Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
zaaknummer: 6152694 CV EXPL 17-4948
uitspraak: 1 februari 2018
vonnis van de kantonrechter, zitting houdende te Dordrecht,
in de zaak van
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
Direct Pay Services B.V.,
als rechtsopvolgster onder bijzondere titel van Youfone Nederland B.V.,
gevestigd te Barendrecht,
eiseres,
gemachtigde: Webcasso B.V.,
tegen
[gedaagde],
wonende te [plaatsnaam],
gedaagde,
in persoon procederend.
Partijen worden hierna aangeduid als Direct Pay en [gedaagde].
Verloop van de procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
1. de inleidende dagvaarding van 2 juni 2017, met producties;
2. de aantekeningen van de mondelinge conclusie van antwoord;
3. de conclusie van repliek, met producties;
4. de conclusie van dupliek, met producties;
5. de akte van depot van deze rechtbank van 2 simkaarten door [gedaagde];
6. de rolbeslissing van deze rechtbank van 2 november 2017;
7. de akte van uitlating namens Direct Pay.
Omschrijving van het geschil
De vaststaande feiten
1.1
[gedaagde] heeft met Youfone Nederland B.V. (hierna: Youfone) op 5 maart 2016 een overeenkomst levering mobiele communicatiediensten gesloten onder nummer 1019055960 voor de duur van 24 maanden. Op de overeenkomst zijn de algemene voorwaarden van Youfone van toepassing.
1.2
Youfone heeft de overeenkomst met nummer 1019055960 medio september 2016 ontbonden.
1.3
Youfone heeft haar vorderingen gecedeerd aan Direct Pay.
De vordering, de grondslag en het verweer
2.1
Direct Pay heeft gevorderd om bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad,:
- [gedaagde] te veroordelen aan haar te betalen een bedrag van € 276,63, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag der dagvaarding;
- primair te verklaren voor recht dat de overeenkomst rechtsgeldig is ontbonden, subsidiair de overeenkomst te ontbinden met onmiddellijke ingang, althans per een in goede justitie te bepalen datum;
- [gedaagde] te veroordelen in de proceskosten.
2.2
Aan haar vordering legt Direct Pay nakoming en toerekenbare tekortkoming ten grondslag. Zij stelt daartoe dat naast de overeenkomst van 5 maart 2016 [gedaagde] op 5 mei 2016 nog een overeenkomst gesloten met Youfone onder nummer 1019055957. Youfone heeft op grond van deze overeenkomsten diensten geleverd aan [gedaagde] en hij dient hiervoor te betalen.
Vanwege de tekortkoming zijn de overeenkomsten ontbonden danwel dienen die ontbonden te worden. [gedaagde] is op grond van de algemene voorwaarden de resterende maandtermijnen verschuldigd.
Naast een hoofdsom van € 221,96 vordert Direct Pay een bedrag van € 14,67 aan wettelijke rente en een bedrag van € 40,- aan buitengerechtelijke incassokosten.
2.3
[gedaagde] betwiste de gestelde overeenkomst met nummer 1019055957. Met betrekking tot de overeenkomst met nummer 1019055960 voert hij aan dat alle facturen, op de laatste na, zijn voldaan.
[gedaagde] wenst een schadevergoeding ad € 420,14 voor de door hem gemaakte kosten en ondergane leed in verband met deze kwestie.
De beoordeling van het geschil
Overeenkomst 1019055960
3.1
[gedaagde] erkent deze overeenkomst met Youfone, maar betwist de hoogte van het openstaande saldo. Door Direct Pay is bij conclusie van repliek een overzicht in het geding gebracht van de verzonden facturen, ontvangen betalingen en gedane storneringen, resulterend in een openstaand saldo van € 111,18. Dit bedrag is inclusief de opzegvergoeding die [gedaagde] op grond van de door hem niet betwiste toepasselijke algemene voorwaarden verschuldigd is. Het had vervolgens op de weg van [gedaagde] gelegen om zijn verweer dat er een minder hoog bedrag openstaat met concrete en specifieke feiten en omstandigheden, zoals bankafschriften, te onderbouwen. Dit heeft hij nagelaten zodat zijn verweer als onvoldoende onderbouwd wordt verworpen. Nader bewijs is niet aangeboden. Daarom zal worden uitgegaan van de juistheid van het openstaand saldo
en zal dit bedrag aan hoofdsom worden toegewezen.
Overeenkomst 1019055957
3.2
Door [gedaagde] wordt betwist een tweede overeenkomst te zijn aangegaan met Youfone. Door hem is het volgende aangevoerd. Hij heeft begin februari 2016 contact gehad met Youfone. Op 4 februari 2016 om 11.27 uur ontving hij een e-mail van Youfone met vermelding van contractnummer 1019055957 waarin vermeld stond dat hij een bedrag van € 4,99 aan aansluitkosten diende te voldoen. Na ontvangst van dit bedrag zou de sim-kaart worden opgestuurd. Om 11.31 uur ontving hij een tweede e-mail exact gelijk aan die van 11.27 uur, behalve dat nu als contractnummer 101905597 vermeld werd. Dit verschil was [gedaagde] destijds niet opgevallen. Hij heeft die dag eenmaal een bedrag van € 4,99 overgemaakt aan Youfone en een paar dagen later ontving hij de sim-kaart. Op 30 maart 2016 ontving hij een aanmaning per e-mail omdat het bedrag van € 4,99 nog niet ontvangen was door Youfone. In goed vertrouwen heeft hij op 5 april 2016 dit bedrag nog een keer overgemaakt aan Youfone, niet met de bedoeling nog een overeenkomst aan te gaan maar in de veronderstelling dat de eerdere betaling niet gelukt was. Tot zijn verbazing ontving hij daags daarna een tweede sim-kaart en heeft hierover contact opgenomen met Youfone. Deze simkaart is nooit gebruikt en nu gedeponeerd bij de rechtbank, aldus [gedaagde].
3.3
Voor zoveel Youfone wil betogen dat uit het feit dat [gedaagde] tweemaal aansluitkosten heeft betaald kan worden afgeleid dat hij twee contracten heeft gesloten kan zij daarin niet worden gevolgd. De in het geding gebrachte aanmaning van
30 maart 2016 vermeldt geen contractnummer zodat de betaling van 5 april 2016 niet gezien kan worden als een aanvaarding van een aanbod of bevestiging van de overeenkomst 1019055957. Ook dat er twee sim-kaarten zijn verstuurd en dat de facturen verschillende contractnummers vermelden maakt niet dat er dus twee overeenkomsten zijn gesloten. Veeleer moet uit de door [gedaagde] overgelegde en door Youfone niet betwiste stukken worden afgeleid dat [gedaagde] op 4 februari 2016 een abonnement heeft aangevraagd, waarna er aan de zijde van Youfone op die datum om 11.27 uur en op 11.31uur een bevestigingsmail is gegenereerd met een identieke inhoud qua abonnement, maar verschillende klant-, contract- en telefoonnummers. Nadat [gedaagde] op de hiervoor bedoelde aanmaning van 30 maart 2016, zonder nadere specificaties, de aansluitkosten had voldaan en hij een tweede simkaart ontving, heeft hij aan de bel getrokken dat er sprake was van een misverstand. Youfone had in redelijkheid dit ook zo moeten en kunnen begrijpen. Het moet er dan ook voor gehouden worden dat er geen tweede overeenkomst tot stand is gekomen. Voor zoveel de vordering ziet op de tweede overeenkomst wordt deze dan ook afgewezen.
Verklaring voor recht
3.4
Vaststaat dat de overeenkomst onder nummer 1019055960 reeds door Youfone in 2016 is beëindigd zodat er geen belang is bij het verstrekken van de verklaring voor recht. Deze zal dan ook worden afgewezen.
Overig
3.5
De gevorderde wettelijke rente zal als onweersproken en op de wet gegrond eveneens worden toegewezen op de wijze zoals in de beslissing is vermeld.
3.6
Direct Pay maakt aanspraak op de vergoeding van de buitengerechtelijke kosten. De gevorderde vergoeding komt echter niet voor toewijzing in aanmerking nu niet gebleken is dat in de aanmaning aan [gedaagde] een betalingstermijn van 14 dagen is gegeven ingaande de dag na ontvangst daarvan, zoals vereist door artikel 6:96 lid 6 BW Pro. In dit verband wordt verwezen naar de uitspraak van de Hoge Raad van 25 november 2016, ECLI:NL:HR:2016:2704.
3.7
Aan de door [gedaagde] gevorderde schadevergoeding wordt nu reeds overwogen dat daaraan zal worden voorbijgegaan, nu deze niet op de voorgeschreven wijze bij conclusie van antwoord is ingesteld. De vordering is bovendien op geen enkele wijze onderbouwd.
3.8
Omdat elk van partijen op enig punt in het ongelijk is gesteld, zullen de proceskosten worden gecompenseerd.
De beslissing
De kantonrechter:
veroordeelt [gedaagde] om € 111,18 aan Direct Pay te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente in de zin van artikel 6:119 BW Pro over de openstaande facturen met betrekking tot contract 1019055960 vanaf de vervaldata van die facturen dat aan hoofdsom, exclusief kosten, telkens, na elke credit- en debetmutatie, heeft uitgestaan tot de dag der algehele voldoening;
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
compenseert de proceskosten in die zin dat elk van partijen de eigen kosten draagt;
wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit vonnis is gewezen door mr. R.R. Roukema en uitgesproken ter openbare terechtzitting.
745