ECLI:NL:RBROT:2015:9073

• Datum uitspraak: 9 december 2015
• Publicatiedatum: 10 december 2015
• Zaaknummer: C/10/458046 / HA ZA 14-874
• Instantie: Rechtbank Rotterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: W.P. Sprenger; P.A.M. van Schouwenburg-Laan; A.N. van Zelm van Eldik
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming tussentijds hoger beroep inzake verhaalbaarheid vorderingen zee-arbeidsovereenkomsten

Deze civiele zaak betreft een geschil tussen een groep eisers, allen zeevarenden, en de coöperatieve Rabobank Rotterdam U.A. De kern van het geschil betreft de vraag of en in welke omvang vorderingen uit zee-arbeidsovereenkomsten met voorrang boven hypotheek kunnen worden verhaald, waarbij artikel 8:211 aanhef en onder b BW centraal staat.

Op 30 september 2015 heeft de rechtbank een tussenvonnis gewezen dat een principieel oordeel bevatte over de toepasselijkheid van artikel 8:211 BW. Rabobank heeft daarop bij brief van 30 oktober 2015 verzocht om toestemming voor tussentijds hoger beroep, stellende dat het oordeel een onaanvaardbare oprekking van het voorrecht inhoudt en dat een ander oordeel in hoger beroep of cassatie de verdere behandeling van de zaak wezenlijk zou beïnvloeden.

De eisers hebben bezwaar gemaakt tegen dit verzoek, stellende dat de vorderingen niet behoeven te worden begroot en dat de resterende beslissingen relatief gering zijn, zodat de afwikkeling in eerste aanleg moet worden voortgezet. De rechtbank heeft echter op 19 november 2015 het tussentijds hoger beroep toegestaan, omdat het principiële karakter van het tussenvonnis en de mogelijke gevolgen voor de omvang van de vorderingen dit rechtvaardigen.

In dit vonnis van 9 december 2015 bevestigt de rechtbank de beslissing tot het openstellen van tussentijds hoger beroep en legt zij deze beslissing vast. De procedure wordt hiermee aangepast om eerst het principiële oordeel in hoger beroep te toetsen alvorens de omvang van de vorderingen definitief wordt vastgesteld.

Uitkomst: De rechtbank staat tussentijds hoger beroep toe tegen het tussenvonnis van 30 september 2015 over artikel 8:211 BW.

Uitspraak

vonnis

RECHTBANK ROTTERDAM

Afdeling privaatrecht

Team haven en handel

zaaknummer / rolnummer: C/10/458046 / HA ZA 14-874

Vonnis van 9 december 2015

in de zaak van

1. [eiser 1] ,

wonende te [woonplaats 1] ,

2.
[eiser 2] ,

wonende te [woonplaats 2] ,

3.
[eiser 3] ,

wonende te [woonplaats 3] ,

4.
[eiseres] ,

wonende te [woonplaats 4] ,

5.
[eiser 4] ,

wonende te [woonplaats 5] ,

6.
[eiser 5] ,

wonende te [woonplaats 6]

7.
[eiser 6] ,

wonende te [woonplaats 7] ,

8.
[eiser 7] ,

wonende te [woonplaats 8] ,

9.
[eiser 8] ,

wonende te [woonplaats 9] ,

10.
[eiser 9] ,

wonende te [woonplaats 10] ,

11.
[eiser 10] ,

wonende te [woonplaats 11] ,

eisers,

advocaat mr. A.C. van der Bent,

tegen

de coöperatie

COOPERATIEVE RABOBANK ROTTERDAM U.A. ,

gevestigd te Rotterdam,

gedaagde,

advocaat mr. A.I.M. van Mierlo.

Eisers zullen hierna gezamenlijk “ [eisers] ” genoemd worden en gedaagde “Rabobank”.

1. De verdere procedure

1.1.

De rechtbank verwijst naar haar vonnis van 30 september 2015.

1.2.

Rabobank heeft bij brief van haar advocaat van 30 oktober 2015 verzocht om verlof om tussentijds hoger beroep in te stellen.

Het betoog van Rabobank komt er kort gezegd op neer dat de beslissing in het tussenvonnis van 30 september 2015 over verhaalbaarheid van de vorderingen uit zee-arbeidsovereenkomsten een onaanvaardbare oprekking van het voorrecht van artikel 8:211 aanhef en onder b BW inhoudt en dat, indien die oprekking in hoger beroep of cassatie niet wordt gevolgd, de verdere behandeling van de vorderingen (schadebegroting) anders dient te verlopen. Daarom heeft Rabobank er belang bij om dat oordeel tussentijds in hoger beroep (of cassatie) te doen toetsen, zo voert Rabobank aan.

1.3.

Namens [eisers] heeft mr. Van der Bent bij brief van 13 november 2015 bezwaar gemaakt tegen het openstellen van tussentijds hoger beroep.

Het betoog van [eisers] komt er kort gezegd op neer dat de vorderingen van de zeevarenden niet behoeven te worden begroot en dat de door de rechtbank nog te geven beslissingen relatief gering zijn, zodat het juister is de afwikkeling in eerste aanleg af te maken.

1.4.

De rechtbank heeft bij brief van 19 november 2015 tussentijds hoger beroep van het vonnis van 30 september 2015 opengesteld.

1.5.

Bij brief van 23 november 2015 heeft mr. Van der Bent verzocht om die beslissing in een vonnis vast te leggen.

2. De overwegingen

2.1.

Het vonnis van 30 september 2015 is een tussenvonnis in de zin van artikel 337 lid 2 Rv. Ingevolge artikel 337 lid 2 Rv kan in beginsel geen hoger beroep worden ingesteld van een tussenvonnis als het onderhavige, tenzij de rechter in het tussenvonnis of nadien anders heeft bepaald. Gelet op die regeling dient de rechter terughoudendheid te betrachten ten aanzien van een verzoek om toestemming tot tussentijds hoger beroep.

2.2.

Anders dan [eisers] betoogt, ligt in de vorderingen besloten dat de rechtbank de (met voorrang boven hypotheek verhaalbare) omvang van de vorderingen zal begroten.

De beslissing van 30 september 2015 over artikel 8:211 aanhef en onder b BW is in zekere zin principieel van aard. Indien in hoger beroep (of cassatie) het oordeel van de rechtbank over artikel 8:211 aanhef en onder b BW mocht worden vernietigd, dan zal dat (wellicht) doorwerken bij de beoordeling van de vraag naar de (met voorrang boven hypotheek verhaalbare) omvang van de vorderingen.

Daarom ligt het in de rede dat eerst in hoger beroep (of cassatie) wordt onderzocht of die beslissing juist is, voordat de omvang van de vorderingen wordt bepaald.

2.3.

Om die reden heeft de rechtbank in de brief van 19 november 2015 tussentijds hoger beroep opengesteld van het vonnis van 30 september 2015.

De rechtbank zal dat in dit vonnis voor zover vereist bevestigen.

3. De beslissing

De rechtbank

bevestigt dat de rechtbank hoger beroep heeft opgesteld van het vonnis van 30 september 2015, zoals aan partijen bericht bij brief van 19 november 2015.

Dit vonnis is gewezen door mrs. W.P. Sprenger, P.A.M. van Schouwenburg-Laan en A.N. van Zelm van Eldik en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 9 december 2015.

1928/1885/10