Uitspraak
RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Zittingsplaats Assen
Bestuursrecht
beschikkingsnummer: 265663905
zaaknummer: 11452469 BU VERZ 24-3007
uitspraak van de kantonrechter van 11 december 2025
in de zaak van
[betrokkene] (hierna: betrokkene),
die woont in [woonplaats] ,
gemachtigde: mr. N.G.A. Voorbach, Verkeersboete.nl.
Inleiding
1. Aan betrokkene is een boete opgelegd op grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv). De verkeersovertreding waarvoor de boete is opgelegd is: ‘rijden op het trottoir, voetpad, fietspad, fiets/bromfietspad of het ruiterpad (niet de rijbaan gebruiken)’, verricht op 14 maart 2024, om 13:31 uur, op de Markt in Assen, met een motorfiets, met kenteken [kenteken] . De opgelegde boete bedraagt
€ 189,00 (inclusief administratiekosten).
€ 189,00 (inclusief administratiekosten).
1.1.
Betrokkene heeft tegen de boete beroep ingesteld bij de officier van justitie. Deze heeft het beroep ongegrond verklaard. Tegen die beslissing heeft betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.
1.2.
De kantonrechter heeft het beroep op 12 november 2025 op de zitting behandeld. Daarbij was aanwezig: de vertegenwoordiger van de officier van justitie, mr. P. Veenstra.
Beoordeling door de kantonrechter
Beslissing
2. De kantonrechter beoordeelt het beroep aan de hand van de beroepsgronden van betrokkene. Hij oordeelt dat het beroep ongegrond is. De kantonrechter zal hierna uitleggen waarom hij dat doet.
Standpunten
3. Gemachtigde voert, onder verwijzing naar bijlagen, aan dat de boete disproportioneel hoog is en hij verzoekt om de verhogingen van 10% per 1 maart 2024 terug te draaien. Deze verhoging bestaat voor 5,7% uit een vermeende inflatiecorrectie en voor 4,3% uit het dichten van een gat in de begroting. Verder wordt de gedraging, de bevoegdheid van de verbalisant en de geldigheid van de bewijsmiddelen betwist en wordt verzocht om matiging in verband met schending van de redelijke termijn. Gemachtigde verzoekt om vergoeding van de proceskosten.
4. De vertegenwoordiger stelt ter zitting dat het, gelet op diens positie in de Wahv-procedure, niet aan de officier van justitie is om een inhoudelijk standpunt in te nemen over de evenredigheid van het boetebedrag. In Wahv-zaken bestaat er geen magistratelijke ruimte om tot een strafeis te komen. De CVOM treedt op als bestuursorgaan. Matiging is slechts mogelijk op grond van bijzondere omstandigheden. [1] Daar is in dit geval geen sprake van. De vertegenwoordiger verzoekt de kantonrechter het beroep ongegrond te verklaren.
Overwegingen
5. Allereerst overweegt de kantonrechter dat de enkele, niet-onderbouwde betwisting van de gedraging, de bevoegdheid van de verbalisant en de wettigheid van de gebruikte bewijsmiddelen, onvoldoende is om te leiden tot twijfel aan de gegevens in het zaakoverzicht. De verkeersovertreding kan daarom worden vastgesteld.
5.1.
De kantonrechter ziet verder gelet op hetgeen onder Ro 3 is aangevoerd geen aanleiding om de boete te wijzigen. Uit een recent arrest van het hof blijkt dat de verhogingen van de sanctietarieven per 1 maart 2024 rechtmatig zijn en mogen worden toegepast. [2] Daarnaast oordeelt het hof dat het evenredigheidsbeginsel meebrengt dat bij de bepaling van de hoogte van de boete uitgangspunt is dat deze in redelijke verhouding staat tot de aard en de ernst van de gedraging. Hierbij is het doel van de sanctie het sanctioneren van strafwaardig gedrag en het dienen van de belangen waartoe de in artikel 2, eerste lid, van de Wahv genoemde regelgeving strekt, zoals de belangen genoemd in artikel 2 van Pro de Wegenverkeerswet. [3]
5.2.
Naar het oordeel van de kantonrechter is een sanctiebedrag van € 180,00 voor het als bestuurder rijden in het voetgangersgebied, zijnde de overtreding ‘rijden op het trottoir, voetpad, fietspad, fiets/bromfietspad of het ruiterpad’, niet onevenredig. Het boetebedrag staat in redelijke verhouding tot de aard en de ernst van de verkeersovertreding. De veiligheid van het verkeer wordt met het verrichten van deze verkeersovertreding rechtstreeks in gevaar gebracht. [4] Voertuigen op trottoirs, voetpaden, fiets/bromfietspaden of ruiterpaden kunnen de veiligheid van de daarvoor bestemde weggebruikers immers in gevaar brengen. Voor een proceskostenvergoeding bestaat gelet op bovenstaande geen aanleiding.
Conclusie
De kantonrechter verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. F. Sijens, kantonrechter, in aanwezigheid van mr. R. Krikke, griffier.
griffier kantonrechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Als u het met de beslissing op uw beroep niet eens bent, dan kunt u binnen zes weken na de hieronder vermelde datum van toezending van deze beslissing hoger beroep instellen bij het
gerechtshof Arnhem - Leeuwarden, maar alleen als:
a. de u opgelegde administratieve boete meer dan € 110,00 bedraagt, of
b. uw beroep niet-ontvankelijk is verklaard omdat u geen (of niet op tijd) zekerheid heeft gesteld.
Het (hoger) beroepschrift moet worden ingediend bij de rechtbank Noord-Nederland, Afdeling Bestuursrecht, locatie Groningen (Postbus 150, 9700 AD Groningen). U dient daarbij het zaaknummer te vermelden.
De wet gaat uit van een geheel schriftelijke procedure, tenzij door u bij het (hoger) beroepschrift uitdrukkelijk om een zitting is gevraagd.