ECLI:NL:RBMNE:2022:782

• Datum uitspraak: 24 februari 2022
• Publicatiedatum: 1 maart 2022
• Zaaknummer: UTR 22/345
• Instantie: Rechtbank Midden-Nederland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: S.C.A. van Kuijeren
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Niet-ontvankelijkheid beroep tegen niet tijdig beslissen bestuursorgaan na eerdere dwangsom

Eiser verzocht het college van burgemeester en wethouders van Utrecht handhavend op te treden tegen een scheidingsmuur. Verweerder stelde de aanvraag buiten behandeling, waarna eiser bezwaar maakte. Omdat verweerder niet tijdig besliste op het bezwaar, stelde eiser verweerder in gebreke en startte een beroep tegen het niet tijdig beslissen. De rechtbank verklaarde dit beroep gegrond en stelde een dwangsom in.

Eiser stelde vervolgens opnieuw beroep in tegen het niet tijdig beslissen. Ook dit beroep werd gegrond verklaard met een dwangsom van € 200 per dag tot maximaal € 15.000. Nu stelde eiser wederom beroep in tegen het niet tijdig beslissen. De rechtbank oordeelde dat de dwangsom uit de laatste uitspraak nog niet was volgelopen op het moment van uitspraak, waardoor het opvolgende beroep niet-ontvankelijk is.

De rechtbank past hierbij een gewijzigde beleidslijn toe, waarbij wordt gekeken of de dwangsom is volgelopen op het moment dat het onderzoek wordt gesloten. Omdat de dwangsom pas op 16 maart 2022 zou vollopen en de uitspraak op 24 februari 2022 werd gedaan, is het beroep niet-ontvankelijk verklaard. Proceskostenvergoeding is niet toegekend.

Uitkomst: Het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat de dwangsom nog niet was volgelopen.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 22/345

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 24 februari 2022 in de zaak tussen

[eiser] , te [woonplaats] , eiser,

(gemachtigde: mr. M.M. Breukers),

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht , verweerder.

Procesverloop

Eiser heeft verweerder verzocht om handhavend op te treden tegen de scheidingsmuur tussen de [adres 1] en de [adres 2] . Verweerder heeft bij besluit van 1 september 2020 beslist om de aanvraag buiten behandeling te stellen. Eiser heeft op 12 oktober 2020 een bezwaarschrift ingediend. Verweerder heeft niet op tijd op eisers bezwaar beslist en daarom heeft eiser verweerder in gebreke gesteld.

Vervolgens heeft eiser een beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit ingesteld. De rechtbank heeft dit beroep, met zaaknummer UTR 21/1100, op 29 april 2021 gegrond verklaard. Eiser heeft daarna nogmaals beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit. De rechtbank heeft dit beroep, met zaaknummer UTR 21/4208, op 16 december 2021 gegrond verklaard. In die uitspraak staat dat verweerder binnen twee weken na de dag van verzending van de uitspraak alsnog moet beslissen op het bezwaar van eiser. Als verweerder dit niet doet, verbeurt hij een dwangsom van € 200,- per dag met een maximum van € 15.000,-.

Eiser stelt nu opnieuw beroep in tegen het niet tijdig nemen van een besluit.

Overwegingen

1. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. Eisers beroep is kennelijk gegrond (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)). Hieronder legt de rechtbank dat verder uit.

2. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. De rechtbank heeft in de uitspraak van

16 december 2021 voor het laatst een termijn gesteld met daaraan gekoppeld een dwangsom.

3.
De rechtbank stelt vast dat de dwangsom uit de uitspraak van 16 december 2021 nog niet is volgelopen. De dwangsom loopt tot 16 maart 2022.

4. In eerdere uitspraken heeft de rechtbank beroepen tegen het niet tijdig beslissen die zijn ingediend voordat de dwangsom uit de eerdere uitspraak was volgelopen niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft in die uitspraken de beleidslijn van 25 maart 2020 van het Landelijk Overleg Vakinhoud Bestuursrecht (de beleidslijn) toegepast. Ook heeft de rechtbank overwogen dat de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 29 januari 2021 ^[1] haar geen aanleiding gaf om van die beleidslijn af te wijken. In die uitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat de rechtbank bij haar beoordeling of de dwangsom was volgelopen en het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit ontvankelijk was, had moeten betrekken dat de in de eerdere uitspraak bepaalde dwangsom wel was volgelopen op het moment dat het beroep op de zitting werd behandeld en het onderzoek werd gesloten. De rechtbank vond dat uit deze Afdelingsuitspraak niet volgt dat de beleidslijn in alle opvolgende beroepen tegen het niet tijdig beslissen buiten toepassing moet blijven.

5. De rechtbank ziet in de uitspaak van de Afdeling inmiddels wel aanleiding om de beleidslijn niet toe te passen, en om voor de vraag of een opvolgend beroep tegen het niet tijdig beslissen ontvankelijk is, te bezien of de dwangsom uit de eerdere uitspraak is volgelopen op het moment dat het onderzoek werd gesloten. Als de rechtbank uitspraak doet zonder eerst een zitting te houden, wordt het onderzoek gesloten op de datum van de uitspraak. Omdat de dwangsom uit de uitspraak van 16 december 2021 op 16 maart 2022 volloopt, is dit opvolgende beroep niet-ontvankelijk.

6. Het beroep van eiser is niet-ontvankelijk.

7. Van een vergoeding van de proceskosten is geen sprake.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.C.A. van Kuijeren, rechter, in aanwezigheid van

K.F.K. Hoogbruin, griffier. De beslissing is uitgesproken op 24 februari 2022 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl.

de griffier de rechter

Afschrift verzonden of digitaal ter beschikking gesteld aan partijen op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum op de stempel die hierboven staat. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.

Voetnoten

1. ECLI:NL:RVS:2021:190.