Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.54839
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiser,
geboren op [geboortedatum],
van Algerijnse nationaliteit,
V-nummer: [V-nummer],
(gemachtigde: mr. F. Boone),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister,
(gemachtigde: mr. P. Loijenga).
Inleiding
1. De minister heeft op 1 augustus 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw [1] opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
1.1.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
1.2.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
1.3.
De rechtbank heeft het beroep op 21 november 2025 op zitting behandeld. Eiser is op de rechtbank verschenen, bijgestaan door de waarnemer van zijn gemachtigde, mr. A. Dogan. Op de rechtbank is ook een tolk verschenen. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank heeft deze maatregel van bewaring al eerder getoetst, zoals volgt uit de uitspraak van 15 oktober 2025 [2] . In dit beroep is daarom van belang wat er sinds het sluiten van het vorige onderzoek op 10 oktober 2025 is gebeurd.
Wat vindt eiser?
3. Eiser voert aan dat zicht op uitzetting ontbreekt. Hij verwijst daarbij naar de onder 2. genoemde uitspraak van 15 oktober 2025 waarin wordt aangegeven dat ongedocumenteerde Algerijnen sinds kort niet meer worden gepresenteerd. De lp [3] -aanvragen worden nog wel in behandeling genomen, maar de afgifte van lp’s vindt voortaan plaats op basis van onderzoek in het Algerijnse registratiesysteem, waarin personalia en vingerafdrukken zijn opgenomen van Algerijnen vanaf 16 jaar. Eiser stelt dat zijn lp-aanvraag al 4,5 maand loopt en er in redelijkheid geen reactie van Algerije meer te verwachten valt. In een andere zaak van een Algerijnse vreemdeling werd namelijk, met gebruik van deze nieuwe werkwijze, na 2,5 maand de nationaliteit van de vreemdeling al bevestigd. Daarnaast verzoekt eiser de minister aan te geven hoe vaak er na de schriftelijke presentatie van een ongedocumenteerde Algerijn een resultaat door de Algerijnse autoriteiten is gecommuniceerd, zowel positief als negatief. Ook wil eiser graag weten wat de doorlooptijd was in de zaken waarin de schriftelijke presentatie tot een resultaat heeft geleid. Eiser verzoekt het onderzoek aan te houden wanneer door de minister niet op de zitting antwoord kan worden gegeven op deze vragen.
4. Eiser stelt daarnaast dat de minister ten onrechte geen kenbare belangenafweging heeft gemaakt. De M120 is hiervoor de aangewezen plaats en daarin is niks opgenomen over een belangenafweging. De minister dient volgens eiser voortdurend een belangenafweging te maken en niet slechts na zes maanden.
Oordeel van de rechtbank
5. De beroepsgronden slagen niet. Zicht op uitzetting naar Algerije is in het algemeen [4] en ook specifiek voor eiser aanwezig. De minister heeft er daarbij terecht op gewezen dat het enkele feit dat er in één bepaalde zaak snel een nationaliteitsbevestiging volgde, dit niet betekent dat deze bevestiging voor eiser uit zal blijven wanneer het langer duurt. Dit verschilt namelijk per situatie waarin de vreemdeling verkeerd en is ook afhankelijk van de werkwijze van de Algerijnse autoriteiten. Op dat laatste heeft de minister geen invloed. De rechtbank volgt eiser niet dat de minister in dit geval gehouden is om cijfers te verstrekken over de doorlooptijden en communicatie van resultaten op de lp-aanvragen. Er bestaat namelijk geen aanleiding voor het vermoeden dat er geen lp aan eiser zal worden verstrekt, vooral nu hij zijn medewerking verleent. Daar komt bij dat in de onder 2. genoemde uitspraak de cijfers over de ingediende lp-aanvragen en verkregen lp-aanvragen door de minister zijn verstrekt en zijn meegenomen in de beoordeling.
6. De rechtbank volgt eiser ook niet in de stelling dat er geen kenbare belangenafweging heeft plaatsgevonden. Zoals ook door de minister op de zitting is toegelicht, wordt voortdurend afgewogen of de bewaring onredelijk bezwarend voor eiser is geworden. Dit blijkt bijvoorbeeld ook uit het verslag van het vertrekgesprek van 28 oktober 2025, waar wordt aangegeven dat eiser geen omstandigheden heeft aangevoerd op grond waarvan de bewaring niet langer voort zou kunnen duren. Dat deze belangenafweging niet in de M120 staat maakt dit niet anders. De rechtbank overweegt dat van een verzwaarde belangenafweging namelijk nog geen sprake is.
6.1.
De rechtbank heeft in de hiervoor onder 2. genoemde uitspraak geoordeeld dat het toepassen van een lichter middel niet volstaat om de uitzetting van eiser te verzekeren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser in deze procedure geen omstandigheden aangevoerd die aanleiding geven om te oordelen dat een lichter middel nu wel zou kunnen volstaan of dat de voorzetting van de bewaring niet langer gerechtvaardigd zou zijn. Dat eiser meewerkt is daarvoor onvoldoende. In de eerste plaats omdat deze omstandigheden niet anders zijn dan ten tijde van de onder 2. genoemde uitspraak. Daarnaast verblijft eiser vanaf 2020 illegaal in Nederland en had hij tot voor kort een passieve houding waarbij hij geen inspanningen verrichtte om zijn terugkeer te bevorderen.
7. De minister heeft op 28 oktober 2025 een vertrekgesprek met eiser gevoerd en op 16 oktober 2025, 6 november 2025 en 13 november 2025 is schriftelijk op de lp-aanvraag gerappelleerd. De minister heeft op de zitting uitgelegd dat een individueel rappel op dit moment niet zinvol is, omdat alle beschikbare informatie bij Algerije bekend is en er geen nieuwe informatie is om in te dienen. De rechtbank vindt deze gang van zaken voldoende voortvarend.
8. De rechtbank ziet ook voor het overige geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring in de periode tussen het sluiten van het vorige onderzoek en het sluiten van het onderhavige onderzoek op enig moment onrechtmatig was. [5]
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. V.A.G. van Dijk, rechter, in aanwezigheid van mr. H.A. van der Wal, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.