Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Zutphen
Team bestuursrecht
zaaknummer: 13/4554
uitspraak van de enkelvoudige kamer van
in de zaak tussen
[eiseres], te Apeldoorn, eiseres
(gemachtigde: mr. G. Tuenter),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Apeldoorn, verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 27 juli 2012 (het primaire besluit) heeft verweerder de op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) aan eiseres toegekende hulp in de huishouding verlaagd en vanaf 1 december 2012 op zeven uur per week vastgesteld.
Bij besluit van 25 juni 2013 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 6 december 2013. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door P.C. Maassen van den Brink.
Overwegingen
1
Eiseres heeft medische beperkingen ten gevolge van een ernstig motorongeval in 2000. Zij is alleenstaand en woont zelfstandig. Bij besluit van 15 juli 2009 is aan eiseres een indicatie toegekend voor tien tot 12,9 uur zorg per week. Zij had feitelijk een indicatie voor tien uur en vijftien minuten.
Bij het primaire besluit is het aantal zorguren vanaf 31 juli 2012 stapsgewijs teruggebracht naar zeven uur per week. Dit besluit heeft verweerder in bezwaar gehandhaafd.
2
Verweerder heeft aan het bestreden besluit - voor zover van belang - ten grondslag gelegd dat voor de zogenaamde hand- en spandiensten geen zorg kan worden toegekend, aangezien deze activiteiten niet (afzonderlijk) onder de Wmo vallen. Dat bij een eerder besluit deze vorm van hulp wel is toegekend, maakt niet dat de toekenning ook thans moet plaatsvinden. Voorts acht verweerder de indicatie van tien minuten per dag voor het opwarmen van de warme maaltijd voldoende. Voor het indiceren van extra tijd ziet verweerder geen reden. Verweerder is op de onderdelen hand- en spandiensten en opwarmen van de maaltijd afgeweken van het advies van de bezwarencommissie. Die komt uit op twee uur en twintig minuten extra zorg.
3
Eiseres heeft aangevoerd dat zij recht heeft op meer zorg. Zij wijst daarbij op het advies van de bezwarencommissie, welke in haar advies uitkomt op negen uur en twintig minuten zorg per week. Het gaat om vijftien minuten per dag extra vanwege hand- en spandiensten. Voorts gaat het om vijf minuten extra per dag voor het opwarmen van de warme maaltijd en alles wat daarbij hoort. Verweerder is ten onrechte afgeweken van het advies van de bezwarencommissie inzake de maaltijdbereiding en de hand- en spandiensten.
4
Het betoog van eiseres treft geen doel. De rechtbank overweegt als volgt.
Het in de onderliggende stukken tevens gestelde omtrent algemene voorzieningen speelt in het geschil zoals dat uiteindelijk ter beslissing bij de rechtbank voorligt klaarblijkelijk geen rol (meer), zodat de rechtbank deze kwestie verder niet aan de orde stelt. De rechtbank beperkt zich derhalve tot een bespreking van de hand- en spandiensten en de opwarming van de maaltijden, nu dat de punten zijn die partijen feitelijk nog verdeeld houden.
De rechtbank is van oordeel dat de hand- en spandiensten niet kunnen worden aangemerkt als een separate Wmo-taak. De door eiseres genoemde activiteiten vallen ofwel onder de functies Begeleiding dan wel Persoonlijke Verzorging als bedoeld in de Algemene wet bijzondere ziektekosten (AWBZ), ofwel onder een ander onderdeel van het taakveld hulp bij het huishouden als (mede) bedoeld in artikel 4, eerste lid, onder a van de Wmo. Ter zitting heeft verweerder toegelicht dat de eerdere toekenning weliswaar gebaseerd was op een medisch advies, maar dat dit advies niet opgevolgd had moeten worden, nu de arts ongemotiveerd en ten onrechte heeft geadviseerd vijftien minuten zorg per dag voor hand- en spandiensten toe te kennen. De rechtbank begrijpt dit standpunt aldus dat een eerdere, onjuiste toekenning niet behoeft te worden gecontinueerd, zolang een wijziging maar niet met terugwerkende kracht wordt ingevoerd. De rechtbank onderschrijft dit standpunt.
Ter zitting heeft verweerder voorts toegelicht hoe hij is gekomen tot het aantal minuten zorg voor het opwarmen van de warme maaltijd. Verweerder heeft aangegeven dat de norm van vijftien minuten ziet op het opwarmen van maaltijden bij een tweepersoonshuishouden en dat de ervaring heeft geleerd dat dit aantal minuten bij een eenpersoonshuishouden niet nodig is. Het opwarmen van de maaltijd met alles wat erbij hoort zou naar de inschatting van verweerder in tien minuten kunnen. Eiseres is hiermee dan ook voldoende gecompenseerd. De bezwarencommissie heeft ten onrechte gekeken naar de oude, ruime normering, afkomstig uit de AWBZ, zonder daarbij acht te slaan op voorgaande nuancering. Verweerder heeft overigens wel zorg toegekend voor het gedurende zeven dagen per week (in plaats van zes dagen per week) opwarmen van de maaltijd.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder, gelet op de toelichting in het bestreden besluit en ter zitting, genoegzaam heeft gemotiveerd waarom hij op deze punten is afgeweken van het advies van de bezwarencommissie en ten aanzien van hand- en spandiensten en het opwarmen van de maaltijd geen extra zorg heeft toegekend.
5
Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.W.C.A. Bruggeman, rechter, in aanwezigheid van mr. J.W.M. Litjens, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.