ECLI:NL:RBOVE:2022:2101

• Datum uitspraak: 5 juli 2022
• Publicatiedatum: 21 juli 2022
• Zaaknummer: 9911309 \ CV EXPL 22-1972
• Instantie: Rechtbank Overijssel
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: S.J.S. Groeneveld-Koekkoek
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing vordering wegens onvoldoende onderbouwing informatieplichten bij koop op afstand

Eiser, een besloten vennootschap, vorderde betaling van gedaagde op grond van een koop op afstand overeenkomst. Gedaagde was niet verschenen en verstek was verleend. De kantonrechter beoordeelde ambtshalve of de eiser had voldaan aan de precontractuele informatieplichten zoals voorgeschreven in de artikelen 6:230m en 6:230v BW.

Eiser heeft echter nagelaten om met printscreens of andere bewijsstukken aan te tonen dat zij aan deze informatieplichten heeft voldaan. Hierdoor kon de rechter niet toetsen of de betalingsverplichting van de consument vernietigd moet worden wegens schending van deze plichten. Dit is een vereiste op grond van de jurisprudentie van de Hoge Raad.

De kantonrechter oordeelde dat de stelplicht van eiser onvoldoende was vervuld en wees de vordering daarom af. Tevens werd eiser veroordeeld in de proceskosten, die aan de zijde van gedaagde nihil werden vastgesteld.

Uitkomst: De vordering wordt afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing van de naleving van informatieplichten bij koop op afstand.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team kanton en handelsrecht

Zittingsplaats Zwolle

Zaaknummer : 9911309 \ CV EXPL 22-1972

Vonnis van 5 juli 2022

in de zaak van

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
BILLINK B.V. ,

gevestigd te Rotterdam,

eisende partij,

gemachtigde: Likifin Gerechtsdeurwaarders,

tegen

[gedaagde] ,

wonende te [woonplaats] ,

gedaagde partij,

niet verschenen.

1. De procedure

1.1.

Eisende partij heeft gevorderd dat gedaagde partij bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, wordt veroordeeld om aan haar een bedrag te betalen met rente en kosten, zoals in de dagvaarding is omschreven.

1.2.

Tegen de niet verschenen gedaagde partij is verstek verleend.

1.3.

Daarna heeft de kantonrechter bepaald dat een vonnis wordt uitgesproken.

2. De beoordeling

2.1.

De vordering van eisende partij ziet op een overeenkomst op afstand tussen een handelaar en een consument. De handelaar moet bij het sluiten van dat soort overeenkomsten voldoen aan de wettelijke (pre)contractuele informatieplichten van artikelen 6:230m en 6:230v van het Burgerlijk Wetboek (BW).

2.2.

In deze procedure moet eisende partij gemotiveerd stellen en onderbouwen dat aan de essentiële informatieplichten is voldaan. De kantonrechter moet vervolgens ambtshalve onderzoeken of aan die plichten is voldaan, dus ook als er geen verweer is gevoerd. Als sprake is van een voldoende ernstige schending van zo’n informatieplicht moet de rechter een sanctie toepassen (zie het arrest van de Hoge Raad van 12 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1677).

2.3.

Op grond van artikel 111 lid 2 onder d Rv moet de dagvaarding de eis en de gronden daarvan vermelden en op grond van artikel 21 Rv moet eisende partij de feiten die voor de beslissing van belang zijn volledig en naar waarheid aanvoeren. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft eisende partij niet voldaan aan haar stelplicht, omdat eisende partij niet met printscreens van de bestelprocedure heeft onderbouwd dat en op welke manier zij heeft voldaan aan haar precontractuele informatieplichten. Daardoor kan de kantonrechter niet (ambtshalve) toetsen of wegens schending van de informatieplichten als bedoeld in artikel 6:230m BW de betalingsverplichting van de consument (gedeeltelijk) moet worden vernietigd en/of de overeenkomst moet worden vernietigd vanwege schending van artikel 6:230v lid 3 BW (de bestelknop).

De wijze van onderbouwing van de stelplicht is onder meer terug te vinden in de Richtlijn Sanctiemodel essentiële informatieplichten, gepubliceerd op rechtspraak.nl.

2.4.

De conclusie is dat de kantonrechter de vordering als onvoldoende onderbouwd afwijst.

2.5.

Eisende partij wordt in de proceskosten veroordeeld, omdat zij ongelijk krijgt. Deze kosten worden aan de kant van gedaagde partij tot en met vandaag vastgesteld op nihil.

3. De beslissing

De kantonrechter:

3.1.

wijst de vordering af;

3.2.

veroordeelt eisende partij in de proceskosten, tot en met vandaag aan de zijde van gedaagde partij begroot op nihil.

Dit vonnis is gewezen door mr. S.J.S. Groeneveld-Koekkoek, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 5 juli 2022. (me)