ECLI:NL:RBNHO:2015:2220

• Datum uitspraak: 20 maart 2015
• Publicatiedatum: 17 maart 2015
• Zaaknummer: AWB - 14 _ 25
• Instantie: Rechtbank Noord-Holland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: I. de Greef
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging besluit weigering Wajong-uitkering wegens onvoldoende arbeidskundige onderbouwing

Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen de weigering van het UWV om hem een uitkering op grond van de Wet Wajong toe te kennen. Het primaire besluit en het bestreden bezwaarbesluit wezen dit af. De rechtbank stelde in een tussenuitspraak dat het UWV onvoldoende had gemotiveerd dat de geselecteerde functies geschikt waren voor eiser, mede omdat niet was aangetoond dat de werkomgeving rekening hield met zijn stoornis.

Na een nadere rapportage van de arbeidsdeskundige van het UWV bleef de rechtbank van oordeel dat het gebrek niet was hersteld. De arbeidsdeskundige stelde dat de aanwezigheid van leidinggevenden die adequaat kunnen begeleiden voldoende was, maar dit voldeed niet aan de door eiser gestelde medisch geïndiceerde voorwaarden aan de werkomgeving.

De rechtbank oordeelde dat het UWV onvoldoende inzicht heeft gegeven in de mate waarin de werkomgeving en leiding rekening houden met de stoornis van eiser. Het beroep is gegrond verklaard, het bestreden besluit vernietigd en het UWV opgedragen een nieuw besluit te nemen met inachtneming van de aanwijzingen. Tevens is verweerder veroordeeld in de proceskosten en tot vergoeding van het griffierecht.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard en het besluit tot weigering van de Wajong-uitkering wordt vernietigd.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Zittingsplaats Alkmaar

Bestuursrecht

zaaknummer: ALK 14/25

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 20 maart 2015 in de zaak tussen

[eiser], te [woonplaats], eiser

(gemachtigde: mr. K.U.J. Hopman),

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (districtskantoor Alkmaar), verweerder

(gemachtigde: J. Knufman).

Procesverloop

Bij besluit van 2 september 2013 (het primaire besluit) heeft verweerder geweigerd eiser in aanmerking te brengen voor een uitkering ingevolge de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wet Wajong).

Bij besluit van 10 december 2013 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 juli 2014. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Op 25 september 2014 heeft de rechtbank een tussenuitspraak als bedoeld in artikel 8:51a van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) gedaan.

Verweerder heeft op 14 oktober 2014 gereageerd en stukken ingezonden.

Namens eiser is bij brief van 27 januari 2015 een uiteenzetting gegeven.

De rechtbank heeft het onderzoek gesloten en de uitspraak bepaald op heden.

Overwegingen

1. Voor een uiteenzetting van de voor deze zaak van belang zijnde feiten en omstandigheden verwijst de rechtbank naar de tussenuitspraak van 19 september 2013.

2. De rechtbank heeft in voormelde tussenuitspraak overwogen dat er een gebrek kleeft aan het bestreden besluit waarbij het besluit tot weigering om aan eiser een uitkering ingevolge de Wet Wajong toe te kennen, is gehandhaafd.

De rechtbank heeft geoordeeld dat verweerder niet adequaat heeft gemotiveerd dat de geselecteerde functies geschikt zijn voor eiser. De rechtbank heeft verweerder in de gelegenheid gesteld nader te motiveren dat de geselecteerde functies voldoen aan de eis dat de werkomgeving rekening dient te houden met de stoornis van eiser;
een werkgever die eiser respecteert, wat ruimte geeft maar ook in staat is tot stevige feedback is aangewezen en/of dat er een stevige, assertieve leidinggevende aanwezig is, die kan ingrijpen als dat nodig is.

3. In de nadere rapportage van 14 oktober 2014 heeft verweerders arbeidsdeskundige Bezwaar en Beroep (B&B) overwogen dat, zoals in de rapportage van 20 februari 2014 al is aangegeven, ervan uit wordt gegaan dat er in alle geduide functies leidinggevenden aanwezig zijn die voor hun taak berekend zijn en die in staat zijn eiser op een adequate manier te begeleiden. Het is verder niet mogelijk aan te geven dat in de geduide functies leidinggevenden aanwezig zijn die stevig en assertief zijn, of dat er sprake is van een werkgever die eiser respecteert en wat ruimte geeft, terwijl hij/zij ook in staat is tot stevige feedback. Daarbij mag er niet aan voorbij gegaan worden, dat het hier gaat om een theoretische arbeidsongeschiktheidsschatting, waarbinnen voor zo op een concrete en daadwerkelijke invulling van functies en werksituaties toegesneden voorwaarden geen plaats is. De gestelde voorwaarden komen daarom eerst aan de orde bij de daadwerkelijke integratie van eiser in het arbeidsproces, aldus de arbeidsdeskundige B&B.

4. Eiser stelt zich op het standpunt dat het gebrek niet is hersteld. Gemotiveerd is uiteengezet dat het hier, anders dan de arbeidsdeskundige B&B stelt, gaat om medisch geïndiceerde voorwaarden aan de te verrichten arbeid en niet (slechts) om voorwaarden bij de feitelijke integratie in arbeid.

5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de rapportage van de arbeidsdeskundige B&B van 14 oktober 2014 nog steeds niet inzichtelijk heeft gemaakt dat de geselecteerde functies voldoen aan de door de deskundige Kooreman gestelde eis dat de werkomgeving rekening dient te houden met de stoornis van eiser. De stukken en de gegeven toelichting zijn onvoldoende om te beoordelen of met betrekking tot de geselecteerde functies voldaan is aan de door Kooreman beschreven en door verweerders verzekeringsartsen onderschreven behoefte van eiser, waar die ziet op de werkomgeving en de leiding bij het werk. Het uitgangspunt dat een leidinggevende in beginsel op zijn taak is berekend, is daartoe niet voldoende. Geconcludeerd moet worden dat niet blijkt in hoeverre wordt voldaan aan de voorwaarde dat in de werkomgeving rekening gehouden moet worden met de stoornis van eiser. De stelling dat deze aspecten slechts een rol zouden spelen bij de een feitelijke re-integratie in arbeid, strookt niet met de bevindingen van Kooreman en de verzekeringsartsen en de aanbevelingen. De rechtbank volgt verweerder hierin dan ook niet.

6. Gelet op het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat met de na de tussenuitspraak ingezonden rapportage van de arbeidsdeskundige B&B verweerder het gebrek in het bestreden besluit niet heeft hersteld. Dat betekent dat het beroep tegen het bestreden besluit gegrond is en het bestreden besluit dient te worden vernietigd.

De rechtbank ziet gelet op de aard van de zaak en de aard van het gebrek geen aanleiding om zelf te voorzien. De rechtbank draagt verweerder op om met de aanwijzingen in deze uitspraak en de tussenuitspraak een nieuw besluit op bezwaar te nemen.

7. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten.

Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.225,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting, 0,5 punt voor het indienen van een schriftelijke zienswijze na een bestuurlijke lus, met een waarde per punt van € 490,- en een wegingsfactor 1). Voorts bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt.

Beslissing

De rechtbank

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- draagt verweerder op een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van de tussenuitspraak van 25 september 2014 en deze uitspraak;

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 44,- aan eiser te vergoeden;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten tot een bedrag van € 1.225,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. I. de Greef, rechter, in aanwezigheid van C.H. Kuiper, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 20 maart 2015.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorziening.