie tussen eiseres en referent, maar niets zegt over de vraag of referent middelen van bestaan heeft die zelfstandig, voldoende en duurzaam zijn.

6. De conclusie is dat het beroep ongegrond is. Eiseres krijgt geen proceskostenvergoeding.

7. De rechtbank wijst partijen erop dat zij, als zij het niet eens zijn met deze uitspraak, hoger beroep kunnen instellen op de wijze zoals hieronder omschreven.

Deze uitspraak is gedaan door mr. G.P. Loman, rechter, in aanwezigheid van mr. E. Kersten, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 september 2022.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. U ziet deze datum hierboven.