Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummers: UTR 22/360 (beroep) en UTR 22/361 (vovo)
uitspraak van de voorzieningenrechter van 24 maart 2022 op het beroep en het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen
[eiser] , uit [plaats] , eiser
(gemachtigde: mr. K.W.M. Jansen),
en
de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, verweerder
(gemachtigden: mr. N. Zuidersma-Hovers en mr. M. Schuurman).
Procesverloop
In de besluiten van 24 november 2021 (de primair besluiten) heeft verweerder het AOW-pensioen van eiser per december 2021 geschorst en de AIO [1] -aanvulling geblokkeerd.
In het besluit van 19 januari 2022 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Hij heeft verder de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 10 maart 2022 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden.
Overwegingen
1. Na afloop van de zitting concludeert de voorzieningenrechter dat nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak. De voorzieningenrechter doet daarom niet alleen uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening, maar ook op het beroep. [2]
Relevante feiten en omstandigheden
2. Eiser ontving een AOW-pensioen en een AIO-aanvulling naar de norm van alleenstaande. Verweerder heeft op 24 november 2021 besloten om eiser per 1 december 2021 een lager AOW-pensioen te betalen, namelijk het bedrag dat geldt voor een gehuwde. Dit geldt ook voor de AIO-aanvulling. De reden daarvoor is dat verweerder twijfelde of eiser een gezamenlijke huishouding voert.
3. Inmiddels heeft verweerder in de besluiten van 14 januari 2022 het AOW-pensioen en de AIO-aanvulling herzien naar de norm voor een gehuwde met ingang van 1 oktober 2021, omdat eiser (volgens verweerder) vanaf die datum een gezamenlijke huishouding voert.
Beoordeling
4. De voorzieningenrechter kijkt allereerst naar de vraag of er voldoende procesbelang is. Volgens vaste rechtspraak is sprake van (voldoende) procesbelang als het resultaat dat de indiener van een bezwaar-of beroepschrift met het indienen van een bezwaar- of beroepschrift nastreeft daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van het resultaat voor deze indiener feitelijke betekenis heeft. Het hebben van een louter formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van (voldoende) procesbelang. [3]
5. De voorzieningenrechter stelt vast dat de huidige procedure alleen betrekking heeft op de beslissingen (van 24 november 2021) van verweerder om het AOW-pensioen en de AIO-aanvulling te schorsen respectievelijk te blokkeren en dus niet op de herzieningsbeslissingen van 14 januari 2022.
6. De voorzieningenrechter oordeelt dat het procesbelang van eiser bij een beoordeling van het bestreden besluit ontbreekt, omdat het doel dat met de huidige procedure wordt beoogd niet gerealiseerd kan worden. Eiser heeft de voorzieningenrechter verzocht om het bestreden besluit te vernietigen, omdat verweerder daarin onvoldoende heeft gemotiveerd waarom verweerder twijfelt of sprake is van een gezamenlijke huishouding.
7. Al zou de voorzieningenrechter meegaan in dit verzoek van eiser, dan heeft dit geen feitelijke betekenis voor eiser. Inmiddels heeft verweerder het AOW-pensioen en de AIO-aanvulling van eiser namelijk al herzien vanaf een periode die verder in het verleden ligt (oktober 2021) dan de opschorting en blokkering (december 2021). Zoals verweerder op de zitting terecht heeft gesteld, zijn de blokkering en de opschorting in feite ingehaald door de herziening.
8. Eiser heeft ter zitting geen andere belangen aangevoerd om grond waarvan de voorzieningenrechter (voldoende) procesbelang zou moeten aannemen.
Conclusie
9. Nu het procesbelang ontbreekt, is het beroep is niet-ontvankelijk. De inhoudelijke beroepsgronden van eiser bespreekt de voorzieningenrechter daarom niet. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen omdat inmiddels op het beroep is beslist.
10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart het beroep met nummer UTR 22/360 niet-ontvankelijk;
- wijst het verzoek om voorlopige voorziening met nummer UTR 22/361 af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. Schuman, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. A. Vranken, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 24 maart 2022.
De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak mede te ondertekenen
griffier
voorzieningenrechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, voor zover daarbij is beslist op het beroep, kunt u een brief sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.