Verzoeker heeft een schuldregeling aangeboden aan 23 schuldeisers, waarbij 21 schuldeisers instemden en twee schuldeisers, Bonprix en Robin Energie, weigerden. De regeling voorziet in een betaling van 53,12% aan preferente en 26,56% aan concurrente schuldeisers, gebaseerd op de afloscapaciteit van verzoeker die fulltime werkt.
De rechtbank overweegt dat hoewel schuldeisers in beginsel recht hebben op volledige betaling, de belangen van verzoeker en de meerderheid van schuldeisers zwaarder wegen dan die van de weigerende schuldeisers, mede omdat het voorstel onafhankelijk is getoetst en goed gedocumenteerd. De regeling is gunstiger dan een schuldsaneringsregeling (WSNP) vanwege lagere kosten.
De rechtbank beveelt Bonprix en Robin Energie om in te stemmen met de schuldregeling, wijst het subsidiaire verzoek tot toepassing van de WSNP af en verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad. De kosten worden begroot op nihil omdat geen griffierecht verschuldigd is en verzoeker niet door een advocaat is bijgestaan.