Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team kanton en handelsrecht
Zittingsplaats Almelo
zaaknummer: C/08/131183 HA ZA 12-303
datum vonnis: 19 juni 2013 (HBvO)
Vonnis van de rechtbank Overijssel, enkelvoudige kamer voor burgerlijke zaken, in de zaak van:
[eiser sub 1] en
[eiseres sub 2],
echtgenoten,
beiden wonende te [woonplaats],
eisers,
verder in mannelijk enkelvoud te noemen [eiser],
advocaat: mr. H.J.P. Robers te Hengelo (O),
tegen
de publiekrechtelijke rechtspersoon
DE GEMEENTE HENGELO,
zetelende te Hengelo (O),
gedaagde,
verder te noemen de gemeente Hengelo,
advocaat: mr. J. Schutrups te Enschede.
Het procesverloop
In deze zaak is op 27 februari 2013 een tussenvonnis gewezen. Voor wat betreft het procesverloop verwijst de rechtbank naar dat tussenvonnis.
In het tussenvonnis is een comparitie van partijen gelast. Ten behoeve daarvan is door de gemeente Hengelo de producties B tot en met F in het geding gebracht. Door [eiser] zijn ten behoeve van de comparitie van partijen zes foto’s in het geding gebracht.
De comparitie van partijen heeft plaatsgevonden op 3 mei 2013. Het daarvan opgemaakte proces-verbaal bevindt zich bij de stukken.
Tot slot hebben partijen vonnis gevraagd.
De overwegingen
1.
Voor wat betreft de vaststaande feiten, de vordering van [eiser] en de standpunten van partijen, verwijst de rechtbank naar het tussenvonnis van 27 februari 2013, en neemt dat hier over.
Heel kort samengevat gaat het in deze zaak om het verzoek van [eiser] aan de gemeente Hengelo om op de stoep voor zijn woning twee paaltjes, of subsidiair één paaltje te plaatsen, om daarmee te voorkomen dat auto’s over de stoep rijden en/of op de stoep parkeren. De gemeente heeft dat geweigerd, stellende dat het plaatsen van een paaltje op de stoep voor de woning van [eiser], in strijd met haar beleid is.
2.
De gemeente stelt het volgende beleid te voeren met betrekking tot het plaatsen van paaltjes. Er worden zo min mogelijk paaltjes geplaatst. Paaltjes worden alleen geplaatst in het belang van de verkeersveiligheid. Dit betekent dat ze met name in bochten en voor steegjes worden geplaatst.
3.
In het tussenvonnis heeft de rechtbank voorshands overwogen dat het beleid dat de gemeente Hengelo stelt te voeren, een in redelijkheid te voeren beleid is.
De comparitie van partijen is gelast om meer duidelijkheid te verkrijgen over de vraag of het beleid ergens uit blijkt of is neergelegd.
4.
Ten behoeve van de comparitie van partijen is door de gemeente Hengelo een verklaring overgelegd van de heer[naam], verkeerskundige, werkzaam bij de afdeling Ruimtelijke Ordening en Ontwikkeling van de gemeente Hengelo. Hij heeft een procesbeschrijving gegeven met betrekking tot het afhandelen van verzoeken om verkeer werende maatregelen.
Daarnaast zijn twee afschriften van brieven (één brief en één reactie per mail) aan inwoners van de gemeente overgelegd. In beide reacties is een verzoek om het plaatsen van een paaltje afgewezen.
Voorts zijn foto’s overgelegd met voorbeelden van geplaatste paaltjes in bochten en voor steegjes.
Ter zitting is namens de gemeente verklaard dat het beleid, om zo min mogelijk paaltjes te plaatsen, sinds 4 à 5 jaar wordt gevoerd. Voor die tijd werd er geen beleid gevoerd en daardoor is een wildgroei aan paaltjes ontstaan in de gemeente. Het beleid is niet op schrift gesteld, maar wordt wel degelijk gevoerd. De gemeente Hengelo verwijst daarbij naar de overgelegde producties.
5.
Namens [eiser] is ten behoeve van de comparitie van partijen een zestal foto’s overgelegd. Deze foto’s zijn door de raadsman, in een tijdsbestek van 10 minuten, met een mobiele telefoon, gemaakt in de wijk waar ook [eiser] woont. Uit de foto’s blijkt volgens [eiser] dat er in de directe woonomgeving van [eiser], op allerlei plaatsen paaltjes staan, dus niet alleen in bochten en voor steegjes. Betwist wordt dat de gemeente Hengelo beleid voert met betrekking tot het weren van paaltjes.
6.
De rechtbank overweegt het volgende.
De rechtbank blijft bij haar overweging dat het beleid dat de gemeente Hengelo stelt te voeren, een in redelijkheid te voeren beleid is. Indien een gemeente een redelijk beleid voert, en haar beslissing daarop baseert, is er geen sprake van onrechtmatig handelen.
De rechtbank concludeert uit de overgelegde stukken en het verhandelde ter zitting, dat de gemeente Hengelo inderdaad beleid voert met betrekking tot het plaatsen van paaltjes. Dat blijkt uit de procesbeschrijving die is opgemaakt door de heer [naam], maar met name uit de overgelegde afwijzingsbrieven. Deze zijn immers onafhankelijk van het verzoek van [eiser] opgesteld. De eerste brief dateert in elk geval van voor de datum dat [eiser] zijn verzoek bij de gemeente indiende (op de reactie per mail staat geen jaartal). Het beleid houdt in dat het plaatsen van verkeerswerende maatregelen wordt getoetst aan verkeersveiligheid en dat er zeer terughoudend mee wordt omgegaan.
De foto’s die namens [eiser] zijn overgelegd, hebben dat naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende kunnen weerleggen. Inderdaad zijn er in de wijk waar [eiser] woont, kennelijk veel paaltjes te vinden, maar niet uit te sluiten is dat die zijn geplaatst voordat de gemeente Hengelo dit beleid is gaan voeren. Voor een deel zijn de paaltjes die op de foto’s zijn te zien, geplaatst om te voorkomen dat de stoep kapot wordt gereden door vuilniswagens van Twentemilieu.
7.
Indien een overheid beleid voert, dient zij zich daar in individuele gevallen ook aan te houden. Als ze dat niet doet, is er alsnog sprake van willekeur, en dat is onrechtmatig.
De gemeente heeft aangevoerd dat het plaatsen van één of twee paaltjes op de stoep voor de woning van [eiser], niet in het belang is van de verkeersveiligheid. Omdat er op de stoep voor [adres 1] (de buren van [eiser]) wel een paaltje is geplaatst, kunnen auto’s al niet meer (met hoge snelheid) over de stoep rijden. Hiervan moet worden onderscheiden de problemen met parkeren voor de woning van [eiser]. Dit staat los van het door de gemeente Hengelo gehanteerde criterium van verkeersveiligheid, aldus de gemeente.
8.
Naar het oordeel van de rechtbank kan de gemeente Hengelo in casu niet volhouden dat het plaatsten van een paaltje voor de woning van [eiser], niet de verkeersveiligheid ten goede zou komen. Door de gemeente is niet betwist dat er nog steeds auto’s over de stoep voor de woning van [eiser] rijden, zodat zij voor de woning van de buren op de stoep kunnen parkeren. Weliswaar voorkomt het paaltje bij de buren dat automobilisten verder over de stoep kunnen rijden dan tot aan dat paaltje, maar voor het rijden voor de woning van [eiser] maakt dat geen verschil.
De voordeur van [eiser] komt direct op de stoep uit. Auto’s die over de stoep rijden, moeten de hele breedte van de stoep gebruiken. Blijkens de overgelegde foto’s (met name productie A bij conclusie van antwoord) is de stoep immers (slechts) 7 à 8 stoeptegels breed, waarbij een stoeptegel 30 x 30 cm. meet. De weg is zo smal, dat een geparkeerde auto in zijn geheel op de stoep moet staan. Daar komt bij dat er, direct voor de woning van [eiser] (gezien vanuit de rijrichting) een oprit ligt waarbij de stoep dus verlaagd is. Dat maakt het voor automobilisten die op de stoep voor de buren van [eiser] willen parkeren, aantrekkelijk om reeds voor de woning van [eiser] de stoep op te rijden. Al deze specifieke omstandigheden, gecombineerd met een grote parkeerdruk in deze straat, waardoor parkeren op de stoep (en dus rijden voor de woning van [eiser]) aan de orde van de dag is, maakt naar het oordeel van de rechtbank dat niet gezegd kan worden dat het plaatsten van een paaltje geweigerd kan worden omdat het geen bijdrage levert aan de verkeersveiligheid.
De gemeente handelt aldus in strijd met haar eigen beleid, en dat moet als civielrechtelijk onrechtmatig worden gekwalificeerd.
9.
[eiser] heeft primair gevorderd dat de gemeente Hengelo twee paaltjes plaatst, dan wel subsidiair één. De rechtbank overweegt dat niet is gebleken dat het plaatsen van twee paaltjes noodzakelijk is voor de verkeersveiligheid. De gemeente Hengelo heeft belang bij het plaatsen van zo min mogelijk paaltjes, al is het alleen al vanwege plaatsings- en onderhoudskosten. Derhalve zal niet de primaire, maar de subsidiaire vordering worden toegewezen.
10.
[eiser] vordert dat het paaltje wordt geplaatst in overleg met hem, en binnen veertien dagen na betekening van het vonnis op straffe van een dwangsom. De rechtbank is van oordeel dat de gemeente Hengelo niet gedwongen kan worden met [eiser] te overleggen over de exacte locatie van het paaltje, zolang het paaltje maar verhindert dat er op de stoep voor de woning van [eiser] wordt gereden. Dat overleg niet afgedwongen kan worden, betekent overigens niet dat overleg niet toch verstandig zou kunnen zijn.
De rechtbank ziet geen aanleiding aan de veroordeling een dwangsom te verbinden. Er is geen reden om aan te nemen dat de gemeente Hengelo zich niet zonder meer aan het vonnis van de rechtbank zou houden.
11.
Tegen de gevorderde buitengerechtelijke kosten ad € 750,00 is geen verweer gevoerd. Ze komen de rechtbank ook overigens niet onrechtmatig of ongegrond voor, zodat deze toegewezen kunnen worden.
12.
Als de overwegend in het ongelijk gestelde partij, zal de gemeente Hengelo worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten worden aan de zijde van [eiser] als volgt berekend.
Salaris van de gemachtigde:
- dagvaarding: 1 procespunt
- conclusie van repliek: 1 procespunt
- bijwonen comparitie van partijen: 1 procespunt
Totaal: 3 procespunten maal tarief II (€ 452,00 per procespunt) derhalve: € 1.356,00.
Verschotten:
- griffierecht: € 267,00;
- kosten uitbrengen dagvaarding: € 90,64.
Totaal: € 357,64.
De beslissing
De rechtbank:
I. Gebiedt de gemeente om binnen 14 dagen na betekening van dit vonnis, één paaltje te plaatsen in het trottoir voor het perceel [adres 2] te Hengelo (O).
II. Veroordeelt de gemeente in de buitengerechtelijke kosten van eisers ad € 750,00.
III. Veroordeelt de gemeente Hengelo in de proceskosten. De kosten aan de zijde van [eiser] worden begroot op € 1.356,00 wegens het salaris van de gemachtigde en € 357,64 wegens verschotten.
IV. Verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
V. Wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit vonnis is gewezen te Almelo door mr. Bottenberg – van Ommeren en is op 19 juni 2013 in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier.