ECLI:NL:RBROT:2022:8509

• Datum uitspraak: 30 september 2022
• Publicatiedatum: 13 oktober 2022
• Zaaknummer: 9957312
• Instantie: Rechtbank Rotterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: E.I. Mentink
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vordering op wettelijke verhoging en buitengerechtelijke kosten wegens te late loonbetaling

Eiser was van januari 2019 tot mei 2022 in dienst bij gedaagde op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Eiser vorderde betaling van achterstallig salaris over april 2022, stortingen in het Tijdspaarfonds, wettelijke verhogingen over deze bedragen, en een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten.

Gedaagde betaalde het salaris en de Tijdspaarfonds-stortingen na dagvaarding alsnog, waarna eiser deze vorderingen introk, maar de wettelijke verhogingen en kosten bleef vorderen. De kantonrechter stelde vast dat de loonbetaling en de afdrachten te laat waren, waardoor wettelijke verhogingen verschuldigd zijn. De verhogingen werden gematigd tot 20% vanwege betalingsonmacht van gedaagde.

De wettelijke verhoging over de afdracht van april 2022 werd afgewezen omdat deze al in de loonbetaling was begrepen. De buitengerechtelijke incassokosten werden toegewezen op grond van art. 6:96 BW. Gedaagde werd veroordeeld tot betaling van de gematigde wettelijke verhogingen, incassokosten en proceskosten. Het vonnis werd uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

Uitkomst: Gedaagde is veroordeeld tot betaling van gematigde wettelijke verhogingen, buitengerechtelijke incassokosten en proceskosten wegens te late loonbetaling.

Uitspraak

RECHTBANK ROTTERDAM

locatie Rotterdam

zaaknummer: 9957312 CV EXPL 22-19417

datum uitspraak: 30 september 2022

Vonnis van de kantonrechter

in de zaak van

[eiser] ,

woonplaats: [woonplaats] ,

eiser,

gemachtigde: mr. G.D. van der Heiden,

tegen

[gedaagde] ,

vestigingsplaats: [vestigingsplaats] ,

gedaagde,

vertegenwoordigd door: [persoon A] .

De partijen worden hierna ‘ [eiser] ’ en ‘ [gedaagde] ’ genoemd.

1.. De procedure

1.1.

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

• de dagvaarding van 14 juni 2022, met bijlagen;
• de aantekeningen van het mondelinge verweer namens [gedaagde] , en de daarbij overhandigde bijlagen;
• de repliek.

1.2.

[gedaagde] is in de gelegenheid gesteld om te reageren op de repliek, maar zij heeft van die gelegenheid geen gebruik gemaakt.

2.. De feiten

2.1.

[eiser] was van 9 januari 2019 tot 1 mei 2022 werkzaam bij [gedaagde] , op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.

3.. Het geschil

3.1.

[eiser] eiste bij dagvaarding samengevat:

[gedaagde] te veroordelen om € 2.716,96 netto te storten in het Tijdspaarfonds van [eiser] ;

[gedaagde] te veroordelen om aan hem te betalen het salaris over de maand april 2022 van € 3.297,54 bruto;

[gedaagde] te veroordelen tot betaling van de wettelijke verhoging over de onder A en B genoemde bedragen, van respectievelijk € 1.358,48 netto en € 1.648,77 bruto;

[gedaagde] te veroordelen tot betaling van een vergoeding van buitengerechtelijke kosten van € 375,-;

[gedaagde] te veroordelen in de proceskosten;

het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.

3.2.

Na de dagvaarding heeft [gedaagde] de stortingen in het Tijdspaarfonds verricht (A) en het salaris over de maand april 2022 alsnog betaald (B). Hij heeft aangevoerd dat hij deze bedragen niet eerder kon betalen.

3.3.

[eiser] heeft vervolgens bij repliek zijn vorderingen onder A en B ingetrokken, maar de overige vorderingen gehandhaafd.

4.. De beoordeling

wettelijke verhoging

4.1.

Er is geen discussie over dat [gedaagde] het salaris over de maand april 2022 van € 3.297,54 te laat heeft betaald. Op grond van de wet (art. 7:625 BW) moet hij daarom de wettelijke verhoging betalen. De kantonrechter heeft echter de bevoegdheid om deze verhoging te matigen. In dat kader is van belang dat [gedaagde] heeft aangevoerd dat zij het loon niet eerder kon betalen. [eiser] heeft bij repliek niet betwist dat betalingsonmacht de reden is van de te late betaling. Met het oog hierop matigt de kantonrechter de wettelijke verhoging over het salaris van de maand april 2022 tot 20%, dat wil zeggen tot € 659,51 bruto.

4.2.

Er is ook geen discussie over dat [gedaagde] de afdrachten aan het Tijdspaarfonds over de maanden januari tot en met april 2022 te laat betaald heeft. De wettelijke verhoging over de afdracht van april 2022 van € 674,25‬ wordt afgewezen, aangezien die afdracht is inbegrepen bij het brutoloon van april 2022, zodat de wettelijke verhoging daarover al is toegewezen onder 4.1. De wettelijke verhoging over de afdrachten van januari tot en met maart 2022 van in totaal € 2.042,71 wordt toegewezen, maar om de hiervoor genoemde reden ook gematigd tot 20%, dus tot een bedrag van € 408,54 netto.

buitengerechtelijke incassokosten

4.3.

Voldoende is gebleken dat [eiser] buitengerechtelijke werkzaamheden heeft laten verrichten. De gevorderde vergoeding voor deze werkzaamheden van € 375,- wordt toegewezen, op grond van de wet (art. 6:96 BW).

proceskosten

4.4.

[gedaagde] krijgt voor het grootste deel ongelijk en moet daarom de proceskosten betalen. De kantonrechter stelt deze kosten aan de kant van [eiser] tot vandaag vast op € 132,02 aan dagvaardingskosten, € 244,- aan griffierecht en € 622,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 311,- tarief). Dit is totaal € 998,02. Voor kosten die [eiser] maakt na deze uitspraak moet [gedaagde] ook een bedrag betalen van € 124,- (1/2 punt x € 311,- tarief met een maximum van € 124,-). Hier kan nog een bedrag bijkomen voor de betekening van de uitspraak. In dit vonnis hoeft hierover geen aparte beslissing te worden genomen (ECLI:NL:HR:2022:853).

uitvoerbaarheid bij voorraad

4.5.

Dit vonnis wordt, zoals gevorderd, uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

5.. De beslissing

De kantonrechter:

5.1.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen ter zake van wettelijke verhoging een bedrag van € 659,51 bruto en € 408,54 netto alsmede een bedrag van € 375,- ter zake van buitengerechtelijke incassokosten;

5.2.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, aan de kant van [eiser] tot vandaag vastgesteld op € 998,02;

5.3.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

5.4.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.I. Mentink en in het openbaar uitgesproken.

33394