ECLI:NL:RBDHA:2024:6967

• Datum uitspraak: 2 mei 2024
• Publicatiedatum: 8 mei 2024
• Zaaknummer: NL24.17810
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: J.F.I. Sinack
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing beroep tegen voortduren maatregel van bewaring en schadeverzoek in vreemdelingenrecht

Eiser, met de Marokkaanse nationaliteit, was onderworpen aan een maatregel van bewaring opgelegd op 17 december 2023 op grond van artikel 59 van de Vreemdelingenwet 2000. Hij stelde beroep in tegen het voortduren van deze maatregel en verzocht tevens om schadevergoeding.

De rechtbank had de maatregel reeds eerder beoordeeld en geoordeeld dat deze tot 28 december 2023 rechtmatig was. De beoordeling in deze zaak richt zich daarom op de periode vanaf 28 december 2023 tot de opheffing van de maatregel op 25 april 2024.

De rechtbank concludeert dat het voortduren van de maatregel in deze periode niet onrechtmatig was. Het verzoek om voorlopige voorziening door eiser had geen opschortende werking en leverde geen rechtmatig verblijf op. Daarnaast waren de gronden voor het risico van onttrekking aan toezicht onverminderd aanwezig en werkte verweerder voortvarend aan de uitzetting.

Daarom verklaart de rechtbank het beroep ongegrond en wijst het verzoek om schadevergoeding af. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Uitkomst: Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van bewaring wordt ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.17810

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam] , eiser

V-nummer: [nummer]

(gemachtigde: mr. Y.M. Schrevelius),

en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Procesverloop

Verweerder heeft op 17 december 2023 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.

Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft gronden van beroep ingediend.

Verweerder heeft op 25 april 2024 de maatregel van bewaring opgeheven wegens uitzetting van eiser naar Marokko.

De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 30 april 2024 gesloten.

Overwegingen

1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedatum] en de Marokkaanse nationaliteit te hebben.

2. Omdat de bewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit verband moet de vraag worden beantwoord of de tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring op enig moment voorafgaande aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.

3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 29 december 2023 (in de zaak NL23.39399) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek op 28 december 2023.

4. De rechtbank ziet geen grond voor het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring sinds 28 december 2023 tot het moment van opheffing op enig moment onrechtmatig was. Voor zover eiser erop wijst dat hij niet mocht worden uitgezet omdat hij een verzoek om voorlopige voorziening had ingediend, laat dat onverlet dat de maatregel nog altijd berustte op een juiste grondslag. Het ingediende (en vervolgens weer ingetrokken) verzoek om een voorlopige voorziening leverde als zodanig geen rechtmatig verblijf op. De rechtbank stelt verder vast dat de gronden om een risico van onttrekking aan het toezicht door eiser aan te nemen onverkort aanwezig waren. Daarnaast heeft verweerder voldoende voortvarend gewerkt aan de uitzetting.

5.
Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank:

• verklaart het beroep ongegrond;
• wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. N.M.L. van der Kammen, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.