Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Roermond
Strafrecht
Parketnummer: 03.331108.25
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 21 juli 2026
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboortegegevens] ,
zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande.
De verdachte wordt bijgestaan door mr. P. van de Kerkhof, advocaat kantoorhoudende te Tilburg.
1.Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 7 juli 2026. De verdachte en zijn raadsman zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
Deze zaak is gelijktijdig behandeld met de strafzaak tegen medeverdachte [medeverdachte 1] met het parketnummer 03.056245.24 en medeverdachte [medeverdachte 2] met het parketnummer 03.056315.24.
2.De tenlastelegging
De – gewijzigde – tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
Na wijziging van de tenlastelegging komt de verdenking er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte op 15 februari 2024 in Venlo:
feit 1:samen met anderen opzettelijk 1077 gram cocaïne buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht, heeft verkocht, afgeleverd, verstrekt of vervoerd, althans aanwezig heeft gehad;
feit 2:samen met anderen opzettelijk 2682 gram hennep buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht, heeft verkocht, afgeleverd, verstrekt of vervoerd, althans aanwezig heeft gehad;
feit 3:[verbalisant 1] , opperwachtmeester bij de Koninklijke Marechausse, heeft mishandeld, gedurende de rechtmatige uitoefening van zijn bediening;
feit 4:opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een vals identiteitsbewijs, te weten een Griekse identiteitskaart (op naam van [naam id bewijs] ), door deze ter controle te tonen aan de Koninklijke Marechaussee.
3.De beoordeling van het bewijs
3.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat sprake is van een vormverzuim in het voorbereidend onderzoek, omdat de verbalisanten voorafgaand aan de getuigenverhoren bij de rechter-commissaris hebben kennisgenomen van de onderzoekswensen van de verdediging en aan de hand hiervan met elkaar overleg hebben gevoerd en de aankomende verhoren hebben voorbesproken. De officier van justitie stelt dat de verklaringen van de verbalisanten desondanks betrouwbaar zijn. De gerelateerde waarnemingen zijn toetsbaar aan de hand van de camerabeelden, de foto’s en de verklaringen van de medeverdachten in het dossier. Doordat er voldoende andere bewijsmiddelen zijn die de verklaringen ondersteunen, bij de rechter-commissaris duidelijk is geworden wat er heeft plaatsgevonden en geconcludeerd kan worden dat de verklaringen betrouwbaar zijn, is de verdachte niet in zijn belangen geschaad. In het geheel kan nog steeds worden gesproken van een eerlijk proces. Er kan daarom worden volstaan met de enkele constatering dat sprake is van een vormverzuim in het voorbereidend onderzoek.
Ten aanzien van de identiteitscontrole van de verdachte stelt de officier van justitie zich op het standpunt dat gelet op de taakstelling, de locatie en hetgeen door de verbalisanten was gezien, het op grond van artikel 8 Politiewet Pro in combinatie met artikel 2 van Pro de Wet op de identificatieplicht was toegestaan om het identiteitsbewijs van de verdachte te vorderen. Nadat het identiteitsbewijs van de verdachte was verkregen ontstond er een verdenking van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegestaan. Daarop zijn de voertuigen op grond van artikel 96b Sv doorzocht, met als doel het achterhalen van de identiteit van de verdachte. De controle en de doorzoeking van de voertuigen waren daarmee rechtmatig.
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het medeplegen van de uitvoer van 1077 gram cocaïne en 2682 hennep (
feit 1 en 2), de mishandeling van [verbalisant 1] (
feit 3) en het gebruik maken van een vals identiteitsbewijs (
feit 4).
feit 1 en 2), de mishandeling van [verbalisant 1] (
feit 3) en het gebruik maken van een vals identiteitsbewijs (
feit 4).
3.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verbalisanten ten onrechte een conflict als rechtvaardiging voor de controle hebben opgevoerd, omdat dit conflict niet te zien is op de camerabeelden of volgt uit de bevindingen daarna. Daarmee is niet voldaan aan de verbaliseringsplicht van artikel 152 van Pro het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv). Daarnaast is de verdachte onderworpen aan een identiteitscontrole zonder dat hiervoor een wettelijke grondslag was en zijn de twee voertuigen onrechtmatig doorzocht. Vervolgens is er ook nog sprake van beïnvloeding van getuigen dan wel afstemming van verklaringen door de verbalisanten én aanvankelijke leugens over deze afstemming, waardoor de waarheidsvinding is bemoeilijkt of zelfs gefrustreerd. Dit levert onherstelbare vormverzuimen in het voorbereidend onderzoek op. De verdediging is van oordeel dat een zodanige inbreuk op het recht van de verdachte op een eerlijke behandeling van zijn zaak is gemaakt dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 van Pro het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM).
De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Subsidiair heeft de verdediging bepleit dat moet worden overgegaan tot uitsluiting van het bewijs dat is gevonden. Dat leidt tot vrijspraak van de onder feit 1 en 2 tenlastegelegde feiten. Ten aanzien van feit 3 heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de tenlastegelegde mishandeling, omdat op de camerabeelden enkel te zien is dat verdachte bij het naar buiten lopen de verbalisant raakt waardoor deze ten val komt. Er kan niet worden vastgesteld dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had op de mishandeling.
3.3
Het oordeel van de rechtbank [1]
3.3.1
Vrijspraak feit 1 en 2
Feiten en omstandigheden
De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.
Op 15 februari 2024 omstreeks 19:30 uur zagen [verbalisant 1] en [verbalisant 2] , beide verbalisanten van de Koninklijke Marechaussee, twee personenauto’s geparkeerd staan aan de achterzijde van het BP tankstation “Zwarte Water” in de gemeente Venlo. Het betrof een Kia Carnival en een Volkswagen Polo. Beiden waren voorzien van Duitse kentekenplaten. De Volkswagen stond rechts van de Kia. De portierdeur aan de bijrijderskant van de Kia was geopend. De portierdeur aan de bestuurderskant van de Volkswagen was eveneens geopend. Tussen de geopende portierdeuren stond een persoon. De verbalisanten schrijven dat ‘het bij ons in elk geval leek alsof er een conflict gaande was’. Hierop zijn de verbalisanten gestopt en uit hun dienstvoertuig gestapt. De persoon die tussen de geopende portierdeuren stond, liep direct op de verbalisanten af en vroeg wat ze kwamen doen. [verbalisant 1] vroeg hierop aan de persoon wat er aan de hand was en wat ze aan het doen waren. De persoon verklaarde dat ze onderweg waren naar Gelsenkirchen in Duitsland en dat ze aan het chillen waren. Hij maakte een onrustige indruk. Tijdens dit gesprek bleef de bestuurder van de Volkswagen recht voor zich uitkijken. De verbalisanten besloten daarop de personen staande te houden en hun identiteitsbewijs te vorderen. Op dat moment zagen zij dat er zich op de bestuurderstoel van de Kia nog een persoon bevond. Ook hij is staande gehouden en gevorderd om een identiteitsbewijs te tonen. De persoon die tussen de geopende portierdeuren stond overhandigde een identiteitskaart van Griekenland. Deze was op naam gesteld van [naam id bewijs] (hierna: [naam id bewijs] ). De persoon op de bestuurderstoel van de Volkswagen overhandigde een identiteitskaart van Polen. Deze was op naam gesteld van [medeverdachte 1] (hierna: [medeverdachte 1] ). De persoon op de bestuurderstoel van de Kia overhandigde een paspoort van Turkije. Deze was op naam gesteld van [medeverdachte 2] (hierna: [medeverdachte 2] ). De verbalisanten vroegen aan [naam id bewijs] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] waar ze vandaan kwamen, waar ze naar toe gingen en wat het doel was van hun verblijf op de parkeerplaats. [naam id bewijs] verklaarde dat hij onderweg was met de meneer in de Kia. Hij kwam vanuit Nederland en was onderweg naar Duitsland. Er was geen conflict gaande, want ze waren allemaal vrienden van elkaar. [naam id bewijs] wilde niet zeggen waar hij in Nederland was geweest. Hij bleef tijdens het gesprek op en neer wandelen en maakte nog steeds een onrustige en gespannen indruk. [medeverdachte 2] verklaarde dat hij onderweg was naar Gelsenkirchen. Hij kon de namen van de mannen die bij hem waren niet noemen. De verbalisanten vonden dit opmerkelijk gelet op hetgeen [naam id bewijs] had verklaard. [medeverdachte 1] verklaarde dat hij niet wist wat ze daar deden. De verbalisanten vonden ook dit opmerkelijk. Zij schrijven hierbij dat ‘enkel [dit] begrepen’ werd uit de gesprekken met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] , ‘in verband met de taalbarrière’. De verbalisanten hebben de identiteitskaarten en het paspoort op echtheid onderzocht. Zij zagen dat de echtheidskenmerken in de identiteitskaart van Griekenland niet overeenkwamen met een origineel door de autoriteiten van Griekenland afgegeven identiteitskaart van dit model. Hiervoor hebben de verbalisanten telefonisch contact gehad met een documentendeskundige die de bevindingen en waarnemingen bevestigde. Bij de verbalisanten rees daardoor het vermoeden dat de door [naam id bewijs] overhandigde identiteitskaart een vals exemplaar betrof. Hierop hebben de verbalisanten [naam id bewijs] aangehouden op verdenking van overtreding van de artikelen 231 lid 2 en/of 225 lid 2 Wetboek van Strafrecht. Door [verbalisant 1] is aansluitend een tweede patrouille ter plaatse gevraagd ter doorzoeking van de twee voertuigen en ondersteuning ten behoeve van het vervoer. Hierna is [naam id bewijs] in het dienstvoertuig geplaatst, waarbij [verbalisant 1] in de deuropening van het voertuig bleef staan om toezicht te houden op [naam id bewijs] . Omstreeks 20:00 uur kwamen verbalisanten [verbalisant 3] en [verbalisant 4] ter plaatse. Hierop hebben zij beide voertuigen doorzocht ter vaststelling van de identiteit van [naam id bewijs] . Dit omdat volgens de verbalisanten niet duidelijk was met welk voertuig [naam id bewijs] was vervoerd. Tijdens de doorzoeking van de Volkswagen werden door [verbalisant 3] en [verbalisant 4] verdovende middelen aangetroffen. Na het aantreffen van deze verdovende middelen heeft [naam id bewijs] [verbalisant 1] geschopt, waarbij [verbalisant 1] ten val kwam, en is [naam id bewijs] uit het dienstvoertuig ontsnapt. Vervolgens is hij gevlucht door de snelweg over te steken. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] werden aangehouden op verdenking van overtreding van de Opiumwet. [naam id bewijs] is uiteindelijk op 29 september 2025 aan de hand van een Europees Aanhoudingsbevel in Bielefeld te Duitsland aangehouden. Middels een politieel verzoek buitenland is vastgesteld dat de ware identiteit van [naam id bewijs] , [verdachte] (hierna: [verdachte] ), geboren op [geboortegegevens] betreft.
Op 17 juni 2024 heeft mr. Van Wijk, de raadsman van [medeverdachte 2] , onderzoekswensen ingediend. Hij heeft onder andere verzocht om de verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] te horen, omdat hij vraagtekens zet bij de rechtmatigheid van de controle. Hij wenst de verbalisanten te bevragen over hun bevindingen en handelingen. Op 19 juni 2024 heeft mr. Woodrow, raadsman van [medeverdachte 1] onderzoekswensen ingediend. Hij heeft eveneens verzocht om de verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] als getuigen te horen. Mr. Woodrow wenst de verbalisanten te bevragen omtrent de redenen waarom tot doorzoeking van de Volkswagen is overgegaan. De verzoeken zijn op 2 juli 2024 door de rechter-commissaris toegewezen.
Op 24 oktober 2024 hebben de getuigenverhoren van verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] bij de rechter-commissaris plaatsgevonden. De getuigenverhoren bij de rechter-commissaris zijn later ook toegevoegd aan het dossier van [verdachte] . Tijdens de getuigenverhoren is duidelijk geworden dat er op voorhand contact is geweest tussen de verbalisanten die als getuigen door de rechter-commissaris zijn gehoord, waarbij inhoudelijk is gesproken over de onderzoekswensen van de verdediging en over de gewenste antwoorden op vragen die gesteld zouden worden
Om te beginnen heeft [verbalisant 1] een appje gestuurd naar [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] . Dit appje is toegevoegd aan het proces-verbaal van verhoor getuige [verbalisant 4] en luidt als volgt:
Hallo Toppers,
In verband met cursus en afwijkende diensten zijn wij geen dag samen op de brigade. Vandaar even op deze manier.
Donderdag zijn wij opgeroepen door de rechtbank als getuige in de drugszaak
“van de Turk en de Pool”.
Het betreft dus niet de mishandeling of vervalsing “van de Griek” die hieruit ook voortvloeide. Let hier even op.
Ik ben vanmorgen bij [naam rechercheur] van de R geweest. Hier hebben we gebeld met de OVJ in deze zaak. De verdediging (lees advocaat) van de Pool heeft aanvullende onderzoekswensen ingediend. Waaronder dus het horen van de 4 zaak verbalisanten als getuige. Dat is de reden dat we worden opgetrommeld.
Hij wil opheldering over:
*de aanleiding van de controle en de hierin gegeven verklaringen van de 3 verdachten aan de verbalisant(en). Hij is van mening dat die niet aansluit bij de verklaring van zijn dient.
*doorzoeking voertuig van “de Pool”. Hij is van mening dat deze doorzoeking onrechtmatig is geweest en de drugs dus onrechtmatig verkregen bewijs is. Lees geen strafvervolging mag komen voor zijn dient.
Voor mij (en [naam 2] ) belangrijk om de aanleiding in deze zaak, en waarom er is besloten tot doorzoeking van beide voertuigen, scherp te hebben en te kunnen uitleggen. In het pv aanleiding staat namelijk dat wij, [verbalisant 1] en [verbalisant 2] , ze hebben gevraagd wat ze daar deden en waar ze vandaag kwamen. Als je iets niet weet verwijs gerust naar mij (ik en mijn Duitse taal).
Voor [naam 3] en [naam 4] belangrijk om de doorzoeking te verduidelijken. Verwijs vooral naar mij (en [naam 2] ). Wij hebben jullie erbij gevraagd ter doorzoeking voertuigen. De aanleiding heb ik jullie daar wel verteld, maar kan me voorstellen dat je in details daar niks over kan vertellen. Verwijs vooral naar het pv aanleiding. Let wel op dat er dus zochten naar (valse) documenten ivm het valse ID document van “de Griek”.
Volgens [naam rechercheur] kunnen er nog aanvullende vragen worden gesteld. Dus het advies om de zaak nog even zelf door te nemen voor je daar gaat zitten. Vooral vertellen wat je weet en aangeven als je ergens niets van weet. Want vragen die een van ons niet kan weten zullen ook gesteld worden om onrust en onduidelijkheid te zaaien, aldus [naam rechercheur] .
Als er vragen zijn dan bel mij (of [naam rechercheur] ) gerust even op komende dagen.
Uit het appje blijkt dat [verbalisant 1] contact heeft gehad met [naam rechercheur] van de recherche. Ook blijkt dat zij contact hebben opgenomen met een officier van justitie en dat is verteld welke onderzoekwensen er door de verdediging zijn ingediend. De officier van justitie heeft ter terechtzitting verduidelijkt dat de parketsecretaris zonder zijn medeweten de ingediende onderzoekswensen per e-mail heeft doorgestuurd naar de coördinator van de recherche. [verbalisant 1] heeft deze onderzoekswensen vervolgens in het appje opgesomd. In het appje geeft [verbalisant 1] (van de vier te horen verbalisanten de hoogste in rang) aan [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] adviezen over hoe inhoudelijk te antwoorden op vragen bij het getuigenverhoor. Hij zegt onder meer dat de verbalisanten vooral naar het proces-verbaal moeten verwijzen en hij benadrukt dat er werd gezocht naar (valse) documenten in verband met het aantreffen van het valse identiteitsbewijs van [verdachte] . Getuige [verbalisant 3] heeft verklaard dat hij op het appje van [verbalisant 1] heeft gereageerd. [verbalisant 3] heeft deze appjes aan de rechter-commissaris laten zien. De rechter-commissaris heeft de appjes voorgelezen. De appjes zijn opgenomen in het proces-verbaal van verhoor getuige [verbalisant 3] en luiden als volgt:
- Reactie getuige aan [verbalisant 1] : Duidelijk [verbalisant 1] , ik lees sowieso morgen ook nog even in. Zal wel loslopen, niet mijn eerste roleo dit jaar (emoticon met lachende poppetje).
- Reactie van [verbalisant 1] : Nee hoorde ik al. Zal altijd afhangen van de toon die de advocaat zet.
- Reactie van [verbalisant 1] : Maar ik denk dat ik deze wel uit kan leggen. Ik snap wel dat hij het probeert als ik de aanleiding lees.
- Reactie van de getuige: Ja deze kan zeker uitgelegd worden hoor, niks aan de hand.
Daarnaast is gebleken dat op de dag van de getuigenverhoren een fysiek overleg heeft plaatsgevonden op de brigade. [verbalisant 1] , [verbalisant 2] en [verbalisant 4] waren hierbij aanwezig. Verder is naar voren gekomen dat er tussen de getuigenverhoren door nog contact is geweest tussen de verbalisanten onderling. [verbalisant 4] heeft verklaard met [verbalisant 1] te hebben gebeld nadat [verbalisant 1] was gehoord en voordat [verbalisant 4] moest worden gehoord. Hetzelfde geldt voor [verbalisant 3] . [verbalisant 3] heeft verklaard dat hij met [verbalisant 1] en [verbalisant 4] ná hun beider verhoor heeft gesproken over de vragen die er door de verdediging gesteld werden en de daarop gegeven antwoorden.
Aanleiding van de controle
De rechtbank stelt voorop dat zij geen reden heeft om te twijfelen aan hetgeen door de verbalisanten is gerelateerd over de aanleiding voor de controle. Door de positie van de camera bij het tankstation is niet goed zichtbaar wat er zich tussen de voertuigen afspeelde. Hoewel het conflict niet op de camerabeelden te zien is, wil dat niet zeggen dat de verbalisanten dit vanuit hun positie niet hebben kunnen waarnemen. Hetgeen door de verbalisanten is gerelateerd, namelijk dat er sprake leek te zijn van een conflict, wordt bovendien ondersteund door de verklaringen van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . [medeverdachte 1] heeft tijdens zijn verhoor verklaard dat het er misschien uitzag als ruzie, maar dat ze geen ruzie hadden. [medeverdachte 2] heeft tijdens zijn verhoor verklaard dat er heftig werd gediscussieerd in de andere auto en dat er wel iets gebeurde tussen hen. De rechtbank overweegt derhalve dat er geen sprake is van schending van de verbaliseringsplicht van artikel 152 Sv Pro en geen sprake is van een vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv.
Staandehouding en identiteitscontrole
Uit de bovengenoemde feiten en omstandigheden volgt dat de verbalisanten een conflict dachten te zien tussen de persoon tussen de geopende portierdeuren en de bestuurder van de Volkswagen. Om die reden wilden zij vaststellen met welke personen zij te maken hadden. De verbalisanten waren op grond van artikel 8 van Pro de Politiewet 2012 bevoegd tot het vorderen van inzage van een identiteitsbewijs, voor zover dat redelijkerwijs noodzakelijk is voor de politietaak. Artikel 2 van Pro de Wet op de identificatieplicht verplicht vervolgens een ieder om op de eerste vordering een identiteitsbewijs te tonen aan een ambtenaar in de zin van artikel 8 van Pro de Politiewet 2012. Er hoeft daarbij geen sprake te zijn van een verdenking.
De rechtbank is van oordeel dat de feiten en omstandigheden die aanleiding vormden voor het vragen om legitimatie duidelijk in het proces-verbaal zijn omschreven en dat hieruit kan worden afgeleid dat de verbalisanten dit hebben gedaan in het kader van de strafrechtelijke handhaving van de openbare orde. Het verweer van de raadsman dat de staandehouding en het vorderen van identificatie onrechtmatig was wordt daarom verworpen.
Doorzoeking voertuigen
Uit de bovengenoemde feiten en omstandigheden volgt dat bij de verbalisanten het vermoeden rees dat de door [verdachte] overhandigde Griekse identiteitskaart een vals exemplaar betrof. De verbalisanten hebben [verdachte] daarop aangehouden en een tweede patrouille ter plaatse gevraagd om beide voertuigen te doorzoeken ter vaststelling van de identiteit van [verdachte] , omdat volgens de verbalisanten niet duidelijk was met welk voertuig [verdachte] was vervoerd. Tijdens de doorzoeking van de Volkswagen zijn verdovende middelen aangetroffen.
[verdachte] heeft echter direct na de identiteitscontrole verklaard dat hij onderweg was met de meneer in de Kia. Het portier van de Kia stond aan de bijrijderskant open, [verdachte] stond aan die kant naast en dichtbij de auto en [medeverdachte 2] zat op de bestuurderstoel. De rechtbank concludeert op basis van het voorgaande dat de verbalisanten op dat moment geen geldige reden hadden om te twijfelen aan de verklaring van [verdachte] . Aangezien er sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit als omschreven in artikel 67, eerste lid, Sv, waren de verbalisanten op grond van artikel 96b Sv bevoegd om de Kia te doorzoeken. Naar het oordeel van de rechtbank hadden de verbalisanten daarentegen redelijkerwijs geen aanleiding om ook de Volkswagen te doorzoeken, met als gevolg dat zij daar niet toe bevoegd waren. Dit brengt de rechtbank tot het oordeel dat de Volkswagen onrechtmatig is doorzocht. Dit is een onherstelbaar vormverzuim in het vooronderzoek als bedoeld in artikel 359a Sv.
Getuigenverhoren
De rechtbank acht op grond van bovengenoemde feiten en omstandigheden aannemelijk dat de verbalisanten elkaar onderling hebben beïnvloed en dat werd beoogd om de inhoud van de door hen nog af te leggen verklaringen op elkaar af te stemmen. Zij zijn niet vrij gelaten om te verklaren over de feiten en omstandigheden die zij zelf hebben waargenomen en ondervonden en wat hun redenen van wetenschap zijn. Zodoende is de betrouwbaarheid van de verklaringen van de verbalisanten ernstig aangetast. Dit terwijl de verdediging juist twijfels had bij de rechtmatigheid van de door de verbalisanten uitgevoerde controle en de aanleiding van de doorzoeking van de voertuigen en zij de verbalisanten hierover wenste te bevragen. De verdediging is hierdoor in haar belangen geschaad, omdat zij de betrouwbaarheid van de door verbalisanten opgemaakte processen-verbaal niet op adequate wijze heeft kunnen toetsen. Hierdoor is de waarheidsvinding op ernstige wijze belemmerd. Dit levert een onherstelbaar vormverzuim op.
Rechtsgevolg
De onrechtmatige doorzoeking en de ontoelaatbare gang van zaken omtrent de getuigenverhoren bij de rechter-commissaris leveren onherstelbare vormverzuimen in de zin van artikel 359a Sv op.
De rechtbank staat vervolgens voor de vraag welk rechtsgevolg moeten worden verbonden aan voornoemde vormverzuimen. Bij de bepaling van het daaraan te verbinden rechtsgevolg sluit de rechtbank aan bij de maatstaven die in de jurisprudentie van de Hoge Raad zijn ontwikkeld (HR 1 december 2020, ECLI:NL:HR:2020:1889).
De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de officier van justitie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. Niet-ontvankelijkverklaring van de officier van justitie in de vervolging komt als een rechtsgevolg van een vormverzuim slechts in uitzonderlijke gevallen in aanmerking. Daarvoor is alleen plaats in het geval dat een zodanig ernstige inbreuk op het recht van de verdachte op een eerlijke behandeling van zijn zaak is gemaakt dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 EVRM Pro. Het moet dan gaan om een onherstelbare inbreuk op het recht op een eerlijk proces die niet op een aan de eisen van een behoorlijke en effectieve verdediging beantwoordende wijze is of kan worden gecompenseerd. Daarbij moet die inbreuk het verstrekkende oordeel kunnen dragen dat – in de bewoordingen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens – “the proceedings as a whole were not fair”. Naar het oordeel van de rechtbank is daar in het onderhavige geval geen sprake van. De verdediging is in de gelegenheid gesteld de verbalisanten te bevragen over hun bevindingen. Tijdens deze bevraging is de beïnvloeding/afstemming van de verklaringen aan het licht gekomen. De verklaringen van de verbalisanten zijn bovendien controleerbaar aan de hand van de camerabeelden die zich in het dossier bevinden. Daarmee kan niet worden gesteld dat sprake is een zodanige ernstige inbreuk op het recht van de verdachte op een eerlijke behandeling van zijn zaak dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 EVRM Pro. De rechtbank zal het beroep op niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging verwerpen.
In een geval waarin zich meerdere vormverzuimen hebben voorgedaan die aanvankelijk het recht van de verdachte op een eerlijke behandeling van de zaak in het gedrang hebben gebracht, maar die in voldoende mate zijn hersteld om het proces als geheel eerlijk te laten verlopen, is het volgens de Hoge Raad niet uitgesloten dat strafvermindering ter compensatie van het daadwerkelijk ondervonden nadeel plaatsvindt. Het uitgangspunt van subsidiariteit dwingt de rechtbank om waar mogelijk te volstaan met dit minder verstrekkende rechtsgevolg. In dit geval is dat naar het oordeel van de rechtbank echter geen gepast rechtsgevolg. De rechtbank is namelijk van oordeel dat de vormverzuimen juist in samenhang bezien dusdanig ernstig zijn dat bewijsuitsluiting noodzakelijk is als rechtstatelijke waarborg en als middel om de met opsporing en vervolging belaste ambtenaren te weerhouden van onrechtmatig optreden en daarmee als middel om te voorkomen dat vergelijkbare vormverzuimen in de toekomst zullen plaatsvinden
Bij dit oordeel heeft de rechtbank enerzijds acht geslagen op de ernst van uitvoer van (netto) bijna een kilo cocaïne en bijna tweeënhalve kilo hennep en anderzijds op het gegeven dat er geen rechten van slachtoffers in het geding zijn en op de verwijten die aan politie en justitie worden gemaakt. In deze zaak is in de kern geprobeerd de toetsing van een onrechtmatige doorzoeking onmogelijk te maken door een onrechtmatige belemmering van de ondervraging van de betrokken verbalisanten. Dat is zodanig ernstig dat bewijsuitsluiting noodzakelijk is.
De getuigenverhoren en alles wat tijdens de doorzoeking van de Volkswagen is aangetroffen, alsmede de resultaten van het daarop gebaseerde vervolgonderzoek moeten van het bewijs worden uitgesloten.
Conclusie
Omdat het dossier verder geen wettig en overtuigend bewijs bevat om tot een bewezenverklaring van het onder feit 1 en 2 tenlastegelegde te komen, zal de rechtbank de verdachte daarvan vrijspreken.
3.4
Bewijsmiddelen en overwegingen feit 3
Ik ben als algemeen opsporingsambtenaar werkzaam op de Brigade der Koninklijke Marechaussee in Venlo. Op 15 februari 2024 was ik, samen met mijn collega [verbalisant 2] , belast met de uitoefening van het Mobiel Toezicht Vreemdelingen, waar wij ons bevonden op de A67 te en in de gemeente Venlo, ter hoogte van het BP tankstation “zwarte water”. Om 19:50 uur, hebben collega [verbalisant 2] en ik [naam id bewijs] aangehouden ter zake het mogelijk voorhanden hebben/ gebruiken van een vals identiteitsbewijs. Derhalve heb ik de verdachte [naam id bewijs] in ons patrouille voertuig geplaatst waarbij ik de deur heb open gehouden om zicht op hem te houden.
Terwijl ik keek naar mijn collega's [verbalisant 3] en [verbalisant 4] voelde ik in een keer een harde klap tegen mijn been en bovenlijf. Deze klap had een hoge intensiteit, omdat ik door deze klap achterover viel en op de grond belandde op mijn linkerelleboog en rug. Terstond voelde ik een stekende pijn aan mijn linkerelleboog. Ik zag dat verdachte [naam id bewijs] over mij heen viel en weg wilde rennen. Hierna ben ik opgestaan en heb ik de achtervolging te voet ingezet. Op het moment van de achtervolging voelde ik nog steeds de stekende pijn aan mijn linkerelleboog. Op het moment dat ik weer bij mijn collega’s en ons dienstvoertuig stond, voelde ik nog steeds een stekende pijn in mijn linkerelleboog en zag ik dat er een donkere vlek, met ongeveer een diameter
van 2,5 centimeter, in mijn dienstpolo zat ter hoogte van mijn elleboog. Dit bleek bloed te zijn. Tevens voelde ik op dat moment ook dat ik pijn had aan mijn ribbenkast, vanuit oksel hoogte tot aan de middel van mijn ribbenkast. Deze pijn viel te omschrijven als een beurs en dof pijngevoel. Lichamelijk heb ik na dit incident pijn ervaren van donderdag 15 februari 2024 tot vandaag 22 februari 2024, waarbij ik bij normaal functioneren constant de aanwezigheid van de pijn gevoeld heb.
Ik ben als algemeen opsporingsambtenaar werkzaam op de Brigade der Koninklijke Marechaussee in Venlo. Op 15 februari 2024 omstreeks 19:30 uur was ik, samen met mijn collega [verbalisant 1] , belast met de uitoefening van het Mobiel Toezicht Vreemdelingen, waar wij ons bevonden op de A67 te en in de gemeente Venlo, ter hoogte van het BP tankstation “zwarte water”. Wij hebben een staandehouding gedaan en onze controle uitgevoerd. Bij deze controle bleek een persoon genaamd: [naam id bewijs] een vals of vervalste Griekse identiteitskaart te hebben getoond aan ons verbalisanten. Waarna deze is aangehouden. [naam id bewijs] is links achterin ons patrouille voertuig geplaatst waarbij mijn collega [verbalisant 1] te allen tijde naast/bij het open linker achterportier van ons patrouille voertuig gestaan heeft. Op het moment dat collega’s [verbalisant 4] en [verbalisant 3] de verdovende middelen in de Volkswagen, type Polo, aantroffen en kenbaar maakten dat de bestuurder van de Volkswagen, type Golf, werd aangehouden, zag ik dat de verdachte zijn benen introk en zijn lichaam draaide naar de opening van het portier. Ik zag dat hij zijn voeten richting mijn collega [verbalisant 1] bewoog en vervolgens explosief zijn benen uitstrekte tegen mijn collega [verbalisant 1] aan. Ik zag dat de voeten van de verdachte [naam id bewijs] ter hoogte van mijn collega [verbalisant 1] zijn middel waren. Ik zag vervolgens mijn collega [verbalisant 1] met een kracht achterwaarts op zijn rug, op de grond vallen. Ik zag de verdachte [naam id bewijs] in een beweging vanuit zijn trap, over/langs mijn collega [verbalisant 1] heen stappen en wegrennen in de richting van de zijkant van het BP tankstation “zwarte water”. Bij terugkomst op de brigade vroeg ik aan mijn collega [verbalisant 1] hoe het met hem ging en of hij ergens last van had. Ik hoorde collega [verbalisant 1] hierop antwoorden dat hij pijn had aan zijn elleboog en zijn ribben. Vervolgens zag ik dat collega [verbalisant 1] zijn linkermouw van zijn dienstpolo omhoog trok tot boven zijn elleboog en dat ter hoogte van zijn elleboog twee schaafwondjes zaten welke gebloed hadden. Ik zag dat de huid rondom opgezwollen en rood was.
Op 29 februari 2024 is er een zogeheten politieel verzoek buitenland uitgevaardigd naar Turkije, met een mogelijke personalia welke betrekking kan hebben op [naam id bewijs] (zich noemende). Tevens zijn afbeeldingen van het gelaat van [naam id bewijs] uitgevaardigd voor een mogelijke gezichtsvergelijking, gezien er een groot vernoemden bestond dat [naam id bewijs] de Turkse nationaliteit zou hebben.
Op 29 mei 2024 heeft het onderzoeksteam antwoord ontvangen van Turkije, waarbij een match gevonden is betreffende de gelaatsfoto’s van [naam id bewijs] en de persoon
genaamd:
Voornaam: [verdachte]
Achternaam: [verdachte]
Geboortedatum: [geboortegegevens]
Geboorteplaats: [geboortegegevens]
Turks ID: [id nummer]
Turks paspoort: [paspoort nummer]
Ik, verbalisant, zie dat de afbeeldingen/ gelaatskenmerken van [naam id bewijs] en de afbeeldingen/ gelaatskenmerken van [verdachte] overeenkomen met elkaar. Hierbij kan ik, verbalisant, concluderen dat de ware identiteit van [naam id bewijs] [verdachte] , geboren [geboortegegevens] te [geboortegegevens] (Turkije) betreft.
Overwegingen van de rechtbank
De rechtbank acht op grond van voornoemde bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling van verbalisant [verbalisant 1] zoals onder feit 3 ten laste is gelegd. De verdachte heeft, om zich aan zijn aanhouding te onttrekken en in zijn daaropvolgende vlucht voor de politie met twee voeten tegen het bovenlichaam van [verbalisant 1] getrapt en hem naar de grond gebracht. Dit handelen van verdachte is (naar zijn uiterlijke verschijningsvorm) zozeer gericht op het toebrengen van pijn en/of letsel van [verbalisant 1] dat hieruit kan worden afgeleid dat hij met vol opzet heeft gehandeld om [verbalisant 1] te mishandelen. [verbalisant 1] heeft als gevolg van deze mishandeling ook letsel opgelopen, te weten twee schaafwonden op zijn elleboog en pijn aan zijn elleboog en ribbenkast.
3.5
Bewijsmiddelen en overwegingen feit 4
Op 15 februari 2024 voornoemd, bevonden wij ons op de voor het openbaar verkeer openstaande, autosnelweg A67 in de gemeente Venlo. Bij het aldaar gelegen BP tankstation “zwarte water” zagen wij twee personenauto's geparkeerd staan. Het viel ons op dat de portierdeur van auto 1 aan de bijrijderskant geopend was. Wij zagen dat de portierdeur van auto 2 aan de bestuurderskant geopend was. Tussen de geopende portieren stond een persoon die leek ruzie te hebben met de bestuurder van auto 2. Wij hebben de personen staande gehouden op grond van artikel 8 lid 1 Politiewet Pro 2012 en gevorderd om aan ons een document te tonen als bedoeld in artikel 1 Wet Pro op de
identificatieplicht. Persoon 1 (zich bevindend tussen de portieren van de voertuigen)
overhandigde hierop een identiteitskaart van Griekenland. Deze was voorzien van documentnummer [documentnummer] . Ik zag dat deze op naam was gesteld van [naam id bewijs] geboren [geboortedatum] . Wij hebben de identificerende documenten op echtheid onderzocht. Wij zagen dat de echtheidskenmerken welke waren aangebracht in de identiteitskaart van Griekenland niet overeenkomen met een origineel door de autoriteiten van Griekenland afgegeven identiteitskaart van dit model. Hiervoor
hebben wij tevens telefonisch contact gehad met de documentendeskundige die onze bevindingen en waarnemingen bevestigde.
ONDERZOCHT DOCUMENT:
Hoedanigheid: fysiek document
Document: identiteitskaart
Land: Griekenland
Nummer: [documentnummer]
Geldig vanaf: 12-06-2019
Reisdocument: ja
Ten name van:
Naam: [naam id bewijs]
Voornamen: [naam id bewijs]
Geboortedatum : [geboortedatum]
Geslacht: mannelijk
Nationaliteit: Griekse
VASTGESTELDE AFWIJKENDE KENMERKEN T.O.V. EEN ORIGINEEL DOCUMENT:
- de ondergrond is aangebracht middels een printtechniek in plaats van een druktechniek;
- de UV beveiliging wijkt af na aanstraling met een ultraviolette lichtbron;
- het watermerk is nagebootst.
CONCLUSIE
De onderzochte identiteitskaart is een nabootsing van een origineel model van deze identiteitskaart. De identiteitskaart is vals.
Op 29 februari 2024 is er een zogeheten politieel verzoek buitenland uitgevaardigd naar Turkije, met een mogelijke personalia welke betrekking kan hebben op [naam id bewijs] (zich noemende). Tevens zijn afbeeldingen van het gelaat van [naam id bewijs] uitgevaardigd voor een mogelijke gezichtsvergelijking, gezien er een groot vermoeden bestond dat [naam id bewijs] de Turkse nationaliteit zou hebben.
Op 29 mei 2024 heeft het onderzoeksteam antwoord ontvangen van Turkije, waarbij een match gevonden is betreffende de gelaatsfoto’s van [naam id bewijs] en de persoon
genaamd:
Voornaam: [verdachte]
Achternaam: [verdachte]
Geboortedatum: [geboortegegevens]
Geboorteplaats: [geboortegegevens]
Turks ID: [id nummer]
Turks paspoort: [paspoort nummer]
Ik, verbalisant, zie dat de afbeeldingen/ gelaatskenmerken van [naam id bewijs] en de afbeeldingen/ gelaatskenmerken van [verdachte] overeenkomen met elkaar. Hierbij kan ik, verbalisant, concluderen dat de ware identiteit van [naam id bewijs] [verdachte] , geboren [geboortegegevens] te [geboortegegevens] (Turkije) betreft.
Overwegingen van de rechtbank
Uit de voornoemde bewijsmiddelen leidt de rechtbank af dat de verdachte op 15 februari 2024 een Grieks identiteitsbewijs, op naam van [naam id bewijs] , heeft overhandigd aan de verbalisanten van de Koninklijke Marechaussee, toen zij hem naar zijn identiteitspapieren vroegen. Het voornoemd document is vals. De verdachte heeft verklaard dat hij niet wist dat het identiteitsbewijs vals was en dat hij in Duitsland al zijn procedures met deze identiteitskaart heeft opgestart/aangemeld. De verdachte heeft tevens verklaard dat de smokkelaar die hem het document heeft gegeven heeft gezegd dat hij een echt Grieks document had. Deze verklaring staat haaks op de verklaring van de verdachte waarin hij aangeeft dat hij [verdachte] heet en dat hij de Turkse nationaliteit heeft. Hetgeen ook blijkt uit het politieel verzoek buitenland.
Door gebruik te maken van een identiteitsbewijs op naam van een ander, met een andere nationaliteit, die verkregen is door een smokkelaar, kan het niet anders dan dat de verdachte wist dat het een vals identiteitsbewijs betrof. Hij kán simpelweg niet werkelijk hebben gedacht dat de smokkelaar hem een echt en geldig identiteitsbewijs gaf, omdat daarop andermans persoonsgegevens stonden. De verdachte heeft hiermee vermoedelijk zijn ware identiteit willen verhullen.
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een vals Grieks identiteitsbewijs.
3.6
De bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat de verdachte
feit 3:op 15 februari 2024 in de gemeente Venlo, [verbalisant 1] , opperwachtmeester bij de Koninklijke Marechaussee, heeft mishandeld, door die [verbalisant 1] tegen zijn bovenlichaam te trappen en met geweld naar de grond heeft gebracht, terwijl het misdrijf werd gepleegd tegen een ambtenaar gedurende de rechtmatige uitoefening van zijn bediening;
feit 4:op 15 februari 2024 in de gemeente Venlo opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een vals identiteitsbewijs als bedoeld in het eerste lid van artikel 231 van Pro het Wetboek van Strafrecht, te weten een Griekse identiteitskaart, op naam gesteld van [naam id bewijs] , door deze identiteitskaart ter controle te tonen aan een patrouille van de Koninklijke Marechaussee.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
4.De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op:
feit 3:mishandeling, terwijl het misdrijf wordt gepleegd tegen een ambtenaar gedurende de rechtmatige uitoefening van zijn bediening;
feit 4:opzettelijk gebruik maken van een vals identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van Pro de Wet op de identificatieplicht.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5.De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6.De straf
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft, gelet op hetgeen hij bewezen heeft geacht, gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek van het voorarrest.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft de rechtbank verzocht om bij een strafoplegging rekening te houden met het blanco strafblad, het voorarrest, de samenloop van feit 1 en 2 en de lopende asielprocedure in Nederland en te volstaan met een deels voorwaardelijke gevangenisstraf, waarbij het onvoorwaardelijke strafdeel gelijk is aan het voorarrest van 282 dagen op de dag van de inhoudelijke behandeling.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan twee strafbare feiten. Allereerst heeft hij opzettelijk gebruik gemaakt van een vals identiteitsbewijs. Hiermee heeft de verdachte het vertrouwen geschaad dat in het internationale personenverkeer en in het maatschappelijk verkeer in het algemeen in identiteitspapieren en reisdocumenten dient te kunnen worden gesteld. Bovendien wordt de opsporing van strafbare feiten en de berechting van daders bemoeilijkt door gebruik te maken van valse identiteitsbewijzen, hetgeen vermoedelijk ook het idee was van de verdachte. Hij is na zijn vlucht op 14 februari 2024 immers pas op 29 september 2025 aangehouden. Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan mishandeling van een ambtenaar in functie. De verdachte heeft tijdens zijn vlucht uit het dienstvoertuig een verbalisant tegen zijn bovenlichaam getrapt en ten val gebracht. Deze verbalisant heeft daardoor een bloedende wond opgelopen. Dergelijk gedrag jegens een verbalisant tijdens het uitoefenen van zijn werkzaamheden getuigt bovendien van een gebrek aan respect voor het openbaar gezag.
Uit het strafblad van de verdachte blijkt dat hij in Nederland niet eerder is veroordeeld voor een misdrijf.
De rechtbank is – alles overwegende en mede gelet op de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd – niet anders kan worden gereageerd dan met het opleggen van een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 70 dagen, met aftrek van het voorarrest. De rechtbank legt een veel lagere straf op dan door de officier van justitie is geëist, omdat zij de verdachte vrijspreekt van de drugsuitvoer onder feit 1 en 2.
7.De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 57, 231, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht.
8.De beslissing
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt de verdachte vrij van de onder feit 1 en 2 tenlastegelegde feiten;
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder
- spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder
- verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
- veroordeelt de verdachte voor tot een
- beveelt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in
Dit vonnis is gewezen door mr. N.P.J. van de Pasch, voorzitter, mr. I.T.H.L. van de Bergh en mr. N.D. Geraads, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.M.E. Adams, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 21 juli 2026.
BIJLAGE: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
T.a.v. feit 1:
hij op of omstreeks 15 februari 2024 in de gemeente Venlo, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk
buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht en/of heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, althans aanwezig heeft gehad, (ongeveer) 1077 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
T.a.v. feit 2:
hij op of omstreeks 15 februari 2024 in de gemeente Venlo, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelij k
buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht en/of heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, althans aanwezig heeft gehad,
(ongeveer) 2682 gram, in elk geval een hoeveelheid hennep, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
T.a.v. feit 3:
hij op of omstreeks 15 februari 2024 in de gemeente Venlo, [verbalisant 1]
, opperwachtmeester bij de Koninklijke Marechaussee, heeft
mishandeld, door die [verbalisant 1] tegen zijn, [verbalisant 1] , been en/of bovenlichaam
te slaan/stompen en/of te trappen en/of met geweld naar de grond
heeft gebracht,
terwijl het misdrijf werd gepleegd tegen een ambtenaar gedurende of ter
zake van de rechtmatige uitoefening van zijn/haar bediening;
T.a.v. feit 4:
hij op of omstreeks 15 februari 2024 in de gemeente Venlo
opzettelijk
gebruik heeft gemaakt van een vals en/of vervalst reisdocument en/of
identiteitsbewijs als bedoeld in het eerste lid van artikel 231 van Pro het
Wetboek van Strafrecht, te weten een Griekse identiteitskaart, op naam
gesteld van [naam id bewijs] , door deze identiteitskaart ter controle
te tonen aan een patrouille van de Koninklijke Marechaussee.